Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-10-10 21:41

Geplaatst: 06-10-10 21:41

fjordjes schreef:
Ook ik herken het wel een beetje. Om frustraties bij mij en mijn pony te voorkomen heb ik hem verkocht,
dat leek mij eerlijker.

dat vindt ik dan wel erg lief van je om aan je paard te denken !

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-10 22:23

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-10 22:23

Wow, ik ben echt blij dat ik dit topic heb aangemaakt! Erg fijn om te horen dat ik niet de enige ben en er staan super goede tips tussen!
Ik was trouwens al van plan om yoga les te gaan volgen

**Geplaatst**: 06-10-10 22:35

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 06-10-10 22:35

ik heb hier zelf ook problemen mee.
het is dan zegmaar moeilijk om je te
beheersen, en ga je jezelf schuldig voelen.

ik krijg net opeens een iedee, tot 10 tellen ok.
maar misschien is het een idee om even af te stappen
en dan weer op te stappen ofzo.
het klinkt misschien heel raar maar dan kom je beter
tot 'rust' dan dat je erop blijft zitten.
dit ga ik zelf eens proberen;P

ja, pony verkopen. maarja, dan voel je jezelf ook weer
zo zwak. het is voor jou pony dan misschien beter. maar
voor jouzelf heb je er helemaal niks aan. Zoek een instructie
die het heel duidelijk kan uitleggen. en die jou er ook aan houdt
dat je het zo en niet anders doet, dat heeft bij mij
ook al heel erg geholpen!

**Geplaatst**: 06-10-10 22:45

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 06-10-10 22:45

Ik heb dat heel soms ook wel eens bij mijn fjord, dan snapt ze er helemaal niets van en raak ik gefrustreerd. Terwijl als ik rustig blijf ze het meestal stukje bij beetje toch begint te snappen en dan kan ik weer hartstikke trots op haar zijn.

Probeer op zon moment rustig te blijven even tot 10 tellen en dan nog een proberen, mocht het echt niet lukken dan ga je gewoon een volgende keer weer proberen. Zoiets als water is voor veel paarden eng, mijn paard vind het super maar ze durft er vaak eerst niet in, als ik dan een paar rondjes om het meertje loopt wil ze vaak wel!

**Geplaatst**: 07-10-10 07:34

Geplaatst: 07-10-10 07:34

Misschien kun je je in het wezen paard gaan verdiepen waardoor je onbegrip omgebogen kan worden naar begrip.

**Geplaatst**: 07-10-10 10:05

Geplaatst: 07-10-10 10:05

Ik vind het heel knap dat je kritisch naar jezelf kijkt, de fout (achteraf) bij jezelf neerlegt en dit topic plaatst.

Het is echter wel iets waar je aan moet gaan werken! Dit is niet eerlijk naar je paard toe. Maar dat weet je zelf ook wel.
Andere tips dan al genoemd zijn weet ik niet.

Met die van mij moet ik echt niet gaan rijden als ik in een pest humeur ben. Ze is al geen gemakkelijke tante (meestal) Maar als ik ga rijden als ik een pest humeur heb, lijkt het wel of ze extra tegendraads is. Dan wordt ik ook gefrustreerd en ben ik niet eerlijk. Dat wordt dan echt een gevecht om alles. Dus als ik me zo voel, ga ik dingen met haar doen waarin wij samen ons het best voelen zonder dat het een strijd wordt.
Terwijl het paard van mijn vader juist weer aanvoelt dat mijn vader "ontspanning" nodig heeft en juist de fratsen die hij normaal wel eens heeft, achterwege laat. Jammer dat die van mij nou net het tegenovergestelde doet.

In elk geval heeeeeel veel succes met de tips die gegeven zijn en de hulp die aangeboden is. En geef niet op!!!

**Geplaatst**: 07-10-10 13:02

Geplaatst: 07-10-10 13:02

hooi vind het ook erg goed dat je dit durft neer te zetten.
als ik al sommige reactie's zie op de kleinste dingen van sommige bokkers pff.
maarja misschien dat je weinig geduld hebt ?
misschien dat je dat eerst kan leren voor dat je je paard iets nieuws leert.
En wanneer je merkt dat je geduld opraakt je op iets anders richten of bijv met
het bovenstaande wat je zei met het water er eerst een stukje langs te lopen met je paard
kijken of ze van zelf wat dichter in de buurt durft te komen.
En als het je uiteindelijk lukt je paard op een rustige vriendelijke manier te laten doen wat je
van hem wil denk ik dat dat jou zelf ook wel een veel fijner gevoel geeft.
zelf heb ik het ook weleens dat me geduld op raakt hoor en wil er dan of mee
stoppen of word boos in mezelf meestal denk ik dan van als eerste geef ik het niet op
de aanhouder wint uiteindelijk hoe lang het ook duurt ben zelf een roker dus
ga meestal even zitten en een sigaretje roken

**Geplaatst**: 07-10-10 23:21

Geplaatst: 07-10-10 23:21

Ook ik vind het heel dapper dat je dit neer durft te zetten hier, mijn complimenten dat je kritisch naar je zelf wilt/kunt kijken en dit toe kunt geven.
Ik moet zeggen dat ik zelf dit probleem nooit heb, maar misschien dat ik je daarom kan helpen?

Ik ben er met mijn eigen paardje (licht ingereden) vanaf het begin vanuit gegaan dat hij niets begreep van wat ik vroeg. Met deze instelling wordt alles dat hij wél begrijpt direct een cadeautje waar je blij mee bent.
Als mijn paardje iets niet doet ga ik er altijd vanuit dat ik het óf niet op de goede manier vraag, óf dat hij er nog niet aan toe is om het gevraagde goed uit te voeren. Zie het als een spelletje; het is aan jou om uit te zoeken hoe je het moet vragen of hoe je je paard beter kunt voorbereiden.
Als hij iets niet doet omdat hij het niet kan of snapt, doe dan eerst iets anders waarvan je zeker weet dat het wel slaagt. Dan kun je toch blij en trots zijn maar blijf je tegelijk kalm. Die kalme en positieve energie is weer iets waar je paard moed van krijgt het moeilijke nog een keer te proberen. Misschien niet vandaag, misschien niet morgen, maar misschien wel volgende week.
Ik werk volledig in het tempo van mijn paard. Ik vraag hem en hij geeft als hij eraan toe is. Ik vind het heerlijk zo, paardlief doet altijd z'n best en verbetert zichzelf iedere keer als ik met hem werk. We hebben geen haast, hij is vijf en als het goed is is hij nog minstens 20 jaar bij me. We hebben alle tijd van de wereld.

Als ik zelf merk dat ik op een dag niet rustig ben, dat het mijn dag niet is, houd ik gewoon een lekker tutdagje met mijn paard waarbij ik niets van hem verwacht. Ook heerlijk om zelf zo tot rust te komen. Het is mijn paard die op gegeven moment mij een duw geeft en zegt: kom baas, ik wil weer werken

**Geplaatst**: 07-10-10 23:25

Geplaatst: 07-10-10 23:25

Ik had het ook met mijn verzorgpony, ben mede daardoor uiteindelijk ook met hem gestopt.

Heel veel succes!
De eerste stap heb je al gezet door het in te zien en hulp te vragen.

**Geplaatst**: 07-10-10 23:28

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 07-10-10 23:28

Knap dat je het hier plaatst.

Probeer zelf in ieder geval rustig te blijven. En reageer het ergens anders op af. (Makkelijker gezegt dan gedaan uiteraard.)

Tot 10 tellen, kan ook wel eens helpen inderdaad.

Succes in ieder geval!

**Geplaatst**: 07-10-10 23:29

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 07-10-10 23:29

zeker dapper van je.
Soms heb ik ook van die dagen : 'kom op, je kan dit doe het dan ook'' Zodra ik het merk, loop ik weg en probeer ik het daarna opnieuw. ( ik heb ze in de tuin staan) of ik laat het mijn vriend proberen.

**Geplaatst**: 08-10-10 12:17

Geplaatst: 08-10-10 12:17

Oh ik herken dit ook! Ik heb ook zo'n paard dat nog koppiger is als de koppigste ezel. Daar kan ik me ook zo in opjagen, niet normaal. Dan zit ik daar maar op te roepen en te trekken , maar het helpt niet, paard is veel sterker als ik. Soms geef ik hem zijn zin,tjah, maar dan heb ik achteraf wel een slecht gevoel... Omdat ik dan denk: ok misschien snapt hij het allemaal niet wat ik vraag.. Of soms stop ik even, probeer te kalmeren en als het dan uiteindelijk wel lukt, dan heb ik er wel een goed gevoel bij, want ik heb toch doorgezet. En trouwens, omgekeerd komt het ook wel eens voor: bij grondwerk bijvoorbeeld, dan kan IK hem laten werken, ook al heeft hij geen zin. Oh ja, tis een beetje wederzijds respect denk ik.
Ik word er alleen helemaal ambetant van als mij iets niet lukt, en bij mn vriend lukt het wel

**Geplaatst**: 08-10-10 12:21

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 08-10-10 12:21

nergens voor schamen hoor Ts. Zelfs Anky had er last van.

Zij vertelde eens in een interview dat als ze boos werd op haar eerste paard, dan moest ze afstappen van haar vader en een rondje om de bak gaan lopen.
Ze vertelde dat ze heeeeeeeeeeeeeeel wat rondjes gelopen heeft!

Als je nu weer boos wordt, denk dan aan dit topic, dan ben je weer even met de voetjes op de grond, en dat helpt misschien al.

**Geplaatst**: 08-10-10 12:27

Geplaatst: 08-10-10 12:27

Ik denk dat iedereen het wel eens heeft, ik in iedergeval wel. Helemaal als fjordmans dan weer eens iets uithaalt.
9 van de 10 keer voel ik wel aan mijzelf of ik hem beter kan laten staan of niet maar ja soms gaat het ook wel eens fout.
Frustrerend van beide kant en ben er ook niet trots op ofzo.

Zelf vind ik de 7 games van parelli erg leuk en toch ook wel leerzaam. Hierbij bekijk je het ook vanuit een paard en leer je ook meer over lichaams taal.

**Geplaatst**: 08-10-10 12:30

Geplaatst: 08-10-10 12:30

Het kan misschien al gezegd zijn... Maar goed, dit is in ieder geval wat ik altijd deed:

Als je voelt dat je gaat flippen, stijg je af en ga je met het paard aan de hand lopen tot het gezakt is.
Stijg weer op, doe eerst een paar dingetjes die het paard wel snapt, beloon het paard en probeer dan datgene wat niet lukte opnieuw.
En dan zo door... Je zult heel wat kilometers maken denk ik, maar het is beter dan je afreageren op dat arme dier...

**Geplaatst**: 08-10-10 12:36

Geplaatst: 08-10-10 12:36

Ik vind het knap dat jij (en anderen hier) ervoor uit durft te komen.

Ik denk dat héél veel mensen hier op Bokt daar wel eens last van hebben, maar meer dan de helft zal het nooit toegeven...

Ik krijg altijd het comment dat ik toch een geweldig goede band heb met mijn paard, dat het er zo lief-leuk-aardig uit ziet. Maar ik durf ook toegeven dat ik soms uit mijn rol gevallen ben/uitzonderlijk nog val... Ben me meer en meer gaan verdiepen in NH, veel lezen, kijken, doen en ik heb er nu bijna geen last meer van. Wat mij ook geholpen heeft? Mijn ene paard tolereerde alles altijd. Mijn andere pikt het niet als ik onterecht ben.

En eerst was ik boos op het paard, ik wou em zelfs verkopen omdat 'het niet klikte'... En nu kan ik bijna met hem lezen en schrijven, gewoon omdat ik anders tegenover hem sta.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-10-10 20:01

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-10-10 20:01

Hey iedereen!
Ik heb vandaag weer gereden (lekker zonder zadel voor de eerste keer!) en het ging super

Ik heb wel nog een vraagje. Als iets nieuws niet lukt en ik raak gefrustreerd moet ik gewoon stoppen en iets anders gaan doen.
Maar wat nou als ze iets niet doet waarvan ik echt weet dat ze het al kan. Ik snap dat ik dan alsnog rustig moet blijven, maar moet ik dan wel doorzetten totdat het lukt?

**Geplaatst**: 08-10-10 20:08

Geplaatst: 08-10-10 20:08

ninajojo schreef:
Hey iedereen!
Ik heb vandaag weer gereden (lekker zonder zadel voor de eerste keer!) en het ging super

Ik heb wel nog een vraagje. Als iets nieuws niet lukt en ik raak gefrustreerd moet ik gewoon stoppen en iets anders gaan doen.
Maar wat nou als ze iets niet doet waarvan ik echt weet dat ze het al kan. Ik snap dat ik dan alsnog rustig moet blijven, maar moet ik dan wel doorzetten totdat het lukt?

Als ze het zeker weten wel kan en niet doet, dan is ze misschien afgeleid of jij bent niet duidelijk genoeg.
Vraag dan iets anders, bijvoorbeeld een eenvoudige oefening als van hand veranderen door een S of het rijden van een gebroken lijntje en probeer het daarna nog eens

**Geplaatst**: 08-10-10 20:18

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 08-10-10 20:18

Ik heb hier ook last van gehad. Door die frustratie kon ik me ook helemaal niet ontspannen, ik was één blok spanning. Ik heb veel dingen uitgeprobeert, maar uiteindelijk heeft het mij geholpen om tijdens het mennen mijn mp3speler in te doen. Gewoon lekker genieten van de muziek en kijken naar de kont van het paard. (In jouw geval dan de hals van het paard) Hierdoor ging ik super ontspannen en vond ik het helemaal niet erg als het even niet zo goed liep. Dan ging ik even stappen aan de lange teugel en bedenken wat er precies fout ging. En daarna rustig opnieuw proberen. Tegenwoordig laat ik de mp3speler weg, omdat ik nu zonder kan. (heel soms pak ik hem er nog wel eens bij)
Succes!

**Geplaatst**: 08-10-10 21:06

Geplaatst: 08-10-10 21:06

hafjelinger schreef:
Ik heb hier ook last van gehad. Door die frustratie kon ik me ook helemaal niet ontspannen, ik was één blok spanning. Ik heb veel dingen uitgeprobeert, maar uiteindelijk heeft het mij geholpen om tijdens het mennen mijn mp3speler in te doen. Gewoon lekker genieten van de muziek en kijken naar de kont van het paard. (In jouw geval dan de hals van het paard) Hierdoor ging ik super ontspannen en vond ik het helemaal niet erg als het even niet zo goed liep. Dan ging ik even stappen aan de lange teugel en bedenken wat er precies fout ging. En daarna rustig opnieuw proberen. Tegenwoordig laat ik de mp3speler weg, omdat ik nu zonder kan. (heel soms pak ik hem er nog wel eens bij)
Succes!

Uhm..... zit jij dan achterstevoren op je paard?

**Geplaatst**: 08-10-10 21:08

Geplaatst: 08-10-10 21:08

Boos worden en opgeven zijn twee verschillende dingen.
Je mag best doorzettingsvermogen tonen, je moet echter wel eerlijk tegen je paard blijven.

Ik ging altijd liedjes zingen op mijn paard als hij weer ontzettend vervelend was. Kon ontzettend drammen. Uiteindelijk kreeg hij in de gaten dat zijn trucs niet meer werkten omdat ik niet meer boos werd.

Heel veel succes! Want dit is echt moelijk om te doorbreken.

**Geplaatst**: 08-10-10 21:20

Geplaatst: 08-10-10 21:20

Abeltje77 schreef:
hafjelinger schreef:
Ik heb hier ook last van gehad. Door die frustratie kon ik me ook helemaal niet ontspannen, ik was één blok spanning. Ik heb veel dingen uitgeprobeert, maar uiteindelijk heeft het mij geholpen om tijdens het mennen mijn mp3speler in te doen. Gewoon lekker genieten van de muziek en kijken naar de kont van het paard. (In jouw geval dan de hals van het paard) Hierdoor ging ik super ontspannen en vond ik het helemaal niet erg als het even niet zo goed liep. Dan ging ik even stappen aan de lange teugel en bedenken wat er precies fout ging. En daarna rustig opnieuw proberen. Tegenwoordig laat ik de mp3speler weg, omdat ik nu zonder kan. (heel soms pak ik hem er nog wel eens bij)
Succes!

Uhm..... zit jij dan achterstevoren op je paard?

Ergens overheen gelezen?

**Geplaatst**: 08-10-10 22:06

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 08-10-10 22:06

Je onderkent zelf het probleem, dat is denk ik al 80 procent van de oplossing.

Het werkt ook heel bevijdend om je doelen heel erg laag te stellen. Ik heb een haflinger waar ik stapelgek op ben maar waar ik qua prestaties niets van verwacht, zolang ze mij maar wil dragen. Omdat ze altijd wel iets goed doet, stap ik altijd super tevreden af. Bij mijn dochter heeft de haflinger hetzelfde effect. Mijn dochter kan gefrustreerd van haar sportpaard afstappen, maar op Ilse zit ze altijd met een big smile, terwijl er niet eens een fatsoenlijk rondje galop inzit.

**Geplaatst**: 09-10-10 06:25

Re: Hoe kan ik mijn frustratie voorkomen?

Geplaatst: 09-10-10 06:25

Ik zou je doelen juist heel hoog zetten

Voorbeeld: mijn doel is gp rijden. Zal me nooit lukken, heb ik het talent niet voor, maar wel leuk om toch proberen heen te werken. En zorgt ervoor dat ik op 40 jarige leeftijd me doel bereik en dan denk van tja

moet nog 40 jaar...

**Geplaatst**: 09-10-10 06:50

Geplaatst: 09-10-10 06:50

ninajojo schreef:
Maar wat nou als ze iets niet doet waarvan ik echt weet dat ze het al kan. Ik snap dat ik dan alsnog rustig moet blijven, maar moet ik dan wel doorzetten totdat het lukt?

Maar geef jij dan wel de goeie hulpen? Overgens niet aanvallend bedoeld hoor, maar als het daar fout gaat zal ze het waarschijnlijk ook nooit gaan doen. Heb je wel al les? Dat zou ik je anders zeker aanraden. Het is sneu voor haar als ze je niet begrijpt en jij dat vervolgens gaat afstraffen. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat paarden, net zoals mensen, elke dag een ander humeur hebben. Heb je trouwens met je frustraties ooit iets bereikt bij je paard? Dat zou voor mij al een reden zijn om rustig te blijven. Ga terug naar de basis, zoek de ontspanning op en ga vanuit daar weer verder met je oefeningen.

Nomineer dit bericht ×