Henkjan schreef:Heb je wel eens meerdere paarden bij 1 hoopje hooi gezien in de wei? Het paard dat het meest dominant is krijgt alle tijd om te eten omdat hij de andere wegjaagt. Gaan ze niet weg, dan gooit hij z'n achterbenen eens een keer naar achteren.... hij heeft dus vooraf al aangegeven dat hij bij het eten wil en de anderen aan de kant/weg moeten gaan.
Het paard van ts weet ook dondersgoed dat hij mee moet lopen, en dat heeft ts dus al vaak genoeg geprobeerd te doen op een zachte manier, maar dat gaat niet dus gaat de baas over op een andere methode.
Zo gaat dat bij ons wel dus, en wij hebben nooit paarden die na een week bij ons te hebben gestaan niet in hun eentje uit de wei willen komen....
Edit: Ik probeer dus nooit een paard te ''breken'', en beloon dus ook wanneer ze braaf zijn. Het is dus echt niet domweg meppen zoals sommigen dit opvangen naar mijn idee.
Hier ook geen probleem met paarden uit de wei halen....
Integendeel... Ze staan te dringen. En dat vind ik leuk...
Paarden die graag met je meegaan...
Dat je dat bij een nieuw paard oplost door eerst een band te creeeren en op leuke wijze bezig te zijn, heeft niets te maken met het niet nemen van leiderschip.
Ik kan hier zelfs met een bak brokken tussen de paarden door lopen zonder dat eentje het in zijn kop haalt om zich te misdragen.
Ik voer de paarden een voor een en wijs waar ze kunnen gaan staan... now way dat er om mij heen wordt gevochten in de wei met voeren... En toch heb ik het niet nodig om te meppen.
En toch had ik paarden die ons echt niet meteen geweldig vonden na aankoop
Dat is simpelweg iets waar ik tijd in heb gestoken.
Een band die ik heb opgebouwd, gebaseerd op wederzijds vertrouwen. Ja, zeker ook leiderschap.
Maar wat is nu prettiger voor een paard dan een leider die ook begrip heeft voor hun behoeften....
Kijk... ik snap je uitgangspunt goed en precies zoals jij het omschrijft leerde ik het vroeger ook. Ik heb oa bij een fokker en bij maneges gewerkt en een tijd als groom. En ja... het werkt natuurlijk.
Pas een paar jaar geleden ben ik mijn aanpak gaan veranderen en ik moet zeggen dat mij dit honderd procent beter bevalt. Ondanks de tijd die je erin steekt, de confrontaties met je zelf (mensen willen altijd alles snel, slaan graag wat stappen over en denken hun leiderschap te pas en onpas duidelijk te moeten maken...)
Zoals Rashid, ofstad en nog enkele andere trainers melden...
Je hebt twee soorten leiders, zowel onder de mens als onder de paarden
Degene die zijn leiderschap doorlopend duidelijk moet maken
en
Degene die vanzelf wordt gevolgd omdat paarden hem willen volgen.
Als je veel verschillende kuddes bestudeerd kom je beiden tegen. Als je veel verschillende mensen bestudeerd ook
persoonlijk kies ik tegenwoordig voor dat laatste
In die zin bedoel ik... het is een kwestie van keuze.