Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-10-10 22:13

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 10-10-10 22:13

Ik heb sinds 2 maanden een eigen paard. Ben echt ontzettend blij met 'm. Maar hij is pas 4, hij moet nog heel veel leren. Hij was hengst toen ik hem kreeg, heb 'm laten castreren, maar hij heeft nog hengstenstreken. Moet er echt heel veel tijd en geduld insteken.

Dan heb je nog dat je met slecht weer ook aandacht voor je paard moet hebben, of als je eigenlijk je niet lekker voelt. Je paard heeft niets aan smoezen als: ik was niet zo lekker. je paard wil voer, beweging, aandacht

En als laatste de kosten, Stalling, hoefsmid, voer, les (eventueel), dierenarts. Het is niet goedkoop

**Geplaatst**: 10-10-10 22:16

Geplaatst: 10-10-10 22:16

Het kost best wel veel werk. Af en toe is het voor mij zelfs moeilijk om de tijd te vinden om een ritje te maken of haar in ieder geval genoeg aandacht te geven. Ik zit op school en moet aardig lang reizen, vaak laat uit en ik heb geen bak met verlichting om in de avond te kunnen rijden. Mijn paard staat thuis dus ik moet er altijd eerder uit om mijn paard eten te geven of misschien op de wei te zetten. Ook als je ziek bent of als het ijskoud is in de winter bijvoorbeeld!
Er zitten ook minder leuke klusjes aan verbonden maar de vriendschap die ik er voor terug krijg, daar gaat het om

**Geplaatst**: 10-10-10 22:17

Geplaatst: 10-10-10 22:17

idd, verantwoordelijkheid,discipline,prioriteiten stellen, hard werk, genieten en zorgen maken.

**Geplaatst**: 10-10-10 22:25

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 10-10-10 22:25

ik heb nu bijjjjna 6 jaar een pony

het is fantastisch, heerlijk samen rijden, spelen en klooien, knuffelen en alle dingen die je met een pony kan doen

maar daarbij is het een gigantische kostenpost en zorgenkind, Meneer lijkt wel geld te eten :Y)

en na een tijdje, als je een vriendje en school en huiswerk en vriendinnen hebt, moet je natuurlijk eerst naar je pony, want die gaat voor. Ook als hij ziek is of je een tijdlang niet mag rijden moet je er iedere dag naartoe, ook als het sneeuwt, regent, te heet is, of als je zelf ziek bent, er moet altijd iemand zorgen voor de pony.
maar ik heb alles over voor mijn Nootje

**Geplaatst**: 10-10-10 22:37

Geplaatst: 10-10-10 22:37

Wat stellen mensen het allemaal zwaar zeg, maar natuurlijk is een verantwoording.
Ik moet zeggen dat ik het niet als plicht zie tot nu toe.

Het enige is dat het veel geld kost, maar alsnog zou ik ooit zeker een paard willen.

**Geplaatst**: 10-10-10 22:38

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 10-10-10 22:38

in 1 woord !

Heeerlijk

**Geplaatst**: 10-10-10 22:40

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 10-10-10 22:40

Ik ben het eens met Poco4ever. Voor mij betekent een eigen paard hebben elke dag weer opnieuw verliefd worden op dat gekke stippelbeest, hem het belangrijkste vinden, altijd wel tijd hebben of kunnen maken om toch nog naar hem toe te gaan. Zelfs vervelende klusjes zijn helemaal zo erg niet meer als het betekent dat ik daarna met hem kan rijden, of hem kan zien spelen in de wei.
Het is voor mij ook zorgen maken wanneer ik snachts over hem en zijn wilde spelletjes droom, of wanneer hij in de trailer staat, sloom of ziekjes is, als de tandarts moet komen. Ligt het zadel wel goed, moet de hoefsmid niet kijken, is de ostheopaat nodig? Voor mij betekent een eigen paard hebben heel veel, ik ben denk ik meer met hem bezig dan ik zelf kan beseffen. Onbewust denk ik waarschijnlijk de hele dag aan hem, aan de goede dingen, maar ook aan de enge dingen.

Het betekent ook een lege portemonnee O:)

**Geplaatst**: 10-10-10 22:51

Geplaatst: 10-10-10 22:51

Hoe is het om een eigen paard te hebben?
Mijn droompony (was toen mijn verzorgpony) kocht ik ruim 13 jaar geleden en ik ben ook 13 jaar met haar samen geweest (tot maart 2010, toen is ze overleden aan koliek)
Zelf was ik net 12 jaar toen wij haar kochten.

Ik heb ontzettend veel van haar mogen leren en genieten.
Ze heeft mij echt met mijn eigen problemen leren dealen en ik leerde verantwoordelijk te zijn, ik kon niet na school iets gaan doen met mijn vriendinnen, ik had mijn paardje, 7 dagen per week, 365 dagen per jaar, het is dus een enorme verantwoording die je aangaat, vooral in mijn jonge jaren en ook toen ik een vriendje kreeg ver bij mij vandaan vond ik dat soms moeilijk.
Ik heb heel veel hulp en steun gehad van mijn moeder maar rijden ging ik, iedere dag.

Ton ze in maart overleed hebben mijn moeder en ik lang nagedacht om wel of niet aan een ander paard te beginnen want het is heel duur, tijdrovend en het brengt ook heel wat zorgen mee (als het paard wat gaat mankeren) Ik heb ervoor gekozen om WEL een nieuw jong paard te kopen.

Dit was dan mijn verhaal maar wat je je denk ik moet afvragen, ben je bereid om er je hele ziel en zaligheid in te leggen op de lange termijn. Het vergt veel tijd en energie. Voor alle tijd en energie krijg je echter heel veel terug.

Heel veel succes met je beslissing! En wat ik ook wilde zeggen: Wat wijs van je dat je objectief bent en vraagt naar de ervaringen van anderen, het komt mij over dat je deze beslissing heel serieus neemt en objectief naar jezelf kan kijken, dat is heel positief, veel mensen doen maar zonder na te denken.
Nogmaals veel succes!

**Geplaatst**: 10-10-10 22:51

Geplaatst: 10-10-10 22:51

Ik sta op volpension dus ik kan rustig een dagje niet komen als ik ziek ben ofzo.

Naast dat er 1000 mooie dingen zijn heb ik ook erg droevige dingen gehad, zoals overlijden van je paard, of je paard moeten verkopen. Problemen met zadels, hoeven, benen, kreupel noem het maar op.

Toch zal ik niet meer zonder mijn paardje kunnen, als ik een dipje heb, of veel aan mijn hoofd heb vrolijkt mijn paard mij altijd op, lekker rijden en trots zijn als de les heel goed ging, of je met je paard iets nieuws hebt geleerd.

Mijn paard maakt mij heel vaak blij dus voor mij is een eigen paard vooral ontspanning, en net zo als bij vele andere een lege portemonee

.

**Geplaatst**: 11-10-10 01:05

Geplaatst: 11-10-10 01:05

Joelleee schreef:
dankjullie wel:-) Nu heb ik ook weer een beter beeld van een eigen paard hebben. ALsnog lijkt het me geweldig. Ook de grote verantwoordig en zoals Zilfstar zegt, dat ik er altijd heen moet: bij slecht weer en ziekte, en slechte stemmingen. Vind ik allemaal niet erg om te doen. Ik kan dit wel. Ik droom dus maar lekker verder:-D

En niet te vergeten, je bent nu nog maar 14 maar straks als je ouder bent moet je de pony boven jongens en rondhangen met vriendinnen stellen. Bij mij is het heel simpel eerst de dieren en dan pas ik.

**Geplaatst**: 11-10-10 22:06

Geplaatst: 11-10-10 22:06

Het is echt super tof
maar je hebt wel veel tijd nodig

**Geplaatst**: 12-10-10 17:54

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 17:54

Als alles goed gaat is het geweldig, ALS alles goed gaat...
Ik heb mijn vorige paard 2,5 jaar gehad, en ik heb alles bij elkaar amper een jaar met haar kunnen rijden (door verschillende zaken: drachtigheid (later bleek van niet, maar das een lang verhaal), door omstandigheden stond ze op een weide 30km van mijn woonplaats, ...)

Als ik 4 jaar geleden had geweten dat ik zooooooooveel geld, tijd, moeite, bloed, zweet en tranen kwijt zou zijn, had ik vast wel een keer extra nagedacht voor ik eraan begon.

**Geplaatst**: 12-10-10 17:56

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 17:56

Het is echt geweldig..
Maar al vaker gezegt, het is duur kost veel tijd, en je hebt er verantwoording over.

**Geplaatst**: 12-10-10 17:58

Geplaatst: 12-10-10 17:58

Bij heel mensen zie ik altijd met 17 of 18 jaar dat de liefde voor een paard minder wordt, ook gaan ze dan veel naar school, krijgen een vriendje enz.Hou daar rekening mee,maar er zijn ook mensen die echt altijd er mee door gaan.

**Geplaatst**: 12-10-10 17:59

Geplaatst: 12-10-10 17:59

GEWELDIG!
Het is wel een grote verantwoordelijkheid, maar als je er tijd en geld voor hebt, is het het mooiste wat je kan overkomen. Ik heb het geluk dat mijn moeder ook graag rijdt, en sinds deze zomer hebben wij samen onze Charlie

Maar, zoals al vaak genoeg gezegd is, het is een grote verantwoordelijheid. Je moet elke dag naar je paardje toe, rijden, voeren, verzorgen, etc. Daarnaast kost een paard ook heel veel geld. Niet alleen het aanschafbedrag, maar ook alles wat erbij komt kijken. Zadel, hoofdstel, dekens, dekjes, voer, stalling, dierenarts enzovoort!

**Geplaatst**: 12-10-10 18:03

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 18:03

Naast de leuke dingen die ik doe, is het ook zwaar, trainen na school haasten anders mis ik me les, teleurstelling en minder tijd voor vrienden en vriendinnen. veder beleef ik het (tot nu toe) een halfjaar later en elke dag erheen geweest als super leuk! en fijn, mijn plekje

alleen is het wel moeilijk om haar achter te laten volgende week want ik ga naar Londen met school...
Dat zijn dus wel echt nadelen

**Geplaatst**: 12-10-10 18:06

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 18:06

Kost veel tijd, is duur, je bent verplicht erheen te gaan en er voor te zorgen, grote verantwoordelijkheid dus. Hoop geregel met vakanties.

Maar ik houd er van, vind het heerlijk mijn liefste eigenste paard te hebben :+:

**Geplaatst**: 12-10-10 18:11

Geplaatst: 12-10-10 18:11

Ik heb nooit een eigen paard willen hebben. Mijn buurjongen ging op paardrijden en mijn buurvrouw vond het leuk dat ik meeging, aldus geschiedde.

Ik was 7 jaar. Toen ik 8 was, kreeg ik af en toe 3 dagen een leenpony van kennissen. We hadden thuis toch stallen en een weilandje, omdat mijn ouders altijd paarden hebben gehad en gereden. (Maar dat wist ik toen nog niet.) De pony moest ik zelf verzorgen, dus ook de stal uitmesten. Mijn ouders wilden dat ik besefte hoebveel werk het zou zijn, hoewel ik ze NOOIT om een eigen pony had gevraagd. Ik kreeg het nauwelijks voor elkaar en de kruiwagen viel steeds om. Voeren was leuk, net als het poetsen en natuurlijk het rijden, maar ik vond het verder te zwaar. Niet raar als 8-jarige. Ik heb toen tegen mijn ouders gezegd dat ik geen eigen pony wilde hebben. Rijden op de manege wilde ik wel altijd blijven doen.

Stom toevallig ging ik bijna twee jaar later voor enkele weken een pony rijden die verkocht moest worden. Dat had mijn oma geregeld, omdat de eigenaresse er te groot voor was om er nog goed op te kunnen rijden. Na die weken kon ik er natuurlijk nooit meer afstand van doen... Voor mijn verjaardag kreeg ik de pony. Even later hebben we er een pony van de manege bijgekocht, als gezelschap. Dat dier was echt toe aan zijn pensioen en mijn broertje kon daar mooi op leren rijden.

Dat was het begin...

Inmiddels heb ik ruim 11 jaar paarden aan huis. We moeten alles zelf doen.
- voeren
- stallen mesten
- water geven
- hooi halen
- mest wegbrengen
- weiland uitmesten
- afrastering repareren
- stallen onderhouden (schilderen, schoonspuiten, etc)
- je hebt enorm veel aanveegwerk
- je blijft opruimen
- er is ALTIJD werk te doen en als het je totaal niet uitkomt, gaat er iets kapot
- je moet hoefsmeden en dierenartsen regelen
- en o, als je geluk hebt, kom je nog toe aan het rijden

En dan heb ik nog lang niet alles opgenoemd.

Wij hebben de paarden aan huis of in ons grote weiland, dus niet in pension. Daardoor staan ze ietsje goedkoper, maar dan moet je de tijd die we erin steken buiten beschouwing laten, want dan zou het onbetaalbaar zijn. (Hypotheek, kosten van de omheining, onderhoud van het land, et cetera rekenen we ook maar even niet mee....)

Het is super leuk, maar het is veel werk. In de hitte, in de kou, in de regen, als je eigenlijk geen tijd hebt, altijd is er werk. Wij kunnen niet zomaar weg, omdat er dan niemand is die voor de paarden zorgt.

Je komt ook voor moeilijke keuzes te staan. Paarden brengen veel plezier met zich mee, maar ook veel zorgen.

Ik zou het nooit meer willen missen, maar ik ben eigenlijk niet anders gewend en ik ben/was gezegend met ouders die van jongs af aan hebben gereden. Mijn vader is overleden, waardoor het nu net even iets moeilijker gaat, maar het is al super fijn dat mijn moeder en ik de paarden samen kunnen doen. Wij kunnen alleen paarden houden als we samenwerken, vandaar dat ik voorlopig ook nog wel even thuis blijf wonen.

Dit is natuurlijk MIJN verhaal, maar het schept een beeld.

**Geplaatst**: 12-10-10 18:21

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 18:21

Zoals hierboven allemaal genoemd wordt heb ik er juist voor gekozen om mijn paard te verkopen en bij rijdster te worden.
De tijd en het geld dat je allemaal moet hebben kon ik niet meer opbrengen, en nu rij ik als ik tijd heb en kan ik kiezen tussen 4 paarden. Een eigen paard hebben is geweldig maar het paard gaat voor alles en dat moet je goed beseffen

Een paard van iemand anders kan ook geweldig zijn en kun je net zo'n band mee opbouwen als je maar goede afspraken / en goed contact hebt met de eigenaar.

**Geplaatst**: 12-10-10 18:28

Geplaatst: 12-10-10 18:28

Tijd, verantwoordelijkheidsgevoel, geld..

Ik heb er ook altijd van gedroomd, ben nu 23 en heb deze droom sinds luttele dagen waargemaakt, omdat ik er m.i. nu pas écht klaar voor ben.

**Geplaatst**: 12-10-10 18:35

Geplaatst: 12-10-10 18:35

Ik kreeg mijn eerste pony toen ik nog in Amsterdam woonde, dus mijn pony stond ergens anders.
Dit was erg veel verantwoordelijkheid, tijd en energie.
Er moest heel veel gereisd worden van stal, naar wedstrijd van wedstrijd weer naar stal en van stal weer terug de stad in.
Met school was dit ook allemaal erg moeilijk.
Later kreeg ik er nog 2 bij, gelukkig zat ik toen op een andere school, maar nog was het heel zwaar.

Inmiddels ben ik verhuisd naar Drenthe waar we ons eigen paardenbedrijf hebben, mijn paarden staan dus thuis. Op een dag heb ik ca. 6 paarden te rijden en 3x in de week naar school.
Het is verschrikkelijk zwaar en moeilijk in te plannen met schoolwerk, maar als ik op concours ga is het meestal de moeite waard.

Het is dus niet alleen maar mooi & leuk, maar heel zwaar werken. Tenminste als je fanatiek in de sport rijdt met 6 paarden.
1 Paard is meestal wel te overzien!

**Geplaatst**: 12-10-10 18:38

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 18:38

behalve dat het een hele verantwoordelijkheid is, is het ook best zwaar. Je moet niet onderschatten, dat je niet alleen geld moet hebben. maar ook echt de tijd. En ik heb bijna geen tijd ervoor, dus moet echt vliegen om er te kunnen komen om de dag.

**Geplaatst**: 12-10-10 18:42

Re: Hoe is het om een eigen paard te hebben?

Geplaatst: 12-10-10 18:42

Inderdaad, als je geen tijd hebt moet je vind ik geen paard nemen.
Ik vind het erg belangrijk dat je gewoon normaal je ding moet kunnen doen bij je paarden zonder te moeten haasten elke dag weer. Denk dat je dan ook jezelf en je paard voorbij loopt.

Ik heb het geluk dat we paarden aan huis hebben, oma en mama onderhouden het erf en we hebben stagaires. Dus als ik 1 lange schooldag heb op de woensdag longeert mijn moeder mijn paarden. Want ik heb ook 2 paarden ergens anders die ik rij met een derde op komst.
Maja, wij zijn dan ook bedrijfsmatig bezig, misschien dat het dan anders is ?

**Geplaatst**: 12-10-10 18:48

Geplaatst: 12-10-10 18:48

Ik heb iets meer dan een jaar een eigen paard gehad. Helaas heb ik haar verkocht omdat de klik er niet meer was.. Ik was het vertrouwen volledig in haar kwijt geraakt, anders had ik haar gewoon gehouden.

Een eigen paard heeft echt heel veel voordelen en ik vond het dan ook echt super dat ik gewoon een had die helemaal van mij was, helemaal door mezelf betaald etc. Daar was ik best trots op! Toen ik haar te koop had staan wilde ik ook persé weer zo snel mogelijk een ander paard om haar op te volgen. Maar nu ik een aantal weekjes paardloos ben zie ik ook in dat een eigen paard ook echt niet alles is.. Ik ben 19 jaar, en wat heb je eigenlijk een verantwoordelijkeheid met een eigen paard! Je moet bijvoorbeeld altijd naar je paard toe. Verder komen er heel wat kosten bij kijken, veel meer dan je van te voren verwacht. Eens een zadelmaker, een dierenarts, tandarts etc. En dan de zorgen.. Wat als je zonder werk komt te zitten, wat als je paard ziek wordt, wat als...? Zo dacht ik constant, en was er dus soms wel eens wat onrustig onder.

Nu besef ik dat ik eigenlijk heel erg blij moet zijn met een bijrijdpaard. Wel alle leuke dingen, maar lang zo veel verantwoordelijkheid/kosten/zorgen niet. Ik moet zeggen dat ik dit nu eigenlijk wel lekker vindt! Ik zeg niet dat er nooit meer een eigen paard komt, wie weet in de toekomst nog eens.. Maar voor nu: ik ga lekker genieten van mijn bijrijdpaarden!

**Geplaatst**: 12-10-10 18:54

Geplaatst: 12-10-10 18:54

Het hebben van een eigen paard verandert je leven; ingrijpend! Het is een hele verantwoordelijkheid, waar je voor de volle 100% voor moet gaan! Onderschat het dus niet en probeer niet alleen het romantische beeld te zien! Er zijn namelijk een hoop dingen die je moet laten; je houdt minder geld en ook minder tijd over voor andere dingen, waar je nu misschien veel geld en tijd in steekt.
Ik vind dat als je een paard koopt; je er ook iedere dag naartoe moet gaan. Dus niet zomaar even ergens in pension zetten en er vervolgens eens in de 2 weken eens een keer naar omkijken. (Tenzij het een jong dier in de opfok betreft, natuurlijk.)

En toch: Ik heb mijn paard nu iets langer dan een jaar en ik kan me ondertussen geen leven meer zonder voorstellen! Ik was al zuinig en ik hield toch al niet zo veel van uitgaan en winkelen; dus ik had genoeg spaargeld van vele jaren apart staan. En ook wat tijd betreft was het voor mij niet zo'n hele grote aanslag. Bovendien ben ik reeds de 20 gepasseerd en was dit mijn eigen beslissing; een beslissing die ik uiteraard vantevoren wel heb overwogen!
Maar mijn paard heeft alsnog mijn leven veranderd: ik heb ten eerste van mijn paardje gaandeweg al ontzettend veel geleerd over paarden houden. En ten tweede kostte het vooral in het begin nogal wat moeite om een team met haar te worden. Consequent zijn in de omgang (en met rijden) is uiterst belangrijk!
Nog steeds hebben mijn paard en ik onze ups en downs met het rijden (zoals iedereen dit in bepaalde mate heeft, denk ik). Vaak genoeg gaat het heel lekker, andere dagen echter weer even niet; je moet dus ook goed met tegenslagen kunnen omgaan en ook stug doorzetten als het even wat minder gaat. Over bepaalde angsten en tegenslagen moet je je kunnen heen zetten en dat is soms echt heel lastig!
Deze zomer ook onze eerste kreupelheid achter de rug; wat 5 weken duurde. Dan kan je dus opeens een poos niet rijden; terwijl de overige zorg gewoon doorgaat. Nog steeds iedere dag uitmesten, voetje in de Biotex en toch elke dag even aandacht geven.
Ik moet zeggen dat ik nooit zover was gekomen zonder hulp van de eigenaresse van de stal waar mijn paardje staat, vriendelijke en behulpzame stalgenoten die ik altijd om hulp kan vragen en mijn instructeur.

Ik heb mijn paard trouwens in halfpension staan: uitmesten en binnenzetten dient zelf te gebeuren. Dit is ook een extra stok achter de deur om elke dag even te gaan; ookal ga ik niet rijden!

Misschien is een (lievelings-)paardje leasen op de manege iets voor de TS? Zo leer je alvast iets over wat er allemaal bij komt kijken, maar veearts-kosten bijvoorbeeld, zijn nog steeds voor de manege-eigenaar. Zo sta je er ook niet helemaal alleen voor als er iets mis is met je paardje...
Een manegepaard kopen (waar TS van droomt) lijkt me echt een maar droom die voor weinigen is weggelegd; goede manegepaarden willen manege-eigenaren zelden kwijt en anders vragen zij er veel meer voor dan het beestje eigenlijk waard is. Bovendien heb je dan een paardje dat vaak wat 'afgestompt' is en in het ergste geval zit je met verborgen gebreken...

Nomineer dit bericht ×