Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-01-10 00:23

Geplaatst: 09-01-10 00:23

Net zoals met het rijden begin je met drijven, reageert het paard hier niet op, dan krijgt het een schopje, reageert het nog niet dan krijgt het een tikje met de zweep. Het is moeilijk om hier over te oordelen omdat wij jouw paard niet kennen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-10 00:26

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-10 00:26

_brunette schreef:
Net zoals met het rijden begin je met drijven, reageert het paard hier niet op, dan krijgt het een schopje, reageert het nog niet dan krijgt het een tikje met de zweep. Het is moeilijk om hier over te oordelen omdat wij jouw paard niet kennen.

Nee dat begrijp ik ... maar je bent toch bedankt voor je tip, ga het in ieder geval proberen! Want ik vrees dat ik binnenkort anders met een onhandelbaar paard ga zitten, wat zich in het rijden ook gaat uiten ... want deze madam is bijzonder bijzonder slim...

**Geplaatst**: 09-01-10 00:32

Geplaatst: 09-01-10 00:32

We hebben het hier denk ik niet over een machtsstrijd of dominantieprobleem, maar over een paard dat onzeker wordt als het geen sterke leider naast zich ervaart.
Met een duidelijke, consequente leider voelt ze zich veiliger (en dus minder angstig), zelfs als dat betekent dat ze voor ongewenst gedrag een afstraffing krijgt. Dat is uiteindelijk echt fijner voor haar. Uiteraard moet ze kunnen begrijpen dat een bepaalde gedraging ongewenst is en moet ze kunnen begrijpen waarom ze een afstraffing krijgt, dan zal ze het zonder meer accepteren. dat blijkt ook wel uit het gedrag van de staleigenaar.
en natuurlijk kan je met haar tutten, maar jij blijft de grenzen bepalen.

Iets wat bijv. gemakkelijk aan te leren is: Ho is Ho. Persoonlijk doe ik dat met stemcommando gecombineerd met een waarschuwende vinger. Mijn paard (een lammetje in de omgang) weet dat ze dan geen stap meer voorwaarts meer mag. Doet ze dat toch, dan moet ze voor straf 2 passen achterwaarts (achterwaarts moeten, ervaren paarden ook als een afstraffing). Gaat ze dan nog eens voorwaarts, dan heeft ze een schop in haar boeg te pakken. Alles met bijpassend stemgeluid.Ondanks dat ze verder altijd zo lief is.
Uiteraard wordt braafheid uitbundig beloond.
Met dit soort afspraken creëer je duidelijkheid en wordt het totale gedrag beter. Bovendien is het reuze handig als je eens een bakdeur naar je toe open moet doen met je paard aan de hand.
Een paard is in de kudde wel wat lijfelijkheid gewend dus je kunt rustig een flinke stomp tegen boeg, ribben of kont geven. Ze kunnen het daar goed hebben. Maar; geef zo'n schop of stomp ALTIJD als bewust gegeven opvoedkundige maatregel en NOOIT omdat je je zelfbeheersing verliest! Dan ben je nl. stomweg al veel te laat geweest.

**Geplaatst**: 09-01-10 01:01

Geplaatst: 09-01-10 01:01

De reden dat ze goed op een harde aanpak reageert is omdat een paard dat extrovert reageert en heftig is, zacht en aardig gedrag van jou kant niets eens meer ziet. Alleen een net zo heftige reactie zal tot haar doordringen.
Dat betekent niet dat die reactie perse hard en bruut moet zijn, maar wel net zo groot en duidelijk als haar reactie. Paarden hebben vaak geleerd dat ze alleen reactie kunnen krijgen bij mensen als ze heel heftig gedrag vertonen.

Een leider zijn betekent niet dat je hard moet zijn of haar moet "laten zien wie er de baas is". Als je zo heftig blijft reageren, zullen jullie altijd tegen elkaar blijven "schreeuwen". Je moet leren om bij rustig gedrag van haar kant, zelf ook rustig en zacht te zijn, maar bij heftig gedrag zelf net zo heftig te worden, en een stapje eroverheen. Het moment dat ze weer relaxed is, ben jij ook weer relaxed.
Leer haar het goede gedrag aan, ipv het foute gedrag te bestraffen

**Geplaatst**: 09-01-10 01:37

Geplaatst: 09-01-10 01:37

JoCo schreef:
En hoe corrigeer je kort maar krachtig? NEE vergezeld met een tik of een ruk aan het halster?

paard achterwaarts zetten, zonder ruk aan het halster, als ze dat goed doet een beloning in de vorm van een aai over haar voorhoofd waarbij je haar niet in de ogen aankijk. Hierdoor combineer je ja en nee met elkaar en gaat je paard snel leren.
Je paard vraagt om een leider maar wel eentje die rust uitstraalt, succes!

**Geplaatst**: 09-01-10 08:22

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst: 09-01-10 08:22

Zelf probeer ik met een paard wat noga kriegel is met poetsen de "stabiele factor" te zijn, dus eigenlijk haar te negeren.
Ik blijf met beide benen stevig op de grond staan, ga niet meedribbelen maar probeer wel bij het paard te blijven met rustige stappen.
daarnaast let ik op mijn ademhaling en probeer met de rest van mijn lijf ook zo relaxt mogelijk te zijn.

**Geplaatst**: 09-01-10 11:09

Geplaatst: 09-01-10 11:09

Wanneer voel je jezelf veilig bij een ander?

Is dat als goed gedrag belooond wordt en niet goed gedrag gestraft, liever uitgedrukt als gecorrieerd?

Moeten we een voorbeeld nemen aan de grofheden die we (denken) te zien of kunnen paarden van nature ook op veel kleinere signalen reageren denk je.

**Geplaatst**: 09-01-10 11:48

Geplaatst: 09-01-10 11:48

Om een paard te leren reageren om op kleine signalen te reageren, zul je toch overdreven groot moeten aangeven wat die signalen zijn, en van daaruit steeds kleiner worden. Een jong paard dat onder het zadel komt. zal eerst een overdreven stuur of zithulp, in combinatie met een stemhulp als aanwijzing moeten leren ervaren, voordat hij op het kantelen van je bekken of een bewegen van een pink kan gaan reageren.

Je doet bij grondwerk precies hetzelfde. Als je de fases correct doorloopt, van zacht naar hard gaat tot het punt dat ze reageren, en iedere kleinste poging gaat belonen, hoef je de volgende keer niet meer zo ver te gaan. Ook bij grondwerk is het een kwestie van aanwijzingen overdrijven, en vervolgens steeds lichter worden. Als je je fases niet doorloopt, en niet consequent bent in het geven van de aanwijzing en het verwachten van een reactie (hoeft niet de goede reactie te zijn, want fouten maken mag) van het paard, gaat het paard niets leren en ook niet op een kleine aanwijzing reageren.

**Geplaatst**: 09-01-10 12:02

Geplaatst: 09-01-10 12:02

Spreek je nu niet over jezelf, want ik heb daar nogal hele andere ervaringen mee dan jij.

In de eerste plaats vind ik een stuk beleefdhed belangrijk en ben er niet op uit om anderen eerst te kwetsen om daarna 'vriendjes' te worden. Dan is bij mij het vertrouwen al een beetje minder.
Bij die persoon voel ik me niet bepaald veilig, die is dan onvoorspelbaar en 'schreeuwt' alleen maar.

Beleefdheid is volgens mij eerst in de eerste plaats vriendelijk zijn, maar wel duidelijk. Ik geloof stellig in voorbeeldgedrag, en goed voorbeeld doet volgen. Ik niet slaan of schoppen, jij ook niet.
In de afgelopen jaren is me dat goed gelukt.

Paarden hebben denk ik veel meer in hun vermogen dan alleen op basis van straffen en belonen te denken en zo te handelen.

**Geplaatst**: 09-01-10 12:22

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst: 09-01-10 12:22

Maar stel dat je nu een paard tegenkomt die wel schopt, die wel bijt. Kun je nog zo'n voorbeeldgedrag tentoon spreiden, een hoef in je maag of een paar tanden in je arm vragen om een actie/reactie van jouw kant. En hoe zou jij dat dan aanpakken zonder straffen/correctie? Ignoreren zou ik niet doen, en je goede voorbeeld heeft duidelijk ook niet gewerkt...

**Geplaatst**: 09-01-10 13:29

Geplaatst: 09-01-10 13:29

ben het compleet met paardentango eens.
Als ik soms zie hoe een paard al benaderd wordt, omdat men weet dat het soms bijt/slaat/trapt/bokt/stijgert/wegrent

Ik denk persoonlijk dat het angst is van de mens om zo te reageren.
Je behandelt het paard zoals je uiteindelijk met hem om wilt gaan, zo zacht, rustig en vriendelijk mogelijk. Doet het paard iets heftigs, dan ga je daar heel even overheen, om daarna weer terug te gaan naar zacht, rustig, vriendelijk.
Met eroverheen gaan bedoel ik trouwens niet perse hard worden, meer in de zin van de krijsende peuter op de grond van de supermarkt; zelf op de grond gaan liggen en nog harder krijsen is eroverheen gaan

@cassidy; je spreekt jezelf een beetje tegen. Aan de ene kant zeg je dat je aanwijzingen op moet bouwen, maar daarnaast zeg je dat je hard moet beginnen en daardoor lichter kan worden

**Geplaatst**: 09-01-10 13:46

Geplaatst: 09-01-10 13:46

sanne83 schreef:
Een leider zijn betekent niet dat je hard moet zijn of haar moet "laten zien wie er de baas is". Als je zo heftig blijft reageren, zullen jullie altijd tegen elkaar blijven "schreeuwen". Je moet leren om bij rustig gedrag van haar kant, zelf ook rustig en zacht te zijn, maar bij heftig gedrag zelf net zo heftig te worden, en een stapje eroverheen. Het moment dat ze weer relaxed is, ben jij ook weer relaxed.
Leer haar het goede gedrag aan, ipv het foute gedrag te bestraffen

Dit is dus inderdaad wat ik ook bedoel, aleen beter verwoord als ik wat ik eerder postte.

**Geplaatst**: 09-01-10 13:49

Geplaatst: 09-01-10 13:49

Het lijkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Het overdreven groot en duidelijk aanwijzingen geven is hetzelfde als het doorlopen van de fases tot je reacties krijgt, zodat je de volgende keren steeds minder nodig hebt om hetzelfde resultaat te bereiken.

**Geplaatst**: 09-01-10 14:02

Geplaatst: 09-01-10 14:02

Ik zie ook een wat tegenstrijdigheid in de berichten hoor.

Het enige wat lastig is voor o.a. Cassidy, en dat zie ik bij vele NH fanatici nogal sterk terug, is om in je te leven in een ander. Het star vasthouden aan principes is nogal menselijk.
Mensen denken in termen in winnen en verliezen, paarden denken in termen van 'zijn'.

Voorbeeldje:
De ene keer zal een paard heel rustig met iemand meelopen en een andere keer kan hetzelfde paard springen, dansen, happen naar de arm en zich enorm opwinden.
Waarom is dat ?
Omdat de context waarin het gebeurt zo belangrijk is. Lopen we langs een snelweg, over een strand, in het zandbakje of is er iets in het paard wat hem opwindt. Hoe is het weer, wat voor bui heeft het paard, zijn er dingen die het aard zouden kunnen beinvloeden.
Soms negeer ik gedrag wat me niet bevalt en andere keren maak ik er wel een punt van, waarom?
Omdat ik vrij veel me kan voorstellen, door inlevingsvermogen.

Het gedrag toch aansturen en tegelijkertijd het paard in zijn waarde laten zijn niet eens echt moeilijk, maar zonder inlevingsvermogen denk ik wel lastig.
Ik denk meer in termen van waarom doe je vandaag zoals je doet en pas me aan het paard aan.
Zo ben ik de verstandige van de twee en kan het paard zich op andere momenten aan mij vasthouden. Voor als we langs die snelweg moeten.
Het werkt.

Omgansvormen en beleefdheidsvormen met een mens moet een paard immers van mij, mens gaan leren. De rest kan het paard al.

Laatst bijgewerkt door Paardentango op 09-01-10 14:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-01-10 14:03

Geplaatst: 09-01-10 14:03

Begin met voor jezelf hele duidelijke grensen te stellen. Dus niet een grens voor je paard, maar voor jezelf. Besluit voorjezelf precies welk gedrag je acceptabel vind en welk gedrag niet. Aan de hand daarvan kun je dan besluiten hoe je op gedrag wil reageren.

In dit geval denk ik dat kortdaad en duidelijk zijn belangerijker is dan zacht of hard zijn. Je reactie, wat die ook is, moet onmiddelijk zijn, en áltijd hetzelfde. Niet de ene keer "nee" de andere keer "ho" en de 3e keer alleen een tik, want dat is verwarrend voor het paard en ze weet dan niet meer waar ze aan toe is.

Ik denk idd dat dit paard jou momenteel niet ziet als duidelijke leider. Je zult dit dus eerst moeten veranderen voordat je een stabiele relatie met je paard kan krijgen. Om dit te veranderen, zul je strenger moeten zijn, en net ff 1 stap je verder moeten gaan, dan als je paard jou al zou zien als leider. Immers, iemand waarvan je weet dat die je de baas is, luister je nou eenmaal eerder naar dan iemand die je ziet als gelijke of zelfs onderdanig. Op het moment dat de relatie met je paard stabiel is geworden, en ze jou écht ziet als de leider, kun je weer zachter en lichter worden in je omgang, omdat je paard dan meer respect voor je heeft, meer op je oplet, en dus eerder zal reageren.
Het feit dát ze je dan ziet als leider, maakt dat een lichte correctie dan alsnog vrij sterk overkomt. Ze weet dan immers dat jij de baas bent, en dat ze heeft te luisteren.

Nu jij níet die leiders positie heeft, let ze minder of jou, en laten jou acties minder indruk achter. Hierdoor moet je dus veel duidelijker zijn in wat je wil.
Vandaar dat ik zeg, stel eerst voor jezelf op wat acceptabel is en wat niet, en hou je daar aan.

Als ze iets doet wat jij niet acceptabel vind, waarschuw haar dan 1 keer met je stem. Stem zwaar maken, streng maken, en hiervoor 1 of 2 korte woorden gebruiken.
Hele zinnen kan ze toch niet volgen, en ze moet het verband gaan zien tussen de toon van je stem, het woord, het gedrag, en de straf die komt als ze niet luisterd.
Als ze na waarschuwing met de stem niet reageert (dat moet toch echt wel binnen een seconde of 5) meteen afstraffen. De makkelijkste manier hiervoor is een tik geven op het dichtsbijzijnde deel van je paard. (natuurlijk nooit hard op de neus of in de buurt van de ogen slaan, tis niet de bedoeling dat je ook echt schade toe brengt

)
Zorg dat de tik hard genoeg is dat het paard er onmiddelijk op reageert. Als ze niet reageert ben jij niet duidelijk genoeg geweest, heb je dr voor niets een tik gegeven en zeg je eigenlijk tegen haar "ik sla je wel en zeg dat je dit niet mag doen, maar eigenlijk hoef je helemaal niet te luisteren" Je moet zelf uitvinden hoe hard de tik moet zijn.
Let wel, het geven van een tik moet meteen na fout gedrag, en moet meteen afdoende zijn.

Zodra ze reageert en ophoud met het foute gedrag, beloon je je paard. Ook belonen moet je duidelijk doen. Niet 5 min blijven kroelen, dan word het een kroelsessie en weet je paard allang niet meer waarvoor ze werd beloont. Dus ook belonen voor jezelf bedenken hoe je dat gaat doen. Makkelijkste manier is via een zachte stem, met 1 of 2 vaste woorden, en op een lekker plekje ff kroelen. Dit is sneller dan iets lekkers geven, dat moet je immers eerst pakken, en iets lekkers geven zal een paard vaak van gaan bedelen, waardoor je fout gedrag er ook mee kan aanleren als je het niet correct doet.

Bij écht fout gedrag, bv door je heen lopen, je bijten, of met een been naar je slaan, ónmiddelijk corrigeren met een tik of mep of wat dan ook. Niet eerst bedenken wáár je slaat, maar gewoon doen, dit gedrag is gewoon níet toegestaan, en nog gevaarlijk ook. Als je dit gedrag toestaat kun je nooit respect van haar verwachten.

Aan de hand, en bij sommige dingen op stal en op de poetsplaats is achterwaards zetten idd heel effectief. Dus als je met je paard loopt, en ze dribbelt of doet iets anders wat jij niet wil, stil staan, en onmiddelik je paard achterwaards laten lopen. Hiermee geef jij aan dat jij de baas bent, en zij moet luisteren. Als ze niet achterwaards wíl is dat ongehoorzaamheid, dus ongewenst gedrag, en geef je een tik op de borst om duidelijk te maken dat ze toch echt naar achteren moet.

Bij sommige paarden kan het ook erg goed werken om als je met ze loopt zowieso afentoe ff stil te gaan staan om te controleren of zij dan ook meteen stil gaan staan. Als ze dit niet doen, meteen weer achterwaards zetten. Hiermee kun je vaak problemen al voor zijn, waardoor ze veel rustiger aan de hand lopen, minder trekken en dringen, en jij dus ook verder veel rustiger kan blijven. Omdat je ze hierbij voor bent in het foute gedrag, hoef je immers veel minder sterk te reageren.

Uiteindelijk is "nee" zeggen, stil zetten of iets anders in die trand al genoeg.

Ik hoop dat mn uitleg beetje duidelijk is.

**Geplaatst**: 09-01-10 14:19

Geplaatst: 09-01-10 14:19

Maar als ik tussen de woorden door lees is de TS geen type om leider te zijn of te willen zijn. Waarom zou ze, want angst los je toch niet op met spelletjes in termen van 'ik speel de baas' over jou? Bij een knippering van je oog weet je paard gelijk al 'niet dus' .
Dat is denk ik ook helemaal niet van belang en er zijn nog veel meer mogelijkheden om je liefde aan een paard te geven.
Paarden sluiten ook gewone en vaak innige vriendschappen met elkaar. Ze knuffelen elkaar niet zoals wij mensen paardne willen knuffen. Dat is even zoeken naar wat dit paardje wel prettig vindt.
Alleen als een paard van zichzelf al nerveus is, iets wat vaker voorkomt, heb je daar maar heel weinig invloed op. Het is de aard van DAT paard.

Dit paardje is bang en onzeker en heeft iemand nodig waar ze zich aan vast kan houden, iemand die het wel weet als zijn denkt dat ze het niet meer weet.

Vrienden slaan elkaar toch ook niet, vrienden ondernemen samen dingen. Ze helpen elkaar als de ander het even niet meer weet. Zoeken spannende dingen op en giechelen.

Jonens, jongens waarom moeten die paarden toch zo geslagen worden ?

Het is niet zo gek dat paarden mensen ook zijn gaan slaan.

**Geplaatst**: 09-01-10 14:37

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst: 09-01-10 14:37

Zien paarden geslagen worden wel op een zelfde manier als mensen dat doen? Ik vraag het me af..

Ik sla paarden helemaal niet veel eigenlijk, is bijna nooit nodig. Alleen 2 drammerts op stal krijgen afentoe een tik, met als gevolg dat ze bij mij over het algemeen netjes meelopen, goed luisteren, en daardoor ook veel meer ontspannen. Voordat ik zo consequent werd, waren diezelfde paarden erg druk, liepen door me heen, en vonden vanalles eng. Dat is nu opgelost. Ik heb hun duidelijk laten weten dat ik de baas ben, en bij enge dingen kijken ze nu naar mij om het op te lossen, ipv dat ze het zelf moeten doen zegmaar. Daardoor heeft het paard meer rust, ben ik meer rust, en kun je dus op een ander, rustiger niveau communiceren.

Toen ik met paarden begon was ik ook absoluut geen leiders type. Ik vond bijna alles eng, als een paard aan dehand liep en hinnekte dacht ik al dattie er met me vandoor zou gaan. Door ervaring (4 week op een fokstal gewerkt in zweden, waar ik niemand verstond en ik dus alleen kon kijken wat anderen deden en het verder zelf uit moest zoeken) heb ik geleert om duidelijk te zijn, en iig te doen alsof ik stevig in mijn schoenen stond. In het begin heel moeilijk, maar gevolg is nu dat ik idd stevig in mn schoenen sta. (nouja, meestal dan:P ) Mijn houding was vroeger onderdanig, nu is hij ook als ik er niet op let veel dominanter geworden. Ik ben daardoor veel duidelijker, en kan de paarden met veel kleinere dingen corrigeren.
En bij de meeste paarden heb ik uberhaupt nooit een tik gegeven, dat is echt iets wat je per paard per situatie moet aanpassen.
Maar bij een onrustig, schrikachtig, dominant drammerig paard, werkt het duidelijke en strenge wel degelijk. Klinkt misschien streng en gemeen, maar zowel mens als paard worden er uiteindelijk rustiger van. (iig bij mij)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-01-10 23:28

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-01-10 23:28

Ik ben echt wel super blij met jullie tips en reacties, geef toe dat ik het enkele keren moet lezen, maar begin toch wel in te zien wat jullie bedoelen.
Werken met dit paard, gaat echt een uitdaging zijn voor mezelf. Ik hoop dat ik er in slaag, nogmaals, ik heb totaal geen angst van dit paard, verre van, maar ze vraagt duidelijk om een "leider", en ziet dit, tot nu toe, in mij niet.
Ze is van zichzelf ontzettend onzeker, en helaas in een half jaar tijd enkele keren van omgeving verandert. Ze klit ook ongeloofelijk aan 1 bepaald ander paard, en raakt helemaal in paniek als die er niet is. Nu moet ze weer verhuizen, zonder dit vriendje, en heeft een totaal gebrek aan routine. Zal er alles aan doen om haar zich beter te doen voelen ... want nu is ze volgens mij erg ongelukkig.

Ze is zo nerveus dat ze ganse nachten in haar stal staat te brullen (kreten uitlaten), waarbij ze met een achterbeen naar achter schopt, uren aan een stuk ...

**Geplaatst**: 10-01-10 00:25

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst: 10-01-10 00:25

Het is ieder geval fijn dat je moeite doet om haar te begrijpen, je eigen tekortkomingen in jullie omgang ziet en eraan wilt werken. Hulp zoeken hier op bokt is de eerste stap. Misschien is er iemand in je omgeving bv. de stalhouder die beter met haar om kan gaan en die jou in de praktijk kan ondersteunen?

**Geplaatst**: 10-01-10 02:43

Geplaatst: 10-01-10 02:43

JoCo schreef:
Hallo allemaal,

Wie kan mij soms een beetje uitleg geven over dit -in mijn ogen- bizarre paardengedrag:

Het gaat over een 12-jarige arabier, die wel altijd onder de mensen gekomen is (van stal naar weiland, met trailer mee, enz)
maar uiteindelijk weinig mee gedaan is owv haar nerveuze karakter.

Ik heb haar ondertussen zadelmak gemaakt, maar ik krijg maar geen hoogte van dit paard. Ze kan ongeloofelijk paniekerig
reageren, snuift en springt in het rond, en piaffeert ter plaatse van zenuwachtigheid als je haar aan een halstertouw hebt.

Om haar kalmer te krijgen probeer ik via een zachte manier haar vertrouwen te winnen, maar ze moet niets van mij weten.
Ze is niet boos of zo, maar laat zich niet pakken tenzij andere paarden uit de wei gehaald worden. Borstelen is een ramp, ze blijft ter
plaatse trappelen, het hoofdstel aandoen verloopt al even moeilijk, opzadelen gaat dan wel goed, en als je eenmaal op d'er zit is er niets aan,ze is goed vooruit maar heel braaf en gaat graag mee rijden.

Ook met bakwerk heeft ze geen probleem, loopt zelfs al wat aan de teugel en doet keurig wat je van haar vraagt.

Maar haar gedrag blijft bizar, ze reageert namelijk wél goed op de 'harde' aanpak:

Vb: wil ze haar halster niet aandoen en je schreeuwt eens goed tegen haar, soms vergezelt met een tik, gaat het wel
trailer op doet ze ook, maar eenmaal boven vliegt ze gelijk een wilde terug achteruit, tik op haar gat en ze blijft staan...

ok ik hoor jullie al komen, 'dat doet ze uit angst voor meer tikken", hoe verklaar je dan dit:

ZE laat zich op wei niet pakken, ik neem een ander paard uit wei, knalt ze mij bijna overhoop omdat ze mee wil. Mijn staleigenaar (die is nogal bruut), geeft haar daarop een serieuze tik, dus ik had zo iets van nu krijgen we haar nooit meer!
Maar nee hoor, toen liet madam gelijk een lammetje haar halster aandoen????

Zo gaat het met alles, met de 'brute' staleigenaar is ze veel handelbaarder als bij mij, met mijn zachte aanpak!

Wie kan mij dit verklaren en heeft een oplossing wat ik hiermee toch maar aan moet???

is het een volbloedarabier of een kruising want kruisingen zijn veeel heter,zenuwachtiger onrustiger dan volbloedarabieren.

**Geplaatst**: 10-01-10 03:28

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst: 10-01-10 03:28

Stilstaan bij poetsen had ik ook probleem mee, en daar heb ik nu een werkende oplossing voor, moet je even in mijn berichten spitten

[OPG] pony blijft niet staan tijdens poetsen en opzadelen

In dit topic leg ik uit wat ik nu doe en ze staat stil.

Verder denk ik dat deze merrie echt duidelijkheid, en niet hardheid zoekt idd!

**Geplaatst**: 10-01-10 10:24

Geplaatst: 10-01-10 10:24

JoCo schreef:
Ik ben echt wel super blij met jullie tips en reacties, geef toe dat ik het enkele keren moet lezen, maar begin toch wel in te zien wat jullie bedoelen.
Werken met dit paard, gaat echt een uitdaging zijn voor mezelf. Ik hoop dat ik er in slaag, nogmaals, ik heb totaal geen angst van dit paard, verre van, maar ze vraagt duidelijk om een "leider", en ziet dit, tot nu toe, in mij niet.
Ze is van zichzelf ontzettend onzeker, en helaas in een half jaar tijd enkele keren van omgeving verandert. Ze klit ook ongeloofelijk aan 1 bepaald ander paard, en raakt helemaal in paniek als die er niet is. Nu moet ze weer verhuizen, zonder dit vriendje, en heeft een totaal gebrek aan routine. Zal er alles aan doen om haar zich beter te doen voelen ... want nu is ze volgens mij erg ongelukkig.

Ze is zo nerveus dat ze ganse nachten in haar stal staat te brullen (kreten uitlaten), waarbij ze met een achterbeen naar achter schopt, uren aan een stuk ...

wat voor afstamming zit er achter?
wij hebben ook een arabier die soortgelijke trekjes heeft,maar daar heeft e.e.a te maken met de hormonen.
hoe is de arabier van jou tijdens de hengstigheid?

in die stal,staat ze dan alleen?

**Geplaatst**: 10-01-10 18:58

Geplaatst: 10-01-10 18:58

Klinkt bij mij het meeste als zoeken naar veiligheid en de geborgenheid zoals een veulen dat bij de moeder dat zoekt en vindt. Een volwassen paard heeft een vriend nodig om zich aan op te trekken.
Ik zou het zelf niet zo zoeken in dat leider-gedoe. Houvast is denk ik wel iets anders dan steeds op je mieter krijgen.

Als paarden konden kiezen, denk je dan dat ze voor een ander paard zouden kiezen of voor jou of mij?

Zomaar iets om over na te denken misschien voor je besluit haar te verhuizen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-01-10 22:50

Re: 'Angstig' zijn en toch goed reageren op de 'harde' aanpak?

Geplaatst door de TopicStarter : 10-01-10 22:50

@Aladinnetje: nee het is echt wel een volbloed

@Ellepel: tijdens de hengstigheid is ze helemaal krankjorem .°). Ken niet zo veel van afstammelingen, dus tijp het even over van papieren:

vaders kant: Domani (Amal/Amra, Abdullah/Naomi - Namet/Lekbira)
moeders kant:Tasouda (Saoud van Jonker/Te Amo, Purpur/Lekbira - Mufaq/Flaming Star)

**Geplaatst**: 11-01-10 13:17

Geplaatst: 11-01-10 13:17

Nouvel schreef:
voor een onzeker paard is duidelijkheid juist een vorm van zekerheid...

ga je geruststellen bevestig je het angstgedrag...

Idd!
Ik denk dat dit paard vooral nood heeft aan een leider. Iemand die duidelijk is en zo weet zij dan ook waar ze staat. Voor een paard is het veel geruststellender als ze gewoon hun baasje kunnen volgen ipv zelf te moeten gaan leiden.

Nomineer dit bericht ×