Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
_Amber__ schreef:JoviBan schreef:In plaats van je geduld te verliezen en dat op je paard af te reageren, kun je beter stilstaan bij het feit waaròm je paard doet zoals hij doet.
Daarom word ik ook niet boos op het paard, maar meer op mezelf, al kan ik beter gewoon niet boos worden maarja

Mijn oudste merrie (10 jaar) en mijn Shet (6 jaar en tot zijn 2e hengst geweest en dus strak onder de duim gehouden) weten onderhand wel beter
Meestal is een stemverheffing, een tik op d'r neus of een ruk met het halstertouw al voldoende. Heel, heel soms wordt er een trap uitgedeeld (als de andere opties geen effect hebben gehad).
) en verder lekker laten lopen.
dat deed hij van de week in mijn bovenbeen en dan is het reflex gelijk een flinke knal
en gewoon door poetsen.
daar krijg je of een angstig paard van of een agressief paard

JoviBan schreef:Boosheid is nooit goed en belemmert je om begrip en respect te hebben, rust te behouden/krijgen en van het gedrag & de situatie te leren.
In zo'n geval moet ik er wat emotie inleggen om haar te laten beseffen dat het inderdaad genoeg is geweest. Maar de kunst is om boosheid te doseren en ook om het niet vast te houden. 
. Omver duwen is gewoon puur respectloos en gevaarlijk, zulke dingen kun je niet negeren. 

ninajojo schreef:Als ik eerlijk moet zijn... Ja
Ik raak altijd ernstig gefrustreerd als ik weet dat mijn verzorgpaard iets kan, maar het op dat moment niet lukt. Dus bijvoorbeeld volte met neckrope en dat zij dan steeds afsnijd!
Wanneer ik nog het meest gefrustreerd was, was toen ze tegen het schrikdraad aankwam tijdens het rijden terwijl ze net zo heerlijk ontspannen was