Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-02-11 14:54

Geplaatst: 13-02-11 14:54

Sizzle schreef:
Een onzekere ruiter zal dit vroeger of later altijd op het paard overbrengen helaas. Zelfs goede manege paarden kun je als onzekere ruiter vaak niet in je eentje buiten rijden terwijl dit met een ander samen wel helemaal goed gaat.
Het kan maanden goed gaan, maar als jij onzeker blijft zal het paard op den duur gebruik van maken, en terecht natuurlijk.
Een echt mega cool paard dat nergens van op kijkt en ook niet op de ruiter reageert zijn vaak helaas ook de paarden die ook niet graag moe worden en ik denk dat dit wellicht ook niet echt klikt als je wedstrijdpaarden gewend bent.

Sorry, ik heb een "sportpaard" gefokt uit degelijke wedstrijdlijnen, niet te beroerd om keihard te werken, maar 100% braaf. Paard is langere tijd van iemand geweest die absoluut geen held was, maar die probleemloos met dit paard uit de voeten kon.
Dit paard is eerlijk; maakt geen misbruik van z'n mens en biedt die leiding die z'n mens niet geeft, zonder z'n eigen plan te trekken. Het enige wat je als mens daar tegenover moet stellen is dat je 'm respectvol behandeld. Het paard heeft me nooit uitgetest, in tegendeel! Bood juist z'n vertrouwen. Kom maar, doe maar, ik zorg er wel voor dat het goed komt.

**Geplaatst**: 13-02-11 15:01

Geplaatst: 13-02-11 15:01

Inderdaad, ook de mijne is puur dressuur gefokt en echt niet te lui om te lopen, vind werken zelfs harstikke leuk, maar ze is gewoon heel cool in d'r koppie

**Geplaatst**: 13-02-11 15:18

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 15:18

Ik heb ooit eens een keertje toen ik like 11 was een shetlander ingereden voor een boer die graag wilde dat zijn 7 jarige dochter erop kon rijden. T paardje was echt een eigenwijze shetlander, deed alles wat ik juist niet wilde dat ze deed, maar zodra ik naar buiten ging met haar was het een mak lammetje. Ik ging dan meestal met mijn zus of alleen naar buiten, en ze reageerde nergens op. Schrok ook nergens van. Dat was echt een schat van een shetje, en ik vond het zo jammer dat ik na mijn 13e ineens als een gek begon te groeien

**Geplaatst**: 13-02-11 15:24

Geplaatst: 13-02-11 15:24

Zoals Sissle zegt al het voordeel heeft een nadeel. Mijn oudste paard (niet te koop!) is 100% bomproof en gisteren heb ik dus na lange tijd weer eens heerlijk relaxed buiten gereden mijn paardje is stuk heter). Mijn man rijd meestal op hem want hij is de beginner. Maar paard is ook erg lui en eens lekker dresseur rijden in de bak dat geloof je toch niet, dat kost je heel veel moeite. Maar hij reageert niet op angstige ruiters en is al vaak met succes ingezet om ruiter vertrouwen bij te brengen. Mijn jongste paard is het andere uiterste maar ja daar kan ik dus lekker mee buiten rijden maar ook mee dresseur rijden. Maar die wordt heel erg bang van jou want zij is echt sensibel en pakt alles op.

**Geplaatst**: 13-02-11 15:26

Geplaatst: 13-02-11 15:26

Een echt bomproof paard blijft natuurlijk het hobbelpaard...
Is een bomproof paard nog wel een paard? Zelfs het kalmste paard kan schrikken en er vandoor willen, aan jou te leren daarmee om te gaan. Niet altijd gemakkelijk, weet ik ook hoor

**Geplaatst**: 13-02-11 15:29

Geplaatst: 13-02-11 15:29

[quote="FredHalley"]Een echt bomproof paard blijft natuurlijk het hobbelpaard...

Protest! Daar doe je mijn paard mee te kort want als er een goede ruiter op zit moet je eens zien hoe hij door het bos gaat. Deze bomproof paarden lopen vaak ook fantastisch voor de wagen. Ze zijn gewoon van zich zelf zeker en zijn niet zo gauw onder de indruk van derden of hun omgeving. Je kunt de cross met die van mij winnen dus is echt geen hobbelpaard! Alleen het dresseur is gewoon niet zijn ding en dan is hij lui. Tevens moet hij altijd even weten wie de baas is voordat de motor gaat draaien.

**Geplaatst**: 13-02-11 16:35

Geplaatst: 13-02-11 16:35

FredHalley schreef:
Een echt bomproof paard blijft natuurlijk het hobbelpaard...
Is een bomproof paard nog wel een paard? Zelfs het kalmste paard kan schrikken en er vandoor willen, aan jou te leren daarmee om te gaan. Niet altijd gemakkelijk, weet ik ook hoor

"er vandoor gaan" staat niet in mijn paards woordenboek, dus, nee ik ben het NIET met je eens. Ze schrikt wel, maar haar enige reactie is een sprongetje op de plaats.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-02-11 00:32

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst door de TopicStarter : 14-02-11 00:32

Lieve Bokkers... heel erg bedankt voor jullie reacties!

Ik zal proberen een paar vragen te beantwoorden:
De 12 paarden die ik had waren jonge paarden die ik trainde en weer verkocht voor de hobby. Soms ook een verwaarloosd paard tussendoor die ik weer lekker opknapte... goed voer (muesli, kruiden, wortels, brok en luzerne hooi), lekker naar buiten en langzaamaan weer trainen en de spieren er weer op. Natuurlijk eerst de smid en de tandenboer erbij gehaald

Nee, mijn probleem heeft te maken met een paard dat ik er bij koop puur voor de buitenritten.
Ik heb er nu 4 gehad. De eerste was een grote Fries van 1.72m. Super ruin! Zoooo braaf... ik kon er onderdoor kruipen en had een superband met hem. Verder liep hij ook nog een leuke M proef dus de dressuur hield ik ook bij met hem. Maar eenmaal buiten!!!!!!!!! Neusgaten open, ieder papiertje was een meters hoge draak en uit de lucht kwam de hemel vallen! Appuyeren was alles wat ik kon want rechtrichten betekende aan de kletter. Mijn toenmalige instructeur (Piet van Grunsven, oom van....) had hem bemiddeld als zijnde zeer betrouwbaar. Hij kon het niet langer aanzien en nam mijn Fries wel eens even mee naar buiten. Ik mee op een van zijn paarden. Ik had een superrit maar zelfs Piet kon niets met hem beginnen. Ik heb de Fries verkocht en ik hoorde dat hij later buiten dodelijk verongelukt was ondanks dat ik de kopers had verteld dat hij buiten onbetrouwbaar was.

Tweede paard was een Hannoveraan van 1.75. Zelfde verhaal, super lief! Niet slaan, bijten, bokken ... zelfs nooit oortjes in de nek. Eerste paar maanden alleen met hem in de bak gewerkt en veel getutteld om een band op te bouwen. Dan naar buiten, ging eigenlijk heel goed. Af en toe een bokje, eens een keer ineens stoppen om die verdachte paddenstoel beter te bekijken. Errug dicht richting sloot als er een tractor aankwam (zelfs een keer erin gesprongen)! maar verder niets ergs. Dit kan ik allemaal wel aan. Tot hij ineens in het bos, ik zat een beetje te dromen met een los teugeltje, ongenadig aan de kletter ging!! Waarom? ik heb geen idee, er was niets te zien. Maar goed, we gingen met een hoge snelheid alletwee onderuit en kwamen zwaar ten val. Naderhand kreeg ik hem niet meer van het terrein af en ik wist dat onze samenwerking over was. Ik heb hem verkocht aan een vrouwtje die er 3 keer per week mee naar buiten gaat! Niets aan de hand.

Derde was een Holsteiner van 1.78. Super paardje en gekocht van iemand die er met een los teugeltje mee langs de snelweg gallopeerde. Zeer lief en kon je mee in de stal slapen. (Jullie lezen dat ik dus wel eerst een band heb opgebouwd). Nou, deze lieve meneer was wel errug lui dus om zijn stijve spieren en zijn overgewicht wat aan te pakken ben ik met hem wat gaan strekken en rekken in de bak. Conditie opbouwen en soepel maken. Resultaat? Meneer was wakker en stond buiten soms zo hoog op zijn achterbenen dat het te gevaarlijk werd. Ik hem meteen uit het hoge voer gehaald en schraler gaan voeren. Wortels, goed hooi en een handje basisbrok. Wel gewoon blijven trainen... na een paar weken nog eens geprobeerd en buiten, voor een drukke kruising met paard en al achterover geklapt. We hebben het alletwee overleefd maar je snapt dat ik hem niet meer heb.

Laatste is een Shire van 1.85m. Deze is echt bomproof buiten maar zo slim en soms echt gemeen om werkelijk geen stap meer voor je te zetten. Alleen maar willen omdraaien om terug naar stal te gaan. Ik heb het maar opgegeven en deze wordt verkocht naar Frankrijk waar hij daar door de bossen mag sjokken met een Belgisch trekpaard als vriendje. Dan gaat het wel goed, als er iemand meegaat.

Ik wil gewoon lekker naar buiten met een paard en SAMEN genieten van de natuur. Logisch, paarden zijn geen machines en kunnen af en toe ineens opzij springen of stoppen. Is geen enkel probleem! Kan ik allemaal uitzitten en opvangen. Ik praat ze er soms letterlijk doorheen, maar aan de kletter gaan en tot 3 keer toe onderuit gaan is voor mij de druppel geweest en ik ben inmiddels zo radeloos dat ik daarom deze vraag stelde

En, 'dat doet hij anders nooit' heb ik ook vaak genoeg gehoord

**Geplaatst**: 14-02-11 00:47

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 14-02-11 00:47

Tja dan is het een ander verhaal. Je hebt dus gewoon pech gehad in het verleden en dat heeft niet zozeer met jezelf te maken.
Ik heb wel een mega brave buitenritten paard te koop maar dat is een beetje ver weg voor je

Normale fijne eerlijke dieren zijn er echt wel

Ik begrijp trouwens niet zo goed waarom veel mensen in dit topic zo in de verdediging schieten over hun paard. Er zullen altijd wel uitzonderingen zijn en daarom schreef ik VAAK en niet ALTIJD zal een mega cool paard niet de meest sportieve zijn. Ik heb ook een bomproof schimmel, maar ook die bleef gewoon een paard en toen er in galop een hond tussen de voorbenen sprong vanuit de bosjes lag de beginner er gewoon naast. Dat FredH 'hobbelpaard' noemt bedoelt hij in mijn ogen niet als belediging maar als feit. Een hobbelpaard (de houten variant) is namelijk de enige die echt 100% betrouwbaar is.

**Geplaatst**: 14-02-11 00:50

Geplaatst: 14-02-11 00:50

Een deel je verhaal komt me wel een beetje bekend voor. Het idee wat ik zelf heb (en anderen denken daar vast anders over) is dat sommige paarden het verschil tussen werken en relaxen, om het maar even kort te noemen, niet kennen. In de bak is het hard werken, dus dat is niet altijd leuk. Dat kan een reden zijn om niet naar buiten te willen, want rijden is werken en is dus niet zo leuk. Een ander gevolg kan zijn dat ze het verschil niet kennen en buiten ook hetzelfde energie niveau willen gebruiken als ze in de bak doen. Dus hard of op andere manieren hun energie kwijtraken. Als ik dit zo lees heb je wel pech gehad met je paarden. En wat ik er dan bij die Shire ook uit op maak, is dat die lichte verlatingsangst heeft. Als hij alleen niet wil, maar samen sjokken wel goed is. Het blijven immers kudde dieren.

**Geplaatst**: 14-02-11 01:00

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 14-02-11 01:00

moet zeggen dat er van mijn 9 paarden maar 1 echt bomproof is en dat is mijn 3,5 jarige merrie. Toen er vandaag kopers waren voor haar reden ze met haar buiten. Auto's vlogen vlak langs haar heen en ze verzette geen stap terwijl ze met een los teugeltje liep. De andere kant was de spoorlijn, dus ja ik geloof zeker dat ze bestaan.

**Geplaatst**: 14-02-11 01:04

Geplaatst: 14-02-11 01:04

Todat er een kind uit de boom springt

Dat had ik vandaag

Ik reed langs een enorm druk fiets/wandelpad en omdat het prachtig weer was liepen er hordes kinderen met fietsjes en stepjes en zelfs een kudde rolstoelgangers. Niets aan het handje rustig aan een lang teugeltje tot een paar meter verder een kind ala tarzan uit een boom kwam zetten, toen kwam spontaan het tuigpaard in het beest omhoog

**Geplaatst**: 14-02-11 01:08

Geplaatst: 14-02-11 01:08

Ze bestaan zeker, maar niet altijd kant en klaar of in dat deel van de markt waar je zoekt.
Ik heb er 1 staan (nee die blijft hier), maar een stuk kleiner dan de stokmaten die je hier aangeeft. 2e is in opleiding, want die moet nog veel leren over hoe de wereld eruit ziet en hoe je je dan gedraagt.
Ik ben wel een paar paarden tegengekomen die moeite hadden met naar buiten gaan/buitenrijden, veelal omdat die niks anders gewend waren dan van wei naar box naar bak te lopen. Rest van de wereld is vreselijk eng als je die niet kent.
Is dit dier trouwens wat voor je?
http://www.nvvr.info/forum-onderwerpen/ ... -koop.html

**Geplaatst**: 14-02-11 09:31

Geplaatst: 14-02-11 09:31

een vriendin van me had er eentje. Grote stoere zwarte tuiger hengst van 1.75. Was een echte gentleman in al z'n facetten.
De mijne is ook redelijk bomproof maar helaas niet bij al te onzekere mensen.

**Geplaatst**: 14-02-11 10:08

Geplaatst: 14-02-11 10:08

Sizzle schreef:
Todat er een kind uit de boom springt
Dat had ik vandaag
Ik reed langs een enorm druk fiets/wandelpad en omdat het prachtig weer was liepen er hordes kinderen met fietsjes en stepjes en zelfs een kudde rolstoelgangers. Niets aan het handje rustig aan een lang teugeltje tot een paar meter verder een kind ala tarzan uit een boom kwam zetten, toen kwam spontaan het tuigpaard in het beest omhoog

Nope helaas, zelfs een stoomtrein 3 meter van haar vandaan schrikt ze niet van terwijl ze dan toch echt geen hoef voor ogen meer ziet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-02-11 21:20

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst door de TopicStarter : 14-02-11 21:20

hahaha Sizzle, ja dat verwacht je niet he? Tarzan junior die uit een boom komt slingeren

Tamary: Nee, deze merrie is niet voor mij. Er staat bij dat ze een goede en zekere ruiter buiten nodig heeft en ik ben niet meer zeker na mijn nare ervaringen. Gelukkig kan ik meerijden in een groep bij een bevriende manege. Maar ik denk dat een solo-rit er niet meer inzit. En degene die wél een bomproof paard hebben doen hem natuurlijk niet weg

Jammer dat ik zo lang ben (1.82) want anders zou een pony zeker een optie zijn omdat die doorgaans wat braver zijn buiten. Of ik moet voor een hele dikke Tinker gaan zodat ik alleen al vanwege de rondingen niet onder de buik uitkom met mijn benen

**Geplaatst**: 15-02-11 01:03

Geplaatst: 15-02-11 01:03

Sizzle schreef:
Een onzekere ruiter zal dit vroeger of later altijd op het paard overbrengen helaas. Zelfs goede manege paarden kun je als onzekere ruiter vaak niet in je eentje buiten rijden terwijl dit met een ander samen wel helemaal goed gaat.
Het kan maanden goed gaan, maar als jij onzeker blijft zal het paard op den duur gebruik van maken, en terecht natuurlijk.

Denk dat je gelijk hebt, maar het is wel goed voor de ts om een tijdje een bomproof paard te rijden en iets zekerder te worden.

Ik heb een anglo-arabier en is 100% bomproof, ze is wel kijkerig maar ontzettend zeker.
Zet er beginners en kinderen op en ze zet geen stap verkeerd.
Maar zodra er een ruiter opstapt die wel zeker is vind ze het zeker leuk een beetje gek te doen en kijkt hoe de ruiter reageert.
Ik heb wel een ontzettend eerlijk paard ze let altijd op de gene wie ze op haar rug heeft.

Ts ze bestaan echt wel die paarden die jij zoekt, maar denk dat het ook belangrijk is om weer te wennen aan het buitenrijden.
Misschien juist doordat je dressuur rijd en dus altijd best aan het werk bent dat je niet kunt ontspannen zoals het moet waardoor het paard averechts reageert.

**Geplaatst**: 15-02-11 14:05

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 15-02-11 14:05

In mijn ervaring zijn het toch de paarden die buiten opgroeien en van jongs af aan al buiten rijden die dus ook met het juiste karakter een onzekere ruiter buiten rustig kan dragen. Natuurlijk schrikken deze paarden ook wel, maar hun reactie is niet: Ohh Eng! snel naar huis!, want ze zijn al buiten dit zijn ze gewend..
Helaas zijn deze paarden niet zo vaak te vinden in Nederland.

Veel mensen hier zijn ook weleens geschokt dat je in het buitenland zomaar mee mag op een buitenrit zonder voor te rijden etc, is misschien ook wel een beetje onverantwoordelijk, maar alleen voor jou. Ze weten gewoon, als er iets gebeurd, lig jij er misschien naast maar dat paard gaat niet aan de kletter de weg op, want er is geen weg, en het beestje gaat gewoon niet aan de kletter.

Schrikreacties blijven bij alle paarden volgens mij wel bestaan, alleen is voor het ene paard, buiten schrikken, schrikken in een bekende omgeving en voor het andere paard is het schrikken in een toch al enge omgeving.

Wil niet zeggen dat paarden die niet van begin af aan naar buiten zijn gegaan, niet ook zo kunnen worden. Die moeten alleen of een zekere ruiter erop hebben, of een wat onzekerdere ruiter die ruim te tijd heeft genomen om het paard aan buiten te laten wennen.

**Geplaatst**: 15-02-11 14:24

Geplaatst: 15-02-11 14:24

labyrinth schreef:
Veel mensen hier zijn ook weleens geschokt dat je in het buitenland zomaar mee mag op een buitenrit zonder voor te rijden etc, is misschien ook wel een beetje onverantwoordelijk, maar alleen voor jou. Ze weten gewoon, als er iets gebeurd, lig jij er misschien naast maar dat paard gaat niet aan de kletter de weg op, want er is geen weg, en het beestje gaat gewoon niet aan de kletter.

Buitenland heeft vaak de paarden in 1 grote kudde lopen. Die dieren blijven bij elkaar en zolang de begeleiding (die de hoogst in rang staande paarden rijden) hun dieren onder controle hebben gaat er niks aan de ren. Om over de echte toeristenhobbelgroepjes maar te zwijgen, die dieren lopen op automatische piloot en zijn te verstandig om meer energie te verbruiken dan absoluut noodzakelijk.

labyrinth schreef:
In mijn ervaring zijn het toch de paarden die buiten opgroeien en van jongs af aan al buiten rijden die dus ook met het juiste karakter een onzekere ruiter buiten rustig kan dragen. Natuurlijk schrikken deze paarden ook wel, maar hun reactie is niet: Ohh Eng! snel naar huis!, want ze zijn al buiten dit zijn ze gewend..
Helaas zijn deze paarden niet zo vaak te vinden in Nederland.

Gaat denk ik ook niet zozeer over buiten opgroeien, maar over al lang voordat ze onder het zadel zijn flink meer van de wereld gezien hebben dan bak, wei en box. Dat is dan weer het nadeel van een opfok, eerste 3 jaar niet meer zien van de wereld dan wei en eventueel een (loop)stal om vervolgens onder het zadel te gaan en dan meteen verwachten dat zo'n paard veilig naar buiten kan.
Alles is dan nieuw, de voorbereidingen zijn nihil en dan krijgt paard snel het etiket kan niet (alleen) naar buiten. Of nog erger het zit niet in de basisopleiding om een bosrit te maken.

**Geplaatst**: 15-02-11 14:39

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 15-02-11 14:39

Zo je hebt wel veel pech, maar ergens ook veel geluk gehad zeg! Heb je het er wel eens met bekende over gehad en wat zeggen die ervan? Misschien als je iemand hebt die veel kennis heeft met onzekere ruiters dat die kan zien waar het mis gaat en hoe je met die spanning om kunt gaan. Ten alle tijden bomproof bestaat niet. Net als wij schrikken paarden net zo goed van dingen, maar idd het moet wel controleerbaar zijn en je zou zelf ook weer tot rust moeten kunnen komen.

Ik denk wel dat er nog paarden bestaat die niet zo onzeker worden door een onzekere ruiter, maar vind het wel belangrijk dat de ruiter daar dan ook aan probeert te werken, bijvoorbeeld continu in de teugels hangen zorgt niet voorminder spanning, bij beide niet, maar veel mensen hebben ook vaak spanningen in hun lijf waar ze niet van bewust zijn. Bijvoorbeeld die hun tenen opkrullen in een schoen, of op hun tong zuigen, of schouders optrekken.

Aangezien je uit Uden komt, is het dan niet iets om bij de tinkerboerderij met robin te praten? Mocht je opzoek zijn naar een koudbloed heeft zei soms wel es iets staan. We hadden afgelopen jaar een kruising fries die best aan de maat was, maar ook wel es grote tinkers. Nu staat er een hele leuke vos, geen tinker maar wel koudbloed en een E maatje.

**Geplaatst**: 15-02-11 14:44

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 15-02-11 14:44

En inderdaad het ras maakt ook wel heel erg uit.
Tussen arabische volbloeden vind je toch minder snel een rustiger beestje als tussen quarters bijvoorbeeld.

Ook zou ik eerder voor een ruin gaan dan voor een hengst of een merrie, hengsten hebben vaak kuren als ze langs een weiland moeten o.i.d.
Merries hebben gewoon in het algemeen meer kuren

Maar goed op alles zijn uitzonderingen

**Geplaatst**: 15-02-11 17:48

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 15-02-11 17:48

vooral dat laatste...ik heb vaak niks met merrie vanwege de kurenmaar ik heb 3 haflingermerrie's gekent waar je echt alles mee kon en die ik zeker zou willen hebben als eigen pony.

**Geplaatst**: 15-02-11 18:15

Geplaatst: 15-02-11 18:15

labyrinth schreef:
En inderdaad het ras maakt ook wel heel erg uit.
Tussen arabische volbloeden vind je toch minder snel een rustiger beestje als tussen quarters bijvoorbeeld.

Ook zou ik eerder voor een ruin gaan dan voor een hengst of een merrie, hengsten hebben vaak kuren als ze langs een weiland moeten o.i.d.
Merries hebben gewoon in het algemeen meer kuren

Maar goed op alles zijn uitzonderingen

Rijst mij de vraag wat jij zoal hebt meegemaakt.
Om te beginnen ken ik behoorlijk wat Arabieren die uit gewapend beton zijn opgetrokken en die nog niet op de loop gaan al rij je hun staart eraf met een 30-tonner. Daarintegen heb ik met Quarters veel meer de ervaring dat het binnenvetters zijn, wat er dan "opeens" uit komt. Moet je dat binnenvetten maar net juist kunnen lezen.

Mijn ervaring is dat merries over het algemeen juist het meest betrouwbaar zijn. Maar de wijze waarop je je paard houdt en ermee om gaat, bepaalt voor minimaal 90% de betrouwbaarheid ervan.
Wij hebben intussen zo'n "portret" op stal staan, waarvan de vorige eigenaar blij is dat ze er vanaf is (zegt ze op Bokt) terwijl het paard, onder andere omstandigheden, best te pruimen is; afgezien van een hier en daar gebrekkige opvoeding maar dat is niet geheel en al aan de vorige eigenaar te wijten, daarvoor heeft ze hem te kort gehad.

**Geplaatst**: 15-02-11 20:03

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 15-02-11 20:03

Tja of het ras bepalend is weet ik ook niet. Wel weet ik dat ik mijn broer in het verleden stom verbaasd achter liet toen ik met mijn merens in Friesland aan kwam en na een paar uur rusten, met hem de dam afreed voor een leuke buitenrit. Ik was alleen. Hij had arabieren waarvan hij zei dat hij dat nooit zou doen alleen. Volgens mij is het vooral veel, vaak en overal met je paard gaan rijden wat gemak brengt. Toen mijn neefje met mij meeging op arabier hengstje vond ik het gedrag allemaal wel meevallen. Wel had het ventje nog niet zo veel gezien, dus reageerde hij veel meer als de merens maar ja wat wil je.
Dus sluit me aan bij ikke.

**Geplaatst**: 16-02-11 00:47

Geplaatst: 16-02-11 00:47

Imo heeft het niets met ras of geslacht te maken.
Inderdaad zoals gezegt is hoe worden de paarden gehouden en wat ze gewend zijn.
Een verleden van een paard kan denk ik ook erg van invloed zijn.
Maar geloof ook als het paard eenmaal het vertrouwen in zijn ruiter heeft gevonden dat er ook niets aan de hand hoeft te zijn.
En elke onzekere aanwijzing die @peaches aangeeft kan idd ook schrikreacties opwekken.

Nomineer dit bericht ×