Bokt.nl

Billie1 schreef:

Lieve lx3, je zegt al een paar keer 'het geeft niet, ik ben niet bang'. Nou dat is hartstikke fijn voor je, maar niet echt het punt hier… je bent namelijk ook een gevaar voor een ander en je paard…
Een vriendin van mij had precies hetzelfde, vondt het heerlijk om haar merrie voluit te laten gaan, dit deed ze vaak op het strandje hier vlak in de buurt, wat overliep in een grote grasvlakte, aan het einde remde die zelf al zo lang was het…
Nu is de laatste 300 meter van het strand volgezet met tentjes, patatboeren en bootverhuur…
Zij laat haar merrie gaan op het strand en op het moment dat ze wil remmen, (wat nu dus wel nodig is) heeft haar merrie schijt aan haar rem… die schiet aan de andere kant voorbij de gebouwen, rent de weg op en valt over een putdeksel boven op een auto…
Het paard had niks, maar de automobilist is dus verlamd en mijn vriendin zal nooit meer paardrijden…
Het is wel onverantwoord en ik gun jou alle lol van de wereld, maar wel als jij controle kan houden over je paard, óók zijn rem!! Want dat de rest goed gaat is leuk, maar die rem blijkt wel het allerbelangrijkste… vindt die man in de rolstoel ook…
Zou maar eens heel goed gaan oefenen (en nadenken) voor je zegt dat het allemaal niet zo erg is. Als jij paard met zo’n noodgang in een kuil stapt en over de kop slaat kan je hem inslapen… heel verantwoord…

Els_175 schreef:

Controle controle controle.. Dat is wat je moet krijgen over de gangen van jouw paard. Veel op dat pad blijven rijden en oefenen in verschillende tempo's en dan niet 100 meter maar kleine korte stukjes zodat ze controleerbaarder blijven. Gaat ze te hard dan ga je stappen.. klaar voor die dag! Niet altijd maar hard hoeven te rijden, leer een paard ook gewoon normaal te kunnen stappen over een pad waar je ook met 40km p/u over gaat. En die stukjes kun je langzaam weer uitbouwen tot grotere stukken. Maar zorg ervoor dat je controle krijgt!

bedouin schreef:

Je geeft zelf al aan dat je de post van Kendra zinvol vind, ik kan maar bij aansluiten bij die adviezen.
Jij bepaalt wanneer hij hard mag haal hem eens direct terug en laat hem weer gaan op jouw commando. Overgangen rijden, talloze malen.
Je geeft ook aan dat je geen dubbelgebroken bit wilt gebruiken maar ik denk wel dat het zinvol zal zijn dat toch eens te gebruiken, 1 keer uitproberen kan geen kwaad, als het betekent dat jij net iets meer je paard ermee bij jou kunt houden, net zolang tot ie snapt dat jij degene bent bepaald en niet hij. Waneer je het gevoel krijgt dat hij snapt wat jij wil probeer je weer je oude bit of bitloos net wat jij wilt. Je moet zorgen dat je iets inbouwt, zelfs bitloos betekent niet minder controle.
En bepaal een punt op je weg waar jij wilt dat hij tempo inhoudt.
Beloon direct als hij reageert en blijf ook praten hoe snel je ook gaat, laat hem jou niet vergeten.

Ik ben zelf eveneens bezig met een loeisnelle arabier, wij hebben hier - in zuid Tunesie - alleen maar open vlaktes en eindeloze zandweggetjes. Hij deed eveneens alles keurig, luisterde goed naar de ruiter tot hij voluit mag gaan, voorheen was elke ruiter hem echt kwijt, tot ik een ander bit - dubbelgebroken- ging uitproberen en een ander hoofdstel, eerst een mexicaanse neusriem nu een gewoon hoofdstel met neusriem.

PBA_ schreef:

Mijn paard vind het ook altijd leuk om wat harder te gaan dan ik eigenlijk in gedachten heb. Ze vind het zo leuk buiten. Toch ben ik altijd degene die bepaald wat we waar gaan doen en hoe hard. Al staat ze op haar kop, ze mag het niet. Zo ook als ze te hard gaat of niet wilt remmen (of niet hard genoeg) dan zorg ik er wel voor dat ze doet wat ik vraag. Er zijn wel eens momenten geweest dat ik minder lief moet zijn, eerder erg streng. Heeft ze het daarmee minder naar haar zin tijdens zo'n rit? wel nee joh. Ze zal zelfs blij zijn dat ik de leiderschap bij mij houd, zo zullen er nooit confrontaties zijn over wie er vandaag de baas is.
Ik ben van mening dat je alleen naar buiten kan gaan met je paard als je de gevaren kan inzien. Dus de actie, reactie. Je moet kunnen inschatten en ook voor andere weggebruikers. Je paard moet 100% naar je luisteren. Tuurlijk mogen ze een eigen wil hebben, ze mag best eens laten merken dat ze iets wel of niet wil, dan nog ben ik degene die bepaald of we dat wel of niet doen verschilt per situatie. Maar je paard moet ALTIJD aan de hulpen staan juist als je buiten rijd, je bent anders een gevaar op de weg.