Ik gebruik altijd gewoon een stalhalster, dit heb ik gebruikt vanaf het 1e moment dat ik mijn paard de wei uit haalde (in een woonwijk dus stond dan gelijk op openbare weg). Maar ik wist al wel dat ze goed verkeersmak was, sowieso niet schrikkerig aangelegd en geen type om hard weg te rennen, dit bleek ook wel de paar keer dat ik met haar ging proefrijden nog bij vorige eigenaar.
Ik gebruik een touw halster omdat ik het prettig vind en het paard reageert er goed op. Als ik een paard verkeersmak zou gaan maken, en je weet van te voren dat hij durft "weglopen", zou ik misschien wel voor een hoofdstel met bit gaan, indien het paardje dat kent en dan langzaam, als het beter gaat, op een halster overschakelen. Ik heb ooit eens, een jaar of 5 geleden, geprobeerd om met een twenter over het straat te wandelen (zeer drukke baan richting de haven) met halster en ik had gelukt dat mijn instructrice er bij was, want ik kon het beestje niet alleen houden.
Touwhalster. Ik doe niets met bit, dus ook niet wandelen. Ik ga met waratje mee... opvoeding is datgene wat wandelen veilig maakt; dat mag niet van optoming afhangen.
En om het veilig te houden, is mijn keuze eerst het leiden op eigen terrein (uiteraard) en als dat goed gaat dat pas stapje voor stapje uitbreiden; dus eerst even de wei uit, paar pasjes en weer terug en al gaanderweg wandelingetjes langer maken; maar pas als de eerdere afstand zonder probleem verloopt.
Dan krijg je niet te maken met het grote gevoel van onveiligheid, wat het paard kan overvallen als je meteen een fiks stuk op pad gaat.
Persoonlijk wandel ik met hoofdstel en bit, maar dit is vooral omdat ze me momenteel enorm aan het uitproberen is bij het omdoen van het hoofdstel en wil ik dit dus zoveel mogelijk oefenen.
Anders zou ik bij een braaf paard gewoon met een halster wandelen.
ik loop met alle paarden aan de hand, dus ook op wandeling langs de weg of zo, met gewoon een stalhalster. Alleen op m'n werk bij 1 bepaald paard, als iemand anders daar toevallig mee loopt, doe ik een bit in want die heeft al aardig wat rotgeintjes op z'n naam staan. En dat is dan gewoon een klein stukje (schijn?) veiligheid. In elk geval geeft het mij bij dat specifieke paard een beter gevoel. Als ik zelf met 'm loop doe ik dat ook gewoon aan het stalhalster.
Ik knoop wel altijd een longeerlijn aan, en hoe ik die bevestig hangt van het paard af. Daarbij zijn alle denkbare varianten mogelijk, net naar hoe het paard is. Hoewel ik ook die het liefste gewoon aan de ring onder de kin klik. Ik vind het fijn die extra lengte te hebben, en als ik zin heb om onderweg even ergens te gaan zitten kunnen ze ook nog lekker grazen zonder dat ik ze steeds terug moet halen.