Mijn katten deden dat ook erg vaak, staren in het niets en dan vaak met een erg beangstigende blik. Dit was in het huis van mijn vader, waar zowel mijn broertje als ik in het donker absoluut niet naar zolder of kelder durfden te lopen doordat je dan zo'n creapy gevoel krijgt. Nu ik ouder ben durf ik dat daar wel, ik geloof niet zo zeer in spoken maar denk dat dat wel een hele goeie verklaring zou zijn voor dat huis.

Nu ben ik verhuisd met mijn katten en ze staren nooit meer zomaar in de leegte en zelf voel ik mij ook gewoon 100% op mijn gemak, ook in het donker en als ik alleen ben. Dit huis is denk ik wel spookvrij .

Weet niet of dat met paarden ook kan zijn. Merk dat mijn paard het ook welleens doet maar die staat 24/7 buiten. Denk dus niet dat het vergelijkbaar met elkaar is.