Geplaatst: 09-08-11 16:40 rindin schreef:Ik denk dat ik wel ongeveer weet wat je bedoelt. Ik probeer, als ik met welk paard dan ook bezig ben, als een paard te denken. Probeer te doen wat er in een kudde gebeurt, consequent zijn. Belonen bij goed gedrag, ongewenst gedrag "afstraffen". Het "afstraffen" houdt bij haar een korte "hé" in en dat is voldoende.
Hoe lief en paard ook is, mijn grenzen zijn altijd duidelijk. En daar hou ik me ook aan bij paarden met een wat minder stabiel karakter.
Ik heb het gevoel dat die gedachtengang ook bij haar duidelijkheid geeft. Ze weet waar ze aan toe is en ziet mij als leider. Dat vind ik belangrijk. Volgens mij kun je alleen op die manier een goed "samenwerkingsverband" met je paard hebben.
Ondertussen is er wat mij betreft absoluut ruimte voor liefde, knuffelen, liefkozen... Zo lang ze mijn grenzen aanhoudt ben ik lief voor haar.
Ik bedoelde ook niet dat je niet mag aaien, knuffelen en liefkozen. Ik bedoel dat je hele ziel en zaligheid bij het dier neerlegt. Of allerlei verwachtingen hebt vanuit emotie. Een paard is daar gewoon gevoelig voor.
Te graag genegenheid van het paard willen werkt averechts...dat is een beetje wat ik bedoel. En daarom moet je emotioneel neutraal handelen.
Dus idd corrigeren indien nodig, en belonen. Just in time. Maar geen gevoelens van teleurstelling, verdriet, smachten naar een toenadering van je paard etc.. Misschien nog iets duidelijke nu?
Maar zo te lezen heb je de goede weg wel te pakken en moet je gewoon nog heel lang, heel regelmatig herhalen, herhalen en nog eens herhalen...
Ik ben het met je eens en heb mbt haar gedrag en vordering geen verwachting. Zo lang ik bij mijn "gedrag" blijf zoekt zij vanzelf toenadering en vertrouwen.