Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
maar dat alleen als ik ook écht weet dat ik gelijk heb, hier zitten soms jury's die je afstraffen om dingen die verplicht zijn (in L vanuit draf eerst stappen en dan halthouden, en niet meteen stilstaan). Vaak zijn mederuiters wel blij met me, zelf durven ze het niet. Ben echter de meeste keren dat ik toelichting ga vragen ook echt heel erg blij mee dat ik het heb gedaan. jury schreef:Dat weerwoord valt best wel mee hoor. Tuurlijk krijg je antwoorden van "ja thuis doet ie dat nooit" maar door daar weer op een bepaalde manier te reageren krijg je vaak een heel leuk gesprek.
Je ziet gewoon vaak dat mensen jury's eng vinden en dan is het makkelijker om op ze te mopperen dan het gesprek aan te gaan.
Op een enkele uitzondering na krijg ik echt hele leuke reacties. Bij kleine kinderen betrek ik wel altijd de voorlezer bij de toelichting. Vaak zitten de kleintjes zo vol stress dat ze alleen maar knikken en zo gauw mogelijk weer weg willen.
en ik wil op zich wel graag toelichting maar echt een gerichte vraag kan ik niet stellen dus ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen dan. Ben ook idd ergens wel een beetje bang dat jury's het hinderlijk vinden. Ik waardeer het al dat ze de tijd hebben genomen om even naar ons te kijken
dus ik voel me soms bezwaard om nog meer tijd in beslag te nemen.
jury schreef:Ik geef iedereen (als de locatie) het toelaat een mondelinge toelichting. Daar kies ik voor omdat ik gemerkt hebt dat je dan wat meer interactie krijgt ook later in de kantine. Je haalt dus het eenrichingsverkeer (jury naar ruiter) er meer uit.
.

daffodil schreef:Mooi verhaal, heb vorige zomer een groot buitenconcours gedaan waar bij wijze van proef de blauwe doorslag direct aan de ruiter meegegeven werd. Voordeel was dan dat ze direct de punten hadden én je kon er commentaar bijgeven.
Dame rijdt best een nette proef maar zit afgrijselijk naar voor, ik stoor me eraan, maar goed echt in de weg zat ze m niet maar geef haar een lager cijfer voor houding en zit en maak er bij het overhandigen van de coupon een opmerking over. Dame (leeftijd ongeveer 35) begint heel hard te huilen en te gillen dat ze dat ook niet kan helpen want ja hij gaat er ook wel eens vandoor waarop ik dus zeg, dan moet je vooral NIET voorover gaan zitten, dan heb je veel meer te vertellen. Door de gierende uithalen en snikken kon ik mezelf niet eens meer horen, had al vier keer gezegd joh doe eens rustig je hebt goeie punten maar hier moet je aan werken, kortom volstrekt zinloos, dame ging bloedlink bij mijn ring weg.....
Dat soort toestanden heb ik dus gewoon echt geen zin in...ga dan geen wedstrijd rijden!
) Blijheid schreef:Ik weet uit ervaring als schrijfster dat je als jury soms een combinatie ziet die het nèt niet is. Een zesje, maar niet meer. Vaak blijft het commentaar dan steken bij "te laat" "te vroeg" "mag meer" enzovoorts. Juist dan is het erg fijn om een algemene opmerking onderaan de proef te krijgenWant eigenlijk gaat er niks echt fout, maar dat betekend niet dat het niet beter kan
)Urielle schreef:Ik herken in de kantine de jury's nooiten ik wil op zich wel graag toelichting maar echt een gerichte vraag kan ik niet stellen dus ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen dan. Ben ook idd ergens wel een beetje bang dat jury's het hinderlijk vinden. Ik waardeer het al dat ze de tijd hebben genomen om even naar ons te kijken
dus ik voel me soms bezwaard om nog meer tijd in beslag te nemen.
, ik zou graag zien dat meer mensen na de proef even naar me toe komen! Zit er toch niet voor niks te wachten
. Voel soms ook echt wel een 'kloof' met de ruiters, terwijl ik graag dingen toelicht en dat echt geen moeite vind. Maar als ik alleen al een vriendelijk knikje naar een ruiter/amazone geef of gedag zeg schieten sommige al in de stress
Sonja schreef:Tip:
Heb je een beetje een bijdehandte schrijver die het wel durft? Dan is het erg leuk om toch samen de prijsuitreiking te doen. Geef je schrijver de algemene dingen die je opgevallen zijn, zodat hij/zij die algemeen in het inleidende praatje vóór de lintjes kan vertellen. Daarna laten zeggen dat jij nog een kwartier aanwezig bent voor toelichting, mocht iemand z'n commentaar niet begrijpen.
Zo doen wij het ook, en dat werkt erg fijn.
Daarna doen we de prijsuitreiking. Ik lees de uitslagen voor, en de jury zelf overhandigt de protocollen en prijzen. Zo is er even gauw nog contact met de jury, kan ze nog even kleine dingetjes benadrukken, en dat neemt een drempel weg voor de ruiters om nog even wat toelichting te vragen na de uitreiking. Ik merk bij ons dat ze het vréten, die protocollen met toelichtingen en de kans om nog wat te vragen.
Nimmy schreef:Ben zelf inmiddels 1 keer na de jury toegegaan na tegenvallende punten en commetaar waarvan ik niet snapte wat die man nu bedoelde, om toelichting gevraagd en dat resulteerde in een heel leuk een leerzaam gesprek, snapte daarna wel wat hij bedoelde en hoop echt dat ik hem vaker als jury tegen ga komen.

Maar ik kan me ook voorstellen dat je niet over iedere combinatie een zinvolle toevoeging kunt meegeven. Remember schreef:Nimmy schreef:Ben zelf inmiddels 1 keer na de jury toegegaan na tegenvallende punten en commetaar waarvan ik niet snapte wat die man nu bedoelde, om toelichting gevraagd en dat resulteerde in een heel leuk een leerzaam gesprek, snapte daarna wel wat hij bedoelde en hoop echt dat ik hem vaker als jury tegen ga komen.
Daarom zou het ook beter zijn als meer mensen gewoon even naar de jury zouden gaan!
. maar ook heel veel met helemaal geen opmerkingen..En dat vind ik dan jammer.Citaat:Als ik zelf ga jureren heeft mijn schrijfster altijd kramp... Ik probeer zoveel mogelijk commentaar mee te geven en noteer meestal zelf ook nog wat onderaan het protocol. Ik blijf ook tot na de prijsuitreiking (nog een half uurtje ofzo), maar ik heb het nog maar één keer meegemaakt dat iemand extra uitleg kwam vragen. Heel jammer...
. Misschien een herkenningsteken voor jury;s? Memuska schreef:Het zou zoveel fijner rijden zijn als de kloof tussen jury's en ruiters wat kleiner werd!
), maar ik zal aan het secretariaat vragen of ik de protocollen mee kan geven bij de prijsuitr. van de B. Kan er dan ook meteen wat bij zeggen, ben benieuwd hoe daar dan op gereageerd wordt!randie schreef:Ik zou dat best willen, maar ik herken de mensen niet meer? Ik ben dan zo gefocust op mijn paard dat ik niet ga
koekeloeren hoe de persoon in de auto er uit ziet. Misschien een herkenningsteken voor jury;s?
Lielle schreef:wb het aanspreken van de jury na een proef. Ik ben het meestal niet zo oneens met de punten, en zeker niet met het totaal, maar zit nog wel eens met een echt gerichte vraag. Zo had ik laatst een beduidend lager punt voor het hals strekken dan ik had verwacht en dan wil ik graag weten wat er dan aan mankeert dat ik zelf niet heb gezien. Maar de kans dat een jury dat nog weet (er stond ook geen commentaar bij) acht ik wel erg klein, ik ben benieuwd hoe andere juryleden daarover denken.
. Dus gewoon vragen, als ze het nog weten is het mooi meegenomen en anders krijg je vast een ander leuk gesprekje over je proef!