Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-12-09 13:47

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 01-12-09 13:47

ja idd. volgens de site is het 10.00 uur. Het zou voor ons een hop schelen. want dan hoeven we niet al voor dag en dauw uit bed. aangezien we er nog zo'n 2 uur over doen om er te komen met de trailer.

**Geplaatst**: 01-12-09 16:08

Geplaatst: 01-12-09 16:08

Heb net even contact gehad met mijn instructrice, de rit begint om 13 uur

Wanneer je mee wil doen, schrijf je dan in via http://www.equijoy.nl/pages/2009/agenda_12-27.htm

Geef daar ook even aan met hoeveel personen je wilt komen, dan kan zij zorgen voor voldoende oliebollen en glühwein

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-12-09 16:09

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-09 16:09

Dan ga ik zometeen afzeggen....helaas.

**Geplaatst**: 01-12-09 16:10

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 01-12-09 16:10

Oh, das wel heel jammer zeg...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-12-09 16:11

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-09 16:11

Ja, inderdaad.

**Geplaatst**: 01-12-09 19:17

Geplaatst: 01-12-09 19:17

Silence schreef:
Ja, inderdaad.

Silence, bel anders even met Kim van Equijoy, haar nummer staat op de site. Ik denk het zich niet om een uurtje meer of minder zal gaan.

Daniëlle, niemand zal jullie in rengalop gaan passeren hoor

Groetjes Nel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-12-09 19:46

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-09 19:46

Nee, maar de tijd vanaf 10.00 hadden we wel echt nodig.

**Geplaatst**: 02-12-09 08:11

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 02-12-09 08:11

@ Radja; hahah, ja ik zag het al helemaal voor me. Denk dat die van mij dan gezellig meedoet. haha. Ze is een hoop gewend qua verkeer enzo en daar maalt ze niet om. Maar galopperende paarden tijdens het buitenrijden is weer een ander verhaal natuurlijk. haha.

Oh 13.00 uur! Dat scheelt ons weer wat 's ochtends.

**Geplaatst**: 06-12-09 15:48

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 06-12-09 15:48

WIJZIGING VAN STARTTIJD
Jaja, nogmaals een wijzing van de starttijd, de rit start om 11uur.

**Geplaatst**: 06-12-09 18:31

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 06-12-09 18:31

Oh oke, goed om te weten bedankt Vankje. Is dit nu echt de definitieve tijd? Dan kunnen we daar rekening mee houden.

**Geplaatst**: 07-12-09 22:22

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 07-12-09 22:22

Leuk initiatief, maar te ver rijden voor mij helaas. :-(

**Geplaatst**: 07-12-09 22:38

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 07-12-09 22:38

Ja, dit is de definitieve tijd

**Geplaatst**: 10-12-09 15:13

Geplaatst: 10-12-09 15:13

Het is vanaf 11.00 uur, we kunnen toch niet allemaal tegelijk starten

Ik heb zelf de route mee uit mogen zetten dit jaar. Het gaat erg leuk worden. Afwisselend landschap met veel grensovergangen, cultuur, religie, bos en lekkere landweggetjes

In totaal is de route 19 km lang, maar voor de diehards kan daar gemakkelijk een extra (bos)lus aan gemaakt worden.

Groetjes Nel.

**Geplaatst**: 10-12-09 17:33

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 10-12-09 17:33

oh helemaal leuk, heb er nu al zin in zeg! Lekker weer even in een echt bos rijden. hier in de buurt heb je alleen het Kralingse bos, maar zelfs daar moeten wij met de trailer heen. Dus dat wordt een leuke dag. Nou maar hopen dat het weer ook meezit.

**Geplaatst**: 18-12-09 10:30

Geplaatst: 18-12-09 10:30

Daniëlle waar kom jij vandaan dan?? Kralingse bos klinkt als erg ver van Ell.

**Geplaatst**: 18-12-09 14:18

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 18-12-09 14:18

ja klopt. Kralingse bos is in Rotterdam, ik kom ook uit die buurt. Het is dus voor ons een aardig stukje rijden voor we in Ell zijn, zo'n 2 uur met de trailer erachter. Maar helaas worden er bij ons in de omgeving geen ritten georganiseerd, dus moeten we hiervoor wel verder van huis. Het is nu alleen even afwachten wat het weer gaat doen, want met dit weer durven we die afstand niet aan.

**Geplaatst**: 21-12-09 09:37

Re: 27 Dec. Oliebollenrit in Ell, Limburg. Wie nog meer?

Geplaatst: 21-12-09 09:37

He weet iemand of het met dit weer eigenlijk wel doorgaat?

**Geplaatst**: 21-12-09 13:38

Geplaatst: 21-12-09 13:38

Met dit weer beslist niet denk ik, durf het bijna niet te zeggen maar ik hoop op hevige dooi....

Groetjes Nel.

**Geplaatst**: 27-01-10 09:48

Geplaatst: 27-01-10 09:48

27 december 2009

Zoals altijd voor een langere rit ben ik een beetje nerveus en opgewonden tegelijk. Sherifke stond die ochtend ook al verwachtingsvol te kijken. Hoewel hij voor de show even ontsnapte naar de grote wei; kon ik aan zijn aarzeling op weg naar de wei toch merken dat hij er net zoveel zin in had als ik.
Volgens mij raken paarden ook een beetje verslaafd aan die spanning, wie zou er allemaal komen?? Zou het goed gaan. In mijn geval maakte ik me ook nog meer dan een klein beetje zorgen over de ijsplaten die her en der nog over de zandwegen lagen.
Het weer was vanaf dat we de tocht een paar weken eerder hadden uitgezet omgeslagen van zeer nat, tot zeer koud sneeuw en ijs, en dan naar vandaag: grijs met een guur windje en kans op regen….Het had weliswaar al een paar dagen niet meer gevroren maar er zat zeker nog wel vorst in de grond. Uitkijken dus…
De genoten kerstdiners, het uitje vóór kerst, alle kerstkransen en de lekkere dingen uit het kerstpakket lagen erg zwaar op mijn maag. Het werd hoog tijd om wat te doen en het kon nét. Ik voelde me een echte bikkel en mijn ros was er ook klaar voor.
Bovendien had ik de rit mee uitgezet. Dan kun je op de grote dag toch echt niet thuisblijven, zeg nu zelf… Het uitzetten zelf was al een fantastisch en vooral hilarisch gebeuren. Omdat je te paard of met de fiets in regenweer onmogelijk kan schrijven hadden we besloten met de 2-wiel-drive van Kim te gaan. Bovendien wisten we dan zeker dat je met een eventuele aanspanning ook overal doorheen kon. Zoals ik al eerder vertelde was er in de weken voor kerst behoorlijk veel water gevallen. Het duurde dan ook niet lang toen voordat we met het kleine autootje voor enkele enorme plassen op een modderig zandweggetje stonden. Gaan we dit halen? Vroeg Kim bezorgd aan mij. Nu… ik ben altijd erg moedig als ik het zelf niet hoef te doen dus vol zelfvertrouwen spoorde ik Kim aan om gewoon door te gaan. Het ging best. Gelukkig ging het ook allemaal best. Uiteindelijk zijn we die dag door alle modderpoelen heen geraakt. Hoe hopeloos de situatie ook leek, we moesten soms wel 3 of 4 keer aanzetten, maar het dappere autootje trok ons overal doorheen. Bij een tankbeurt bleek onze auto niet te hebben misstaan tussen de exemplaren van Parijs Dakar. Zelfs op het dak zat modder. Op een gegeven moment kwamen we bij een pad door een donker stukje Belgisch bos met heel erg veel modder en een verdacht dik bladerendek hier over heen. Hier kreeg zelfs ik Kim niet verder gepraat, ik kreeg de woorden: “yes you can”, ook niet over mijn lippen bij het aanschouwen van dit pad. Bovendien was hier nergens een boer, tractor of boerderij te bekennen voor het geval we toch een keertje zouden blijven steken. Volgens de kaart was het een pad rechtdoor tot aan een beek en dan rechtsaf. Dan zouden we bij de Broekse Molen (het keerpunt) uitkomen. Het pad was erg modderig maar wel mooi breed en op de kaart zag het er allemaal goed uit. Bij de Broekse Molen was van de andere zijde gemakkelijk te komen met de auto. We besloten dat dit wel te riskeren was, het was immers maar een heel klein hoekje van de route die we niet zelf verkend hadden. De rest van de route was weer buiten de grote bossen en we kwamen zonder problemen via andere paden terug op de Laagstraat in Ell. (Kims adres)
Enfin. Tot zover het verslag over de “making of” van de route. Terug naar de rit zelf. 27-12-2009. Ik was er zo rond een uurtje of 10. Sherifke kon ik even op de paddock zetten. Kim en Tim waren al dingetje klaar aan het zetten. Tim had een elandenhoed op die (nog) niet heel erg matchte met de sporen van slaapgebrek in zijn gezicht. Het oliebollendeeg was al gerezen en de frituurpan stond klaar.
Even later kwam de eerste ruiter binnen. Het was Anne met haar draver die met zijn wintervacht wel leek op een teddybeertje. Als je dichterbij kwam zag je pas hoe groot hij is.
Even later kwamen er ook nog 3 ruiters uit Zutendaal. Zij namen eerst even iets te drinken. Vervolgens was ook de groep van Sonja gearriveerd. Sonja had nog 5 mensen meegenomen. We waren dus al met z’n tienen. Ook Sonja en consorten namen vast een drankje. De routes werden uitgedeeld en eigenlijk konden we wel zo’n beetje vertrekken.
De groep uit Zutendaal vertrok als 1e. De paarden waren allemaal een beetje fris na de verplichte dagen rust zo rond de kerst. Bovendien kenden ze elkaar natuurlijk niet allemaal. Nadat het trio een beetje uit het oog was weggereden maakte de grote groep van 8 zich klaar om ook te vertrekken.
Anne’s paardje was een beetje nerveus, hij wou liever met de Belgische paardjes mee. Sherifke wist nog niet of hij een koud- of warmbloed zou zijn die dag. De ene keer dribbelde hij nerveus richting open veld en de Belgische paardjes, dan weer liep hij op zijn dooie akkertje terug naar Sonja en de andere paarden. Na een tijdje was iedereen opgezadeld en te paard en konden we vertrekken. Anne had zich als laatste in de rij gezet omdat haar paardje het meest opgewonden was. Zo allemaal bij elkaar is het in het begin toch altijd even een drukte van belang. De pony’tjes konden hun temperament nauwelijks bedwingen en we besloten om even een drafje te doen om de paarden wat stoom te laten afblazen. Het ging even goed, totdat het wedstrijd instinct van Anne’s draver in volle hevigheid ontwaakte. Al töltend schoot hij iedereen voorbij. Het begin van het pad was volledig ontdooid, maar verderop waren er toch flinke ijsplaten te zien. Paarden (en vooral töltende dravers) kunnen echter ook heel erg goed schaatsen. Anne’s paardje kon zelfs in spagaat en dan bokken. Gelukkig kon Anne heel erg goed rustig blijven zitten. Na de dolle rit op de plakken ijs kwam er een voerberg met zwart plastic. Daar was Anne’s paard letterlijk even helemaal stil van. Genoeg voor Anne om er snel vanaf te stappen en hem aan de hand mee terug te nemen. Anne gaat meestal alleen rijden en ze was danig geschrokken van deze aktie. Later die dag heeft ze gelukkig nog even rustig met haar paard kunnen rijden. Zonder problemen deze keer.
De andere paarden waren wel ietwat onrustig maar lieten zich goed kalmeren. In tegenstelling tot wat je zou verwachten werden ze niet wild van de gladde stukjes onderweg, maar gingen ze juist heel erg rustig lopen met heel kleine pasjes . Sherif ging zelfs echt goed kijken waar hij liep. (normaal struikelt hij nogal eens omdat hij niet uit zijn doppen kijkt)
Op de geasfalteerde wegen lag helemaal geen ijs meer, en in de bermen van gras kon je goed stukjes draven. Het was koud maar tijdens die kleine stukjes draven werd je net weer warm genoeg. Het bikkelgevoel maakte ons stoer, sterk en onoverwinnelijk. Beetje koude voeten kon ons echt niet deren. De rit was super. Daar brak het moment aan dat we bij het stukje route kwamen waar we met de auto niet verder waren gegaan. We waren al verschillende keren nét een stukje de (Belgische) grens overgegaan. Ook dit stukje was Belgisch. De weg ging door tot aan een beekje, dat wist ik. Er waren ook geen andere zijpaden meer op dit stukje. “Poort” …. Riep de voorste ruiter van ons groepje…. Chips poort?? Kunnen we hierdoor? Zekers, was geen probleem. Bij de laurabossen (even verderop in Weert) kun je ook gewoon door de poorten met de paarden. Er stond ook geen bord of niets en ik wist dat we op ruik afstand waren van de 1e oliebollenstop. Kim had al een paar keer gebeld….. Het kwam bij niemand op om terug te gaan en versterkt door het bikkelgevoel en de geslaagde rit, tot zover, was dit ook zeker niet ons plan. We gingen dus fier door de poort en vervolgden de route….. Plotseling doemden er echter een drietal runderen met van die heeeeele grote hoorns op uit het struikgewas.

Jazeker… wij weten inmiddels wat er kan ruisen in het struikgewas. Sommige paarden zetten het meteen op een drafje, wat voor de runderen aanleiding was om nog een paar stapjes dichterbij te komen. Mijn hart klopte in de keel…… Gelukkig was er een beekje met een soort van bruggetje tussen ons en de runderen, en opgelucht zag ik dat de runderen niet van plan waren om van dat bruggetje gebruik te maken. Het was maar een klein stukje tot aan de volgende poort, maar de weg lag bezaaid met verse runderuitwerpselen en van mijn bikkelgevoel was weinig meer over. Ik was zo blij toen we de 2e poort achter ons konden sluiten. Het paadje hierna was weinig tot nooit gebruikt en het gebied waar we doorheen reden was erg moerassig. Dode boomstammen lagen kriskras over het pad waardoor we een soort van parcours moesten lopen. Dit was weer meer de spanning en het avontuur waar we het allemaal voor deden en met de wetenschap van het veilig gesloten hekwerk achter ons kwam ook weldra het bikkelgevoel weer terug… Mooi verhaal weer voor straks bij de open haard….
Bij het rustpunt aangekomen werden we opgevangen door Nicky en Kim en thermoskannen met dampende chocolademelk en natuurlijk schalen vol oliebollen. Mjammie. Wat was het leven toch goed.. Even nog dreigde een kudde quads nog roet in het eten te gooien, maar gelukkig liet deze kudde zich als makke lammetjes door Kim afvoeren naar een andere route.
Kim zou de ruiters die na ons gestart waren opvangen en naar een ander rustpunt loodsen en ons groepje ging ook weer op pad. Het groepje uit Zutendaal had ook onderweg gebeld met Kim, ze hadden uit zichzelf een heel andere route genomen en waren van de andere kant bij Kim's rustplaats gearriveerd.
De terugweg ging in een rustig tempo daar waar nog veel ijs lag en af en toe een paadje waar het wat harder mocht. Even nog was het schrikken door een shetlander die een lang touw aan zijn halster had hangen waarmee hij een hoop herrie maakte. Ook dit liep allemaal weer goed af. Onderweg waren we Kim nog een keertje tegengekomen. Het laatste groepje van 4 personen was inderdaad gestrand voor de poort in de Belgische Bossen. Zij waren door Kim opgevangen en een stukje teruggezet op de route.
Hierna, gezeten bij de open haard in de mooie ruimte bij Kim, smaakten de overgebleven oliebollen met warme chocomel of glühwein heerlijk. Samen met de chauffeurs en overige fans van het gezelschap hebben we nog even alle mooie en spannende delen van de route aan de revue laten passeren.
De laatste vier meisjes waren inmiddels ook aangekomen. Ze waren te paard gekomen en gingen na een drankje en bolletje weer vrolijk op weg naar huis.
Het begon zo’n beetje te schemeren en ook de rest van het gezelschap ging met paard en trailer moe maar voldaan richting eigen haard. Ik had als een van de laatste net Sherif op de trailer gezet toen het flink begon te regenen. Net op tijd… ik bedoel bikkel s als ik malen niet om een beetje regen maar ik was wel heel erg blij dat de buienradar het deze keer mis had. (het zou om 12.00 uur zijn gaan regenen)
Bedankt Kim voor de organisatie en de heerlijke oliebollen. Het was heel erg leuk, spannend en alles wat een buitenrit verder nodig heeft. Volgend jaar ben ik weer van de partij!!

**Geplaatst**: 02-02-10 20:21

Geplaatst: 02-02-10 20:21

haha. geweldig! heb echt met slappe lach dit zitten lezen. het was wat toen

eerst die onrustige paarden (wat jammer dat Anne toch niet mee kon gaan..), daarna de kerstkoeien }:0

(die waren achteraf toch wel het hoogtepunt van de rit!!

) en toen nog dat shetje met dat touw bij de rijbak..
wat ben ik blij dat we veilig thuis zijn gekomen!
maar het was wel echt een superspannende rit :Y)

Nomineer dit bericht ×