Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-11-10 16:19

Geplaatst: 14-11-10 16:19

Als je paard echt bang is dan kun je blijven proberen wat je wilt dan is het beste gewoon afstappen en hem erlangs leiden, beter voor iedereen. Je bereikt er toch niks mee om met hem in ''gevecht'' te gaan omdat je denkt dat als je afstapt je dan ''verloren'' hebt van hem. Ik zie het zelf echt niet als een gevecht, begrijp me niet verkeerd hoor

Laatst nog meegemaakt dat mijn paard het zo eng vond en dat de enige optie dan was om af te stappen en dan liep ie er wel braaf langs.
Ik zou niet zo zeggen dat als je afstapt je paard gewonnen heeft, als je paard iets echt eng vindt dan heeft doorzetten toch geen zin en paardrijden blijft samenwerken met je paard en het moet geen gevecht zijn.

**Geplaatst**: 14-11-10 16:21

Geplaatst: 14-11-10 16:21

Op zich denkt een paard meestal niet zo, maar het hangt wel af van de situatie.
Wel heb je als je naast het paard staat minder te vertellen over een paard als hij bang is en/of macht gebruikt. Een paard kan zich sneller losrukken.
Dus mij zul je er niet zo gauw naast zien. Dat kan ook gevaarlijke situaties opleveren.
Wel probeer ik altijd te stoppen op/na een succesmoment. Zodat ruiter en paard een (min of meer) ontspannen afsluiting hebben van de training.
Een paard is een gewoontedier; hij leert snel... ook van niet succesvolle acties.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-11-10 16:24

Geplaatst door de TopicStarter : 14-11-10 16:24

@ Lien96: Die termen van winnen en verliezen vind ik ook altijd raar. Je bent inderdaad toch niet in gevecht met je paard... Heb zelfs iemand een keer horen zeggen (toen ik even op de pony van diegene mocht rijden) of ik het wapen nodig had. Ze wilde me toen de zweep aangeven. Heb toen vriendelijk bedankt en ben daar nooit meer geweest bij die mensen

Als je al met zo'n instelling op je paard stapt... Waren daar wel meer dingen waar ik zo m'n twijfels bij had hoor, maar dit was de zogenoemde druppel die de emmer deed overlopen.

@ Senna21: Je zou juist naast je paard meer te vertellen moeten hebben! Als je paard vanaf de grond al niet naar je luistert, waarom stap je er dan eigenlijk op? Natuurlijk kan een paard zich sneller losrukken. Maar als jij erop zit en hij gaat aan de kletter. Wat schiet je daarmee op? Je brengt je paard, jezelf en anderen in gevaar dan.
Een ontspannen afsluiting van de training is inderdaad wel altijd belangrijk

**Geplaatst**: 14-11-10 16:32

Geplaatst: 14-11-10 16:32

Sorry maar, ik vind het een héle domme uitspraak; "naast een paard heb je minder te vertellen". Nog nooit iets meegemaakt zeker?

Als hij echt iets wil, doet hij dat ook, hij kan je alles maken, je verliest het toch. Kan gevaarlijke situatie worden, ernaast kun je hem zo omtrekken als je je lijntje vasthoudt, dan staat ie weer tegenover je

. Uitgaande van een normaal opgevoed paard zal hij alleen willen rennen en niet naar je steigeren of trappen in een angstige situatie.
Je kunt hem makkelijker begeleiden omdat je kunt laten zien wat wel of niet eng is. Paard wat op hol gaat houd je met geen mogelijkheid tegen als je erop zit (paar keer meegemaakt helaas..)
Goed afsluiten vind ik ook heel goed, houd ik me ook altijd keurig aan.
Daarom, bij iets wat in paards' ogen eng is, doe ik met rijden afstappen, erlangs lopen, terug lopen en erlangs rijden. Gaat wel goed altijd.

Maar goed ik loop er dan ook liever naast dan dat ik erop zit in bepaalde situaties, omdat ik dan makkelijker op haar gedrag kan inspelen en het vertrouwen op de grond veel groter is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-11-10 16:36

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst door de TopicStarter : 14-11-10 16:36

Dat heb ik dus precies hetzelfde. Ik voel me naast het paard vaak veel veiliger dan op het paard.

**Geplaatst**: 14-11-10 16:41

Geplaatst: 14-11-10 16:41

suus_ schreef:
Sorry maar, ik vind het een héle domme uitspraak; "naast een paard heb je minder te vertellen". Nog nooit iets meegemaakt zeker?

Ach nee, in de ruim 30 jaar dat ik actief ben in verschillende takken van paardensport, heb ik nog noooooiiiit wat meegemaakt

Laat maar....

**Geplaatst**: 14-11-10 16:45

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 14-11-10 16:45

Als je zolang bezig bent ermee zou je toch ook wel moeten weten dat dat niet voor elk paard/mens geldt, ipv zo vol vertrouwen zo'n uitspraak neerzetten

..

**Geplaatst**: 14-11-10 16:49

Geplaatst: 14-11-10 16:49

senna21 schreef:
Op zich denkt een paard meestal niet zo, maar het hangt wel af van de situatie.
Wel heb je als je naast het paard staat minder te vertellen over een paard als hij bang is en/of macht gebruikt. Een paard kan zich sneller losrukken.

Dat ligt er dus maar net aan.
Als mijn paard uit een schrikreactie over de zeik is (en dan heb ik het dus niet over domweg kloten) heb ik geen keuze en moet ik eraf. Dan heb ik dr zo bij dr positieven. Als ik blijf zitten is het echt vragen om problemen en blijft ze "blind".

**Geplaatst**: 14-11-10 16:52

Geplaatst: 14-11-10 16:52

Als je mijn tekst nogmaals leest, zie je daar geen generalisatie staat... (er is maar een deel van mijn zin/tekst gequot in het bericht erna)
Ja, ik ben ook wel eens afgestapt en in noodsituaties wel eens expres afgevallen. Maar ik heb ook regelmatig losgebroken dieren opgevangen. Dus ik heb m'n strategie wel ongeveer bepaald, zeker als ik buiten rijdt.

Maar goed, laten we er niet over 'doorbokken'....
Ik stap nu af.... wie heeft er nu gewonnen... :Y)

**Geplaatst**: 14-11-10 21:08

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 14-11-10 21:08

Ligt eraan voor wat je afstapt. Als je paard iets echt eng vind, kun je best afstappen en je paard aan de hand erlang leiden.

Maar als je paard vervelend aan het doen is (bokken oid) moet je wel blijven doorrijden. Als je in zo'n sitauatie afstapt heeft het paard idd gewonnen (je bent van z'n rug af en dat wou het paard)

**Geplaatst**: 14-11-10 21:15

Geplaatst: 14-11-10 21:15

Als een paard erg bang is zou ik wel afstappen en dan er langsgaan heb altijd wel het idee dat ze dan net dat beetje meer vertrouwen in je hebben en er langs gaan.
Als een paard bv niet wil, of de andere kant op of van die fratsen dan stap ik echt niet af tenzij je dan weer in een gevaarlijke situatie terrecht komt.
Dus dat hangt heel erg van de situatie af en van de veiligheid als ik ergens loop waar een diepe sloot is en het paard besluit ineens dat het naar huis wil of ergens niet langs ofzo dan zou ik eerder afstappen dan wanneer er iets engs zou zijn en ik heb alle plek en er is geen gevaarlijke situatie ookal zou mijn paard weg sprinten of iets dergelijks.

**Geplaatst**: 14-11-10 21:32

Geplaatst: 14-11-10 21:32

stef schreef:
Als mijn paard buiten over de zeik gaat, MOET ik er zelfs af. Zij heeft op dat moment mijn leiding nodig, en die kan ik haar vanuit het zadel niet geven. Zodra ik op de grond sta en ze me ziet, kalmeert ze en vertrouwt ze op mij. Er zijn mensen die het afkeuren dat ik af stap, want dan zou ik de baas niet zijn...
Mijn paard ziet mij dus kennelijk niet als baas, prima, ze ziet me kennelijk wel als leider

Hier hetzelfde, mijn paard ziet iets waar ze 'zogezegd' van schrikt en dan draait ze zich om en begint als een gek naar stal te crossen (asfalt of bosweg, niets houd haar tegen)
En als ze begint te rennen is ze echt niet meer te stoppen voordat ze in haar stal is.
Daarom stap ik nu meestal af als ze weer iets engs vind (wat ze meestal wel expres doet) en dan stap ik er terug op als ze wat rustiger is.

**Geplaatst**: 14-11-10 22:01

Geplaatst: 14-11-10 22:01

Ik zie afstappen niet als "verliezen" als je paard ergens niet langs durft. Mijn paard is niet de dapperste en durft niet alles als ik erop zit. Stap ik af en leid ik hem langs dat enge ding, dan stapt hij angstig, maar wel vol vertrouwen mee. Daarna stap ik op en rijden we vrolijk verder.
Zo liggen er nu stalen platen bij ons in het bos voor machines en vrachtwagens omdat ze bomen aan het rooien zijn. Mijn paard durft er niet overheen als ik erop zit. Ik probeer het 2 keer, daarna stap ik af, leid hem over de platen en hij loopt gelijk mee. Niets aan het handje en doel bereikt. Ik zie het eerder als een overwinning omdat hij er zonder strijd wél overheen is gegaan.

**Geplaatst**: 14-11-10 23:09

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 14-11-10 23:09

Op het moment dat je af moet stappen om ergens langs te komen heb je je huiswerk niet goed gemaakt. As simpel als that. Alle situaties die je op je paard tegen kunt komen kun je nabootsen met behulp van grondwerk, en voldoende pijlen in je koker en kennis van zaken geeft je de nodige middelen om dingen vanuit het zadel op te lossen, is geen afstappen voor nodig.

De basis is: grondwerk.
Maar als je die basis overslaat (wat maar al te vaak gebeurt) en je komt dan een situatie tegen die je in het zadel niet kunt oplossen (gewoonweg omdat de basis ontbreekt) heb je idd een groot probleem.
Nog geen man overboord, als je dat erkent, en herkent.
Terug naar de basis, en dat is grondwerk.
En bij negen van de tien is dat niet in orde, dus verbaas je niet dat het vanuit het zadel ook niet gaat lukken...

**Geplaatst**: 14-11-10 23:20

Geplaatst: 14-11-10 23:20

Ik ben het voor een heel groot deel met je eens Cassidy, maar een fietstunnel nabootsen met grondwerk gaat me toch echt niet lukken. Dat is donker, geeft rare geluiden en is nauw. Daarom stap ik af voor zoiets en neem mijn paard aan de hand mee. De volgende keer probeer ik het dan onder de man.
Daarnaast, afstappen en je paard ergens langs leiden is toch ook grondwerk?

**Geplaatst**: 14-11-10 23:24

Geplaatst: 14-11-10 23:24

Nee.
De fietstunnel is heel goed na te bootsen.
Desnoods trek je er een middag voor uit en ga je met je paard naar die fietstunnel toe.
Als je het goed aanpakt, is het met een middag verholpen.
Je moet het dan wel blijven onderhouden.
Een paard vergeet dingen namelijk snel.
Er is een reden waarom de politie een aantal dagen voor prinsjesdag met de paarden het strand opmoet om ze weer even te laten wennen aan vuurwerk, rotjes en harde knallen.
Was het maar zo makkelijk om ze een dag kennis te laten maken met van alles, en ze dat voor de rest van hun leven zouden kunnen onthouden.
Een paard heeft een reactie kant van zijn hersenen, en een denkende kant.
De reactie kant heeft de overhand, dat heet instinct.
Alleen als je de denkende kant stimuleert, en blijft stimuleren, dingen blijft opzoeken en blijft herhalen, gaat je paard geen schrikreactie meer vertonen op de dingen waarmee je hem voor dit tijd hebt geconfronteerd...

**Geplaatst**: 14-11-10 23:28

Geplaatst: 14-11-10 23:28

Ik ben het in het algemeen wel eens met de uitspraak. Ik gebruik afstappen ook vaak als beloning, dus dan moet je het niet gaan doen op de verkeerde momenten.

Ik doe het eigenlijk alleen als ik voor mijn eigen veiligheid vrees, en realiseer me daarbij dan ook dat ik daarmee mijn eigen training aan het verpesten ben, maar daar kies ik dan op dat moment voor.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-11-10 01:58

Geplaatst door de TopicStarter : 15-11-10 01:58

@ Dilan1993: Maar als je paard werkelijk gaat bokken om jou eraf te krijgen. Moet je dan niet eens gaan nadenken of hij ergens pijn heeft en of dat wel het juiste paard voor jou is? Kennelijk heeft hij dan of ergens last van of vind hij jou zo vervelend dat je niet op z'n rug mag.

@ Olliiviia: Maar waarom zou een paard expres doen alsof ze iets eng vindt? Dat kost haar toch alleen maar energie en stress en waarvoor? Om niks toch.

@ Cassidy: Dat wist ik helemaal niet, dat je dat soort dingen wel moest blijven herhalen. Grondwerk is inderdaad de basis. Als een paard vanaf de grond al geen respect voor je heeft, hoe wil je dan dat 'ie naar je luistert als je op z'n rug gaat zitten.

@ LindyH: Maar op wat voor manier is dat afstappen dan een beloning voor je paard? Zit je vervelend te doen in 't zadel, ben je te zwaar voor 'm, vind je paard 't eigenlijk helemaal niet leuk om met jou op z'n rug te werken? Ik noem maar wat geks hoor

**Geplaatst**: 15-11-10 02:28

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 15-11-10 02:28

Ook ik stap gerust van mn paard af

buiten als ze iets eng vind, dan lopen we samen een stukje en dan stap ik weer op. Nooit problemen mee gehad! Ze loopt er de keer erna wel zo langs en zo niet, dan stappen we weer af.. Zie daar geen probleem in, als ze omdraait en ervandoor gaat en dan over de 60 km weg scheurd ben ik verder van huis denk ik..
Overal waar ik langs loop, loopt zij ook. In de bak idem, als het heel hard waait en mn paard wordt druk en schrikkering, dan bouwen we alleen maar spanning op samen en wordt het er niet beter op. Dan stap ik ook af. Kan de dag erna gewoon weer opstappen en niks aan de hand! Een paard denkt niet, goh toen ik gister dit deed stapte ze af, laat ik dat vandaag ook eens doen

**Geplaatst**: 15-11-10 02:35

Geplaatst: 15-11-10 02:35

_Tara_ schreef:
@ LindyH: Maar op wat voor manier is dat afstappen dan een beloning voor je paard? Zit je vervelend te doen in 't zadel, ben je te zwaar voor 'm, vind je paard 't eigenlijk helemaal niet leuk om met jou op z'n rug te werken? Ik noem maar wat geks hoor

Daar ga ik vanuit ja. Net zoals kinderen blij zijn als de school uitgaat zijn paarden blij als het werk is afgelopen.

Veel mensen doen ook als beloning de singel losser zodra ze afgestapt zijn. Dan moet je er ook min of meer vanuit gaan dat die singel niet echt lekker zit.

Ik probeer zo zwart-wit mogelijk te rijden, omdat ik denk dat dat het eerlijkst is voor een paard. Een paard dat weet waar hij aantoe is is kalmer en gehoorzamer. Ik probeer dus duidelijk te laten merken wat goed en fout is.

Ik denk dat een paard blijer is als er (letterlijk!) een last van hem afstapt, dan dat hij een klopje op zijn hals krijgt. Hij denkt dan als het goed is: 'Zo, dat moet ik onthouden! Als ik het zó doe, dan ben ik gelijk klaar met werken!' En dat gebruik je dus om je paard te trainen.
Als je niet direct afstapt maar eerst nog iets anders gaat doen, dan markeer je dat moment minder en is het voor je paard minder duidelijk wat nou goed was.

Niet dat ik dit elke keer gebruik hoor, maar als je het af en toe wil gebruiken dan moet je steeds behoedzaam omgaan met dat moment van afstappen.

**Geplaatst**: 15-11-10 02:38

Geplaatst: 15-11-10 02:38

Cassidy, ik ben het niet met je eens. Mischien ligt dat aan mijn kunde als ruiter, dat is heel best mogelijk, maar ik kan me best situaties indenken waarbij je afstapt. Ben zelf laatst in een situatie gekomen die je in je stoutste dromen nog niet bedenkt met paardlief, reken maar dat mevrouw paard heel erg blij was dat ik afstapte en ze meteen haar hoofd in mijn jas kon stoppen van "ik zie het nu niet meer dus het is er niet meer". Ben toen ook omgekeerd, omdat dat domweg een once-in-a-lifetime situatie was waarvan ik met redelijke zekerheid durf te zeggen dat we dat nooit meer mee gaan maken en het in mijn ogen te gevaarlijk was om verder te gaan, aan de hand of erop.Let wel, het ging hier om een combinatie van factoren die stuk voor stuk bedreigend waren voor een paard EN stuk voor stuk al zeldzaam. Laat staan alles bij elkaar! Aan de hand blijft ze heel dicht bij me, wat er ook gebeurt, en ik vind dat goed genoeg.

En hoe wil je in hemelsnaam een botsing tussen twee auto's voor je paard's snufferd trainen? Oke, extreem voorbeeld maar niet bepaald ondenkbaar als je regelmatig op de weg rijdt. En zo kan ik nog tig dingen bedenken die domweg niet te trainen zijn, al is het maar om praktische redenen.

Ik herinner me trouwens ook paarden van de bereden politie/ marechaussee die er tijdens belangrijke evenementen tussenuit knepen, dus ook dat grondwerk en al die training zijn niet zaligmakend.

Maar zelfs als ze gewoon in de staak gaat spring ik er wel eens af om haar verder te slepen en er later weer op te springen. "Gek genoeg" staakt ze steeds minder, hoewel ze volgens velen juist veel meer zou moeten gaan staken omdat ze steeds haar zin zou krijgen. Het is echter nooit haar doel om mij (of wie dan ook) van haar rug af te werken, haar doel is ergens niet voorbij gaan, of gewoon niet verder gaan

. En als ze er dan aan de hand voorbij moet, soit, als ze er maar voorbij gaat. (ik heb nou eenmaal niet het geduld om 4 uur ergens te gaan staan wachten tot het mevrouw een keertje blieft verder te lopen en niet de lust om haar er langs te meppen). Het is zeker een machtsspelletje voor haar, maar niet op de manier zoals velen het zien. Het is een mentaal spelletje en dat moet je mentaal oplossen en in de praktijk blijkt dat mijn methode bij dit paard werkt, anders zouden we niet eens het erf meer af komen.

**Geplaatst**: 15-11-10 02:44

Geplaatst: 15-11-10 02:44

Ik heb het ook nooit begrepen als een kwestie van winnen of verliezen maar wel altijd met de uitleg, als je ergens langs gaat wat niet eng is (of zou moeten zijn) en je gaat je paard geruststellen en troosten dan zal je paard dat oppakken als baas komt me beschermen dus ik moet beschermd worden dus het is eng. Dus dat jou andere reactie als normaal het soms juist enger kan maken als normaal, immers als er niets aan de hand is waarom doet het baasje dan anders?

Maar dat geld natuurlijk alleen bij echte angst, sommige paarden lijken ook wel te weigeren om onder het werk uit te komen. In dat geval zou ik ook liever afstappen dat ie wel mee gaat als blijven zitten en de verkeerde kant op gaan of gewoon nergens heen gaan. Maar ik zou dat ook van de verkeerssituatie af laten hangen, ben je in het bos in the middle of nowhere kan je best even doorzetten terwijl je erop zit, en als je dan een paar meter de verkeerde kant op gaat voordat het wel lukt so be it, sta je net een weg over te steken dan is dat waarschijnlijk niet echt een optie.

EDIT: Als ik zo eens bij die eerste nadenkt kan je als je je naast je paard echt veiliger voelt misschien wel beter afstappen. Immers zal je je anders op je paard gaan zitten spannen en dan bevestig je net zo goed zijn angst.

**Geplaatst**: 15-11-10 03:01

Geplaatst: 15-11-10 03:01

Juist omdat je paard niet alles levenslang onthoudt, moet je zo nu en dan maar eens afstappen, soms kom je namelijk een situatie tegen die je nooit had verwacht en waar je niet op had kunnen anticiperen, of omdat ze vergeten zijn dat ze daar altijd gewoon langslopen. Ik ben vandaag toevallig afgestapt omdat mijn paard liep te klieren vanwege iets wat laatst is gebeurd, dat trucje wilde ze opnieuw uithalen. Heeft ze dan gewonnen en ben ik dan onvoorbereid op pad geweest? Nee, het ging namelijk om iets waar ze nog nooit een punt van heeft gemaakt (ging om een zeer modderig ruiterpad), en laatst deed ze dat wel. Vandaag herhaalde ze dezelfde actie die ze toen uitvoerde, heb uiteraard eerst geprobeerd om haar gewoon verder te sturen, maar dat ging gewoonweg even niet, die vorige keer zat blijkbaar nog in het geheugen, dus ben ik afgestapt om het er weer uit te halen.

Zelfde verhaal als we op het strand zijn en ik het water in wil, dan stap ik even af, ze vindt het doodeng en durft het alleen als ik ernaast loop, dan heeft ze iemand die ze kan volgen en dan loopt ze braaf het water in (onder luid gegnuif, dat wel). Als ik dan weer opstap is het prima. Gewone plassen loopt ze nu wel gewoon doorheen als ik erop zit, maar daar is wel enige tijd overheen gegaan. Dus als het iets nieuws of heftigers is, dan is er toch niks mis met even afstappen om je paard wat vertrouwen te geven?
Natuurlijk kan ik vaker oefenen op het strand, maar dan moet ze een flinke conditie hebben en dat kan niet altijd, daarnaast mag je hier 's zomers het strand niet op en ga ik niet met de trailer naar het strand, omdat ze niet blij wordt van de trailer, ze loopt er nu wel op, maar heeft erg veel moeite met haar balans en raakt erg gestressed, ook na regelmatig oefenen, dat doe ik haar dus niet aan, alleen maar om haar te laten wennen aan zeewater 8)7

.

Zolang ze niet aan de kletter gaat bij het minste of geringste en ook niet bij daadwerkelijk enge dingen (zoals vuurwerk, drukke dronken mensen, kermissen etc. ), maak ik me niet zo druk als ze niet zomaar de zee in loopt omdat ik het te weinig geoefend heb

.

Ben het er trouwens wel mee eens dat je minder te vertellen hebt als je ernaast staat, fysiek welteverstaan. Je hebt fysiek gezien inderdaad veel minder te vertellen als je ernaast staat. Mentaal daarentegen, heb je veel meer overwicht, zodra jij op de grond staat, weet je paard dat het je volgen moet en dat jij je paard zal beschermen. Als je erop zit moet je paard het zelf doen en dat is soms een stuk moeilijker.

Nog even ter verduidelijking, ik hoef eigenlijk vrijwel nooit af te stappen, ik denk dat het vandaag voor het eerst in minimaal 2 jaar is geweest, zo slecht kan het dus niet gaan. En nee, ik hoef haar ook nergens langs te slaan.

**Geplaatst**: 15-11-10 03:13

Geplaatst: 15-11-10 03:13

Ik moet eerlijk toegeven: ik stap ook wel eens af als het paard staakt uit onwil.

Ik heb best de tijd om op de rug van een onwillige luiwammes of een type dat even de kat uit de boom wil kijken bij iets nieuws (bijvoorbeeld een bruggetje of tunneltje) te wachten tot 'ie weer vooruit gaat, maar met een paard dat keihard achteruit gaat en/of serieus omhoog komt ga ik niet lopen aanklooien...
Ik heb dan heus wel door dat het gesodemieter is, maar ik kies op buitenrit toch eerder voor veilig (voor mij en paard, maar ook vooral voor medeweggebruikers) dan voor "mijn gelijk".

Later bleek trouwens dat dat paard dat altijd deed op die plek, aangeleerd gedrag omdat de vorige verzorgster haar altijd liet omdraaien als ze protesteerde... (En dán heeft het paard dus gewonnen, als je afstapt en de "hindernis" aan de hand overwint imo niet.)

**Geplaatst**: 15-11-10 04:31

Re: Als ik van mijn paard afstap, heeft hij gewonnen!

Geplaatst: 15-11-10 04:31

Dat is inderdaad ook nog iets, veiligheid gaat ook voor

. Mijn stalgenootje heeft een paard wat een paar maanden geleden nog totaal flipte bij elk nieuw dingetje (omhoog komen, achteruit rennen etc.), nu is dat een zwaar getraumatiseerd paard en het heeft sowieso al 2 jaar geduurd om ook maar een klein beetje voor elkaar te krijgen met hem. Maar een paar maanden geleden stapte zij ook gewoon af als ie uit zijn plaat ging, zodra ze naast hem stond kalmeerde hij al vrij snel weer. Vervolgens stapte ze weer op en konden we weer verder.
We zijn nu een paar maanden verder en het is een heel ander paard, we zijn vaak samen aan het rijden en hij heeft veel steun aan mijn merrie en wordt steeds zelfverzekerder. Ik zie niet in waarom afstappen slecht zou zijn, als je paard zich daar prettiger bij voelt.
En inderdaad, wat Konstantine zegt, soms kun je op die manier aangeleerd en ongewenst gedrag weer afleren, niets mis mee toch? We zijn geen van allen heilig en iedereen maakt wel eens een fout, dat erkennen en soms even afstappen en over je eigen trots heenstappen, hoe kan dat nou fout zijn?

Nomineer dit bericht ×