Wij hebben een pony gekocht voor onze dochter nadat we eerst een keer of vijf zijn gaan rijden op deze pony.....
Leuk beest, pastte goed, lief in de omgang.....
Totdat het beestje bij ons kwam te staan!!! Dacht dat het de miskoop van mijn leven was!!
Dochter van toen 12 huilend in de wei, pony wilde niet komen en bokte naar haar...Ze durfde bijna niet meer te rijden, ook tijdens het rijden bokken en bij het opzadelen vervelend doen.....
Onder dwang van mij (moeder) toch doorgegaan, maar durfde kind nooit alleen te laten met pony.
Hulp gezocht omdat ik zelf wel wat weet van pony's maar ook wel wat bangig was....in de vorm van een meisje wat geen angst kende en die het leuk vond om samen met mijn dochter met de pony aan de gang te gaan....
Ook lessen hoorden bij het pakket.....
Nu ????
Mijn dochter is 15, pony is bijna 9, en ze kunnen samen lezen en schrijven....
Een prachtig koppel om te zien!!!
Ook mijn jongste dochter van 11 rijd nu op deze pony en ook ikzelf klim er wel eens op. Beestje loopt voor de wagen en het gaat perfect......
Wat ik hiermee wil zeggen:
Als je een pony koopt is het heel moeilijk te zien wat je koopt.....het blijft een dier en ook al is het bij de vorige eigenaar voorbeeldig, het kan bij jou in de wei een heel ander dier zijn....
Geef het niet te snel op, want een relatie moet groeien, ook tussen mens en paard.....