Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-09-09 18:07

Re: Wanneer heb je een band met je paard?

Geplaatst: 27-09-09 18:07

Wederzijds vertrouwen. Als een paard op je af komt rennen en hinnikt? Nee, ik vind dat eigenlijk geen band. Het ligt puur aan het karakter van de persoon en van het paard. Ik vind het heel moeilijk om te zeggen wat een band nou eigenlijk is. Als je een paar dagen weg bent en een paard laat merken dat hij/zij dat verschrikkelijk vind, dan heb je echt wel een band.

**Geplaatst**: 27-09-09 19:43

Geplaatst: 27-09-09 19:43

Hmm, ik denk inderdaad dat aan de hand van foto's of een paar korte filmpjes je niet kan zien of iemand een band met z'n paard heeft.

Er is ook niet echt een soort checklist waaraan je kan zien of iemand een band met z'n paard heeft; wanneer je een band met je paard hebt, dan voel je dat

is dat gevoel er niet, dan heb je ook (nog) geen band met je paard.

**Geplaatst**: 27-09-09 19:48

Geplaatst: 27-09-09 19:48

Citaat:
Er is ook niet echt een soort checklist waaraan je kan zien of iemand een band met z'n paard heeft; wanneer je een band met je paard hebt, dan voel je dat is dat gevoel er niet, dan heb je ook (nog) geen band met je paard.

Dit vind ik erg duidelijk omschreven, er is inderdaad geen checklist!
Trouwens, het kan natuurlijk ook dat je paard wel een klik met jou heeft, maar jij niet met je paard

**Geplaatst**: 27-09-09 19:56

Geplaatst: 27-09-09 19:56

Of andersom

Ik heb een tijdje met m'n paard moeten stappen vanwege een blessure (2x p/d 10 min) toen een manegepaard kreupel raakte. Die heb ik 3 weken lang ook 2x per dag gestapt, en hij kreeg ook altijd een paar korrels muesli. Paard in kwestie heeft letterlijk jarenlang nog naar me lopen gillen als hij me zag, tot groot verdriet van wat lieve meisjes die hem regelmatig verzorgden, maar waarnaar hij geen kik gaf

Had ik een band met dat paard? Neuh, maar ik heb hem drie weken muesli gevoerd wat hij anders nooit krijgt!

**Geplaatst**: 29-09-09 10:11

Geplaatst: 29-09-09 10:11

Hoi, ik denk dat het hebben van een goede band met je paard te maken heeft met een basaal gevoel van vertrouwen en wederzijds respect en aanvoelen van elkaar. Een soort thuiskom-gevoel. Dit kan als gevolg hebben dat je daardoor ook fijn rijdt en het paard jouw vertrouwt in het nemen van beslissingen in enge situaties (ipv zelf maar een conclusie te trekken: wegwezen). Maar ik heb ook veel paarden gezien waar bij wijze van spreken iedereen op kon springen en die nooit ervandoor zou gaan met wie dan ook. Dat heeft volgens mij meer met karakter van het paard te maken dan met perse een goede band met de ruiter.
Ik heb een band met mijn paard doordat ik vanaf het eerste moment dat ik erop zat een diep vertrouwen in haar voelde (en (hopelijk) zij in mij, maar dat kan ik haar helaas niet vragen...) terwijl ze best kijkerig is ze niet in alle situaties even koel is, en ook best onzeker, maar door wederzijds vertrouwen laat ze het aan mij over om een beslissing te nemen. En dat vertrouwen moet steeds verder groeien, als het goed is....

**Geplaatst**: 29-09-09 13:34

Geplaatst: 29-09-09 13:34

Een paard is een kuddedier en de enige "band" tussen de dieren in een kudde is deze van leider en ondergeschikte op verschillende niveau's = rangorde. Wij en onze paarden vormen voor hen ook een kudde en dus de enige "band" die er is, is deze van de rangorde met wij als leiders en de paarden als ondergeschikten.Is deze rangorde anders dan hebben we de dominatieproblemen waarvan Bokt bol staat.

**Geplaatst**: 29-09-09 14:04

Geplaatst: 29-09-09 14:04

Interessant topic!
Ik vind het ook moeilijk uitteleggen wat nou een goede band is, denk als je paard en jij het allebei goed hebben en gelukkig zijn met elkaar dat dat ook al erg in de richting komt. Maarja, wanneer weet je of je paard gelukkig bij je is? Als die naar je toe komt op de wei? Of alles braaf doet wat je van hem verlangt?

Ik had zelf 3 paardjes achter mijn huis, relatie uit, samen met de paardjes in de problemen, wat doe je dan? Op dat moment moest ik ze gedwongen verkopen, nu heb ik zeer veel geluk gehad dat mij mensen hebben uitgeholpen en dat ik dus een tijd uitstel heb gehad welk paard ik kon aanhouden en welke niet. 1 pony staat op een andere plek, 2 merries stonden samen, wel enkele uren van mij vandaan, maar was toch superblij dat ik ze toch nog had. Ik heb ondertussen 1 merrie verkocht aan een super tehuis! Waar ik het minste mee had, ik had haar pas 2 maanden voordat mijn relatie uitging, dus niet echt de kans gehad haar te leren kennen. (Misschien dat dat mijn droompaard dan wel was geweest, wie weet) Ik heb dus 1 Fell pony (die ik al bijna 10 jaar heb, van veulen af aan), MAAR, die heeft heel erge zomerexceem, bij mij schuurde die 8 maanden per jaar, tot bloedens toe, terwijl hij een deken op had en ik er dagelijks spul op smeerde en apart voer, reinigingkuren etc. Ik wist me echt geen raad met hem, hij was ook niet gelukkig door zijn schuren. Nu staat die ergens waar die niet schuurt, gelukkig is etc. Wat moet ik doen? Als ik kies vanuit mijn hart dan verkies ik mijn Fell pony boven mijn andere merrie, hem heb ik al zolang en ken hem zogoed, heb zoveel met hem meegemaakt. Maar als ik hem dus terughaal, dan gaat hij bij mij weer schuren en ongelukkig zijn, dus wat doe je dan? Dan moet je toch ook in belang van je paard denken. Zo kan die nog een goed leven hebben, zonder schuren, misschien dat hij ook terug naar mij zou willen, maar dan weer zoveel schuren? Dus in mijn geval (ik nu maar 1 paard in stalling kan aanhouden) kies ik waarschijnlijk de merrie boven mijn pony.
Dan kies ik ook niet met mijn hart en ook niet voor het paard waar ik de beste band mee heb. Ik heb totnutoe nog geen keus gemaakt, vind het veel te lastig.
Wat zouden jullie dan in zo'n geval doen? Kiezen vanuit je hart of in het belang van je paard? (sorry voor dit lange verhaal

)

**Geplaatst**: 29-09-09 14:10

Geplaatst: 29-09-09 14:10

Ik denk dat een band hebben echt een 'mensen-ding' is... veel mensen zijn 'relatie-gericht' en daarbij is het hebben van een band kennelijk belangrijk. Als je je paard(en) netjes behandelt, oog hebt voor hun taal en gedrag, dan ontstaat er vanzelf vertrouwen, en vanaf dat punt kunnen ruiter en paard goed door één deur. Voor de rest vind ik het persoonlijk nogal wat fantasievol en weet zeker dat 99,9% van de paarden wat een band betreft altijd hun soortgenoten boven de mens zullen verkiezen als ze voor de keus gesteld worden.

**Geplaatst**: 29-09-09 14:25

Geplaatst: 29-09-09 14:25

Ik denk dat het hebben van een band voor iedereen een ander gevoel met zich meebrengt. Voor iedereen is het gewoon heel anders en ik denk dat niemand er dus echt een definitie aan kan geven

Mijn ultieme teken van de band met mijn paard liet zich een jaar geleden zien. Ik liep in de wei en werd toen per ongeluk door een ander paard in mijn onderrug getrapt. Dat deed zo'n pijn dat ik bijna niet meer kon lopen, gelukkig gebeurde het vlakbij het hek dus ben ik snel daaronderdoor gekropen en ben aan de andere kant gaan zitten. Mijn merrie zag het allemaal gebeuren en galoppeerde eerst weg uit schrik. Maar toen ik aan de andere kant van het hek zat kwam ze snel naar me toe. Ik heb daar een uur gezeten en zij heeft de hele tijd voor me gestaan en ze bleef me maar aankijken. Zelfs toen er hulp bij was om mij weer op de been te helpen bleef ze staan kijken. De wei stond vol gras en toch koos ze ervoor om bij mij te blijven. Het leek wel alsof ze gewoon bezorgd was om mij... Voor mij was dit echt een bevestiging dat de band die ik met haar heb wederzijds is.

**Geplaatst**: 29-09-09 14:53

Re: Wanneer heb je een band met je paard?

Geplaatst: 29-09-09 14:53

Ik denk dat wij als mensen graag willen gloven dat we een speciale band hebben met ons paard. Ik denk ook echt wel dat we een bepaalde band met een paard kunnen hebben MAAR dat het voor ons moeilijker is om afscheid te nemen van het paard dan andersom. Als die zijn eten, drinken een beetje aandacht krijgt maakt het ze weinig uit waar ze zijn. Ze kunnen het ook echt wel heel fijn hebben bij iemand anders. Als je denkt dat je paard het alleen bij jou fijn kan hebben omdat je een band met je paard hebt vindt ik dat eerlijk gezegd behoorlijk naief.... (niet rot bedoeld)

**Geplaatst**: 29-09-09 15:05

Geplaatst: 29-09-09 15:05

muc schreef:
Ik denk dat wij als mensen graag willen gloven dat we een speciale band hebben met ons paard. Ik denk ook echt wel dat we een bepaalde band met een paard kunnen hebben MAAR dat het voor ons moeilijker is om afscheid te nemen van het paard dan andersom. Als die zijn eten, drinken een beetje aandacht krijgt maakt het ze weinig uit waar ze zijn. Ze kunnen het ook echt wel heel fijn hebben bij iemand anders. Als je denkt dat je paard het alleen bij jou fijn kan hebben omdat je een band met je paard hebt vindt ik dat eerlijk gezegd behoorlijk naief.... (niet rot bedoeld)

Mmm ik weet niet of dat altijd waar is.
Ik ken het verhaal(van heel dichtbij) dat als de eigenaar van het paard weg was deze niet meer at.
Toen dit paard verkocht is heeft hij bij de nieuwe eigenaar een paar dagen niet gegeten(waarschijnlijk wel gedronken)
Totdat de oude eigenaar langskwam en hij spontaan begon te eten.

En zo ken ik nog wel meer van dat soort verhalen, niet alleen van paarden maar ook van koeien!
(en in mijn geval mn kat! die is 13 dagen weggeweest toen ik 14 dagen weg was, wat hebben mijn ouders in de stress gezeten joh! :Y)

)

**Geplaatst**: 29-09-09 15:08

Geplaatst: 29-09-09 15:08

Interessant topic op=op

Heb door tijdgebrek niet alle reacties gelezen (wel een paar overigens).
Een band, tja is niet van foto's te zeggen, vind ik.

Met mijn merrie heb ik een hele goede en speciale band, waarom?
Ik ken haar Chinese gebruiksaanwijzing uit mijn broekzak, en zij weet precies wat ze aan mij heeft.
Leiderschap, wederzijds respect, met elkaar kunnen lezen en schrijven.

Ze komt niet als een wild peerd op me afgestormd in de wei (teken van eten), maar herkent me wel als ik de wei in kom lopen.
Blijft me volgen en zodra ik op paar passen afstand ben, zie ik haar neus iets bewegen van heeel zacht hinnikje.
ze raakt me 1x aan en loopt met me mee.

Ze volgt me precies, en weet precies wat ik van haar verlang, wat wel en niet mag.
Andersom weet ik op mijn beurt wat zij wel of niet fijn vind, en houdt daar rekening mee.

Als ik slecht in m'n vel zit, stelt zij zich anders op, als zij slecht in d'r vel zit, merk ik dat ook meteen op (zelfs al vanaf afstand zie ik dat aan d'r).

Ik hecht een grote waarde aan gelijkenis, maar hanteer wel de normen en waarden.
Zo ben en blijf ik wel haar leider, dus haar baas.
En zij blijft een dier.

Ik zal nooit mijn ongeduld of woede op haar uitten, als iets niet lukt of wat ook.
We begrijpen elkaar zo feilloos dat ik haar eigenlijk nooit hoef te straffen of wat ook.

Ik kan hier nog zoveel dieper op ingaan, maar het is tijd om naar m'n meissie te gaan.

**Geplaatst**: 29-09-09 15:14

Geplaatst: 29-09-09 15:14

@siskey:

Dat geloof ik (van je kat)

Maar de andere voorbeelden kan je denk ik ook verklaren dat het een grote verandering was, of dat het paard even van slag was en toen het baasje (iets wat hij vertouwd ) langs kwam zich weer beter ging voelen. Maar of het paard daar ook op de langere duur (na een paar weken) nog wat mee doet dat geloof ik niet.

Ik denk dat het ook per dier verschilt, een hond bv zal jou (als baasje) zijn leven lang niet vergeten. Ik denk dat een paard anders in elkaar zit. Die vergeten het na een paar weken/ maanden.

En dat je een hele goeie band met een bepaald paard kan hebben ben ik wel met jullie eens, maar ik denk ook dat een paard het wel heel fijn bij iemand anders kan hebben. (ik zou mijn paard dus verkopen voor € 1.000.000

)

**Geplaatst**: 29-09-09 15:18

Geplaatst: 29-09-09 15:18

ik ben nog lang niet zover met mn verzorghaf. heb naar net een paar weken onder mn hoede.het is een merrie met een zwaar verleden. in het begin(1e 2x) reageerde ze niet als ik weg ging liep direct weg. tot vorige week. We hadden les gehad, ik bracht haar terug naar de wei. en ze volgde me, op en neer. ik stopte bij het hek en zij bleef ook staan. kroelde ff met me, mocht haar 2 zoenen op dr snuit geven, en toen liep ze weg. geen idee. maar kennelijk begrijpen wij elkaar. begin binnenkort met grondwerk, zodat de band wat sterker wordt. krijg hier ook les in, zodat ik weet wat ik doe.

**Geplaatst**: 29-09-09 15:27

Geplaatst: 29-09-09 15:27

Wanneer heb je nou een band met je paard???

Ik ben niet zo'n penny-geval dus mijn antwoord is: Je hebt een band met je paard als JIJ het leuk vind om er je tijd te besteden.

Wanneer een paard een band met jou heeft ???
Tja zegt ook niet alles. Het ene paard komt voor het appeltje, het andere paard is van nature al een knuffel, en het volgende paard is gewoon niet zo van dat getrut. Mijn laatste paardje was behoorlijk eenkennig. Er is een tijd geweest dat ik haar als enige kon benaderen zonder dat ze in de stress schoot of dat ze over de persoon die haar benaderde heen denderde.
Je zou dus kunnen stellen dat ZIJ een band met mij had toen. Maar mag ik je even uit die droom helpen? We hebben een knuffelschema opgesteld. Iedereen die (al was het maar 5 minuten) tijd voor haar had voor een knuffel of een praatje ging bij haar op bezoek. Na een paar maanden was ik niet meer de enige persoon die ze graag zag. Weg band ??
Inmiddels is ze gepensioneerd, leeft ze in een groep, is weinig nog in handen. Elk mens dat ze ziet is voor haar even interessant.

Zelf heb ik wel een EMOTIONELE band met haar ... maar als er een gek komt die voor haar een miljoen wil bieden en haar een paardendroom leven kan bieden ... die mag haar inladen hoor.

**Geplaatst**: 29-09-09 15:36

Geplaatst: 29-09-09 15:36

Een tweetal jaren geleden heb ik mijn paard gekocht en in het begin was ie een moeilijk ventje..echt dominant gedrag vertonen. Ik ben intensief met hem aan het werk gegaan en daar bedoel ik niet alleen mee rijden maar ook veel grondwerk en hij is helemaal opengebloeid tot een aangenaam paard die vertrouwen in mij heeft. Het is absoluut niet makkelijk geweest maar ik heb doorgebeten en na anderhalf jaar heeft ie zich echt opengesteld. Ik durf best zeggen dat mijn band met hem goed is en dat ik hem nooit meer kwijt wil! Ik heb -om dit te bereiken- ook aan mezelf moeten werken. Ik ben veel rustiger geworden in de omgang met hem en dat compenseert zijn fris karakter.

**Geplaatst**: 29-09-09 15:45

Geplaatst: 29-09-09 15:45

Arabesk schreef:
ik vind 'te koop wegens geen klik (meer)' zo slap. Mijn paard was echt hel toen ik hem kreeg; slaan schoppen bijten weglopen wilde niks en kon niks.

Bij elke aanraking dook hij in elkaar en hij haatte mensen. Het heeft jaren geduurd en nu hebben we dít bereikt.

'Geen klik' is voor mij synoniem aan 'ik heb geen zin om door te zetten'

Niet altijd..

Een vriendin van mij had een arabier. Ook bij haar was de klik er niet, maar omdat ze niet wou opgeven bleef ze maar proberen en proberen ..
Het was altijd al kantje boord geweest, en een jaar geleden kwam het ervan. Het paard weigerde plotseling te luisteren, ze is gevallen en heeft een tijd in een rolstoel gezeten. De arabier werd verkocht aan een meisje van 13, die er wel mee kon wegrijden.

Ik heb ook een hele tijd zitten twijfelen of ik mijn paard zou wegdoen, maar ik heb doorgezet, en bij mij is het wel gelukt. Ik wil niet zeggen dat we een megagoede band hebben, maar we weten wel wat we aan elkaar hebben en die band komt nog wel. De ene dag voel je een klik; de andere dag niet. So be it.

**Geplaatst**: 29-09-09 15:50

Geplaatst: 29-09-09 15:50

Toen ik mijn paard een aantal jaren geleden verkocht en 1,5 jaar later weer terugkocht, bleek ik toch wel een betere band met het dier te hebben als dat ik ooit had durven denken…en toen had ik hem toch echt al 9 jaar…
Verhaal staat in mijn profiel.

Ik heb ook zo n paard gehad waarmee ik totaal niet klikte. Ik heb het toch echt wel op diverse manieren geprobeerd maar onze situatie werd eerder slechter dan beter en bovendien werd ik doodsbenauwd voor haar tijdens het rijden. En ja, ik heb haar verkocht aan iemand die wel het lef en doorzettingsvermogen ervoor had. Ik vond het inmiddels zonde van mijn geld, mijn tijd, mijn lef dat hard achteruit ging door haar en het gestuntel waar het paard in kwestie ook niet gelukkiger van werd.

En met mijn huidige paard; ja ik heb daar echt wel een band mee, dat durf ik nu zeker wel te zeggen, rijden met enkel een neckrope o.i.d. nee, zo ver krijg ik hem niet…maar gezien wat voor mijn paard mogelijk is, heb ik hem toch wel op een bepaald ‘level’ gekregen. Niet alles is mogelijk met mijn paard maar we hebben wederzijds respect.
Maar op welk moment ik die band met hem heb gekregen? Geen idee….blijkbaar is het van zijn kant uit eerder geweest en hechter geweest dan ik ooit dacht.
Moet ook zeggen dat ik mijn paard c.q. ‘hét paard’ wel met hele andere ogen ben gaan bekijken toen ik hem weer teruggekocht heb…

**Geplaatst**: 29-09-09 15:54

Geplaatst: 29-09-09 15:54

Een band met een paard is voor mij: elkaar feilloos kunnen aanvoelen. Met name de mens het paard.

Wat Arabesk zegt ben ik het niet mee eens. Soms is 'het' er wel, soms ook niet. Om dan jaren door te zetten.. nee. Een paard hebben is een hobby en kost heel veel geld. Ik zou het in ieder geval niemand kwalijk nemen als diegene ervoor kiest zijn/haar zuurverdiende centjes in een paard te stoppen waar wél een klik mee is.

Verder heeft het bij mijn pony een ruim half jaar geduurd voor ik het gevoel kreeg: dit is echt mijn pony. Een waterdichte band heb ik niet met hem. Hij is geweldig lief maar nog jong en onzeker en ik kan hem daar nog niet altijd in ondersteunen, andersom ook niet. Wel voel ik hem steeds beter aan: wanneer voelt hij zich niet prettig, hoe ver kan ik gaan met hem etc. En ook hem ondersteunen in zijn onzekerheid gaat steeds beter, met name onder het zadel

**Geplaatst**: 29-09-09 15:59

Geplaatst: 29-09-09 15:59

Arabesk schreef:
ik vind 'te koop wegens geen klik (meer)' zo slap. Mijn paard was echt hel toen ik hem kreeg; slaan schoppen bijten weglopen wilde niks en kon niks.

Bij elke aanraking dook hij in elkaar en hij haatte mensen. Het heeft jaren geduurd en nu hebben we dít bereikt.

'Geen klik' is voor mij synoniem aan 'ik heb geen zin om door te zetten'

En waarom zou dat erg zijn, als je geen zin meer hebt om door te zetten? Voor de meesten onder ons is het hebben en rijden van een paard toch iets wat leuk zou moeten zijn (even de mensen die het voor hun beroep doen erbuiten gelaten). Als het niet meer leuk is om te doen, waarom zou je dan nog gaan doorzetten, dooremmeren en doormodderen. Dan kan je toch beter kijken wat de beste oplossing voor beiden is. Paard komt misschien wel beter terecht, en ruiter kan misschien een paard kopen dat beter bij 'm past.

Doorzetten is prima, als dat is wat je wil. Maar als je gewoon graag iedere dag met genot op je paard wil zitten is er niets mis met het verkopen van een paard dat niet bij je past.

**Geplaatst**: 30-09-09 11:08

Geplaatst: 30-09-09 11:08

bosmonster schreef:
tsja, wanneer heb je een klik? ik durf het niet te zeggen. ik heb mijn paard nu een jaar en het blijft moeilijk. heb er zelf ook een topic over gemaakt, waar ik uit een lopende reacties op kreeg. de een vond dat ik een voorbeeld was van iemand die geen zin had om er tijd in te steken (??) en andere bokkers begrepen het wel en gaven advies. ik kan zeggen dat ik met paarden uit het verleden meer een klik had dan met mijn huidige paard. elk dier heeft een eigen karakter en dat kan klikken of niet.

Bosmonster: dat is eerlijk van je. Ik heb eigenlijk hetzelfde. Mijn paard is in de freestyle-cursus een 'metaalpaard' genoemd. No-nonsense, maar heeft wel behoefte aan aandacht maar vraagt het niet. Ik vind contact maken met mijn paard (merrie) ook lastig. Ik wil het wel maar kan na al die jaren de 'ingang' niet goed vinden. Ik ben me nu aan het beraden (mag nu niets met mijn paard, net geopereerd, dus dan heb je wat meer afstand en realiseer je je weer meer wat je echt zou willen). Ik heb vorig jaar freestylecursus gedaan, ook om deze reden. Ik wil daar meer mee gaan doen en hopelijk zo ook de band beter krijgen. Heb een boek nu van Tellington-Jones over TTouches. Maar het freestyle vond ik leuk om te doen met mijn paard (voelde dan ook wel meer een band, zo samen bezig op een andere stal, meer op elkaar gericht), maar het 'nadeel' daarvan vind ik dat het zo vrijblijvend is, in wat je doet. Daarom dacht ik aan Parelli, daar zijn wat meer vastgestelde lessen in. Ik heb toch wat meer leidraad nodig (ofwel voor mezelf een freestyle-schema opstellen, dat kan ook nog). Ik wil best meer tijd steken in het contact (dus naast rijden en de gewone dingen doen) maar als een paard zich gewoon zo afsluit voor je, dan weet je gewoon niet goed wat je moet. Wie herkent dit?

Arabesk: hoe heb jij dat dan opgebouwd? Wat is jouw aanpak?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-09-09 11:47

Re: Wanneer heb je een band met je paard?

Geplaatst door de TopicStarter : 30-09-09 11:47

Lijkt mij inderdaad ook heel lastig, om dan contact te krijgen.
Heb 3 jaar op de moeder van mijn haf gereden en zij was ook heel afstandelijk. Goed, ik was een stuk jonger en kwam om te rijden en te tutten (grondwerk kende ik toen ook nieteens) maar heb nooit een band gekregen met dat paard. Of je haar riep, eten gaf, reed, borstelde of aaide; altijd dezelfde monotone reactie. Poeh, wat lastig en wat ontzettend jammer is dat...

**Geplaatst**: 30-09-09 12:14

Re: Wanneer heb je een band met je paard?

Geplaatst: 30-09-09 12:14

Bosmonster: welk topic heb jij ooit hierover gestart? Ik zocht hem maar kon hem niet vinden...

**Geplaatst**: 08-10-09 17:01

Geplaatst: 08-10-09 17:01

Ik denk dat je zelf gewoon het beste kan voelen of je een klik hebt.
Ook al zeggen die mensen dat je geen band hebt met je paard
omdat je het voor een miljoen weg zou doen.
Maar wanneer heb je een band met je paard?
Ik denk wanneer je er mee kan lezen enschrijven en als je het paard
vertrouwd en het paard jou ook vertrouwd.

**Geplaatst**: 08-10-09 17:06

Geplaatst: 08-10-09 17:06

Citaat:
Met mijn merrie heb ik een hele goede en speciale band, waarom?
Ik ken haar Chinese gebruiksaanwijzing uit mijn broekzak, en zij weet precies wat ze aan mij heeft.
Leiderschap, wederzijds respect, met elkaar kunnen lezen en schrijven.

Ze komt niet als een wild peerd op me afgestormd in de wei (teken van eten), maar herkent me wel als ik de wei in kom lopen.
Blijft me volgen en zodra ik op paar passen afstand ben, zie ik haar neus iets bewegen van heeel zacht hinnikje.
ze raakt me 1x aan en loopt met me mee.

Ze volgt me precies, en weet precies wat ik van haar verlang, wat wel en niet mag.
Andersom weet ik op mijn beurt wat zij wel of niet fijn vind, en houdt daar rekening mee.

Als ik slecht in m'n vel zit, stelt zij zich anders op, als zij slecht in d'r vel zit, merk ik dat ook meteen op (zelfs al vanaf afstand zie ik dat aan d'r).

dit heb ik ook, plus het feit dat we volgens mij dezelfde cyclus hebben... of is dat echt heel gek toeval?

Nomineer dit bericht ×