Jong paard kliert of is hij angstig?
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- Tempus
-
- Berichten: 2288
- Geregistreerd: 25-05-04
- Woonplaats: Beverlo Belgie
Re: Jong paard kliert of is hij angstig?
Geplaatst door de TopicStarter : 28-04-10 09:52
Het is ook zoals je zegt je kunt het wel allemaal lezen in een boek. Maar om er dan zo zelf mee aan de slag te gaan, je paard kan ook helemaal anders reageren in de boek en dan sta je daar. Ik ga dadelijk de filmpjes eens kijken en op de site van mindim.
Dan zal ik zodra hij terug bij ons op de wei staat hopelijk met de juiste begleiding pas weer aan de slag gaan. Hun gedacht was ook als hij ergens anders komt is hij wat bedeesd en kan je er beter mee werken. Bij hem werkt die aanpak dus niet. Moet eerlijk zeggen dat het toch fijner werken was toen hij bij ons aan de wei stond ( het enige wat hij nu kent is dan vast staan en voor voetjes geven) derest kon ik bij ons ook.
- Jua
-
- Berichten: 95
- Geregistreerd: 27-04-10
- Woonplaats: Houston Texas
Geplaatst: 28-04-10 16:33
Bovenal ben ik het ermee eens dat je het goed is wanneer je er iemand met kennis van zaken bijhaalt! En niet zelf gaat knutselen wanneer je niet weet waar je mee bezig bent. Ik weet niet in welke mate je paard onzeker is. Wel weet ik dat dergelijke paarden echt levensgevaarlijk kunnen zijn! Het volgende is dus niet als tips bedoelt om mee aan de slag te gaan, maar meer belangrijke punten die je in de gaten kunt houden. Want het is wel goed wanneer je dagelijks gewoon even wat met hem doet. Poetsen etc.
Hoe dan ook. Je paard geeft wel duidelijk aan dat hij welvaart bij rust! Dat hij liever gewoon lekker in de wei staat. Dat hij zich dan dus beter voelt. Bij angstige paarden zijn een aantal dingen heel belangrijk. Rust! Een paard dat bang is gebruikt zijn reactie deel van zijn hersenen, je moet hem leren om zijn denk kant te gaan gebruiken (en dat gaat bij een echt heel erg onzeker paard heel langzaam en vergt veel tijd en geduld). Eigenlijk zeg je tegen hem, moedernatuur heeft tegen je gelogen, heeft je verteld dat je beter kunt freaken en wegrennen maar dat is helemaal niet waar, je moet gewoon rustig bij mij blijven, naar mij luisteren en dan gebeurd je helemaal niets en voel je je veel beter.
Vaak is het drie stappen vooruit en twee terug. Zo heeft het mij bij mijn angsthaasje drie maanden gekost om hem te wennen aan een lap plastic. En ik werk iedere dag met hem en niet alleen in de bak. Ik zette zijn voer op het plastic, hing het over het hek naast hem terwijl ik hem poetste, echt alles wat ik kon bedenken deed ik. En iedere dag wanneer hij dat blauwe zeil zag reageerde hij alsof het de eerste keer was, terwijl hij de dag ervoor het plastic geaccepteerd had en ik het over zijn rug kon hangen. ( En hij freakt nogal heftig, steigeren, bokken, rennen en is niet te stoppen) Wel kostte het iedere dag minder tijd om hem tot acceptatie te krijgen. Na drie maanden heb ik hem bijna opgegeven, want ik dacht als ik hier niet doorheen kom dan houdt het op... En Floeps, ineens ging er een knopje bij hem om en nu kan ik hem zelfs over het zeil heenrijden! Tevens bemerkte ik een grote sprong voorwaarts in zijn vertrouwen en kan hij schrikken maar hij freakt niet meer en wanneer ik hem op een buitenrit aanspoor tot doorrijden dan gaat hij er netjes naartoe, totaal op mij vertrouwend. En durft nu nieuwe dingen te onderzoeken. Ik ben zo trots op hem, want hij komt van ver!!!
Was trouwens wel lachen want mijn andere damens begonnen zich af te vragen wat dat nu was met dat zeil, dus mijn jonge pubermerrie van 2 pakte het zeil van het hek en begon ermee in het rond te zwaaien. Mijn ruin kreeg bekant een hartverzakking en rende weg. Mijn pubermerrie vond dat schitterend en ging er met zeil en al achteraan. Volgens mij liep die treiterkop echt te lachen.
Stop veel tijd in desensitizing. (Aj ik weet het Nederlandse woord niet!!!) Niet reactief maken? Het eerste half jaar met mijn zenuwpees stond in teken van desensitizing en nog steeds doe ik iedere dag de oefeningen met hem. Wanneer hij rent ging zijn reactie noodlampje aan dus de eerste periode ging alles voornamelijk in stap. (Wanneer hij op tilt sloeg zei ik, okay jij wilt rennen, dan gaan we nog even harder (meer druk op het paard leggen) ... Dan zul je zien dat er in rennen geen oplossing zit... (stilstaan, direct druk wegnemen)) En gaf ik hem veel belonende rustmomenten. Rust en nog eens rust!
Leer hem zijn hoofd laag te houden. De leider van de kudde staat op de uitkijk en de rest van de paarden houdt de leider in de gaten. Dus wanneer een angstig paard zijn hoofd omhoog houdt, dan is de aandacht ook bij de omgeving en niet bij jou. Door hem te leren het hoofd laag te houden zeg je tegen het paard... Niet jij hoeft de omgeving in de gaten te houden, dat doe ik voor je. Jij hoeft mij alleen maar te volgen en je aandacht bij mij te houden.
Flex hem, zodat zijn nek soepel wordt. (angst en spierspanning gaan hand in hand) Naast hem staan en hem vragen om te kijken en met zijn neus zijn buik aan te raken. En dit aan beide kanten. Dit is heel belangrijk en je zult er veel profijt van hebben als je later op hem gaat rijden.
Ga wandelen. Loop voor hem uit en laat hem je volgen en stel hem bloot aan nieuwe indrukken. Hij leert dan dat jij de alpha bent en voorop loopt en hij mag volgen. Kijk daarin wat hij aankan, misschien de eerste keer vijf minuutjes wandelen en dan weer terug en zo opbouwen. Op het moment dat hij bang/gespannen is en je hebt er de ruimte voor, doe een longeer oefening op de plek, laat hem werken, zorg daarbij dat hij uit jouw ruimte blijft. En geef hem een rustmoment wanneer hij de aandacht weer bij jou heeft en rustig wordt. ( Vindt hij bijvoorbeeld auto's eng, neem hem van een auto weg, laat hem werken en geef hem zijn rustmoment naast de auto... En herhaal dit) Bij mijn kerel was wandelen de eerste maanden out of the question. Die was zo bang dat hij voor me met zijn hoofd torenhoog stond, als een hengst waarschuwend naar mij met zijn voorbenen stond te stampen.
In alle rust herhalen en nog eens herhalen, tot je een ons weegt
en dan nog geduldig blijven en je houding evenwichtig. En leer vooruit te kijken en te denken, dat hoort bij je leiderschap en je paard zal zien dat je dit doet. Het is beter om de tijd te nemen en zo op aan een stabiele basis met je paard te bouwen, dan nu te snel te gaan en dit later pas te merken... Dan kan het zijn dat je weer helemaal terug naar af moet. Ik heb trouwens ook veel videos over het temmen van wilde mustangs gekeken. Omdat het vertrouwen van een mustang winnen in heel kleine stappen gaat en je heel veel paardentaal aan het paard kunt zien. Op you tube zijn er aardig wat filmpjes te vinden! Echt heel erg leerzaam!
Echt meid, succes! En intensief met een paard trainen en bouwen is heel erg leuk! En je leert ook veel over jezelf...