Het is maar hoe je ertegenover staat. Als iemand al de stal van een merrie ingaat met de gedachte merries zijn trutten en valse wichten etc. moet die merrie maar een oortje naar achter draaien en hup, zie je wel dat het een trut is.
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Ze spiegelen daarom ook heel sterk, en dat is altijd leerzaam en waardevol.randie schreef:Nou merk ik wel een paar grote verschillen tussen haar en mijn ruin, maar dit kan natuurlijk ook paardgebonden zijn.
Mijn conclusie is:
ruin merrie
- ruinen zijn aanhankelijker - zelfstandiger / onafhankelijker
- meer kroelig - minder kroelig
- vinden het allemaal wel prima - trekken wat meer hun eigen plan
- meer extrovert - meer introvert
). Heb ik ze bij me (aan de neckrope of het halster), dan vinden ze het kroelen heerlijk.
hihi
.
.
. 
Dani62 schreef:Ik ga altijd voor de merries.
Wat ik herken uit de beginpost is de zelfstandigheid. Mijn eigen jonge merrie is ook redelijk gereserveerd. Ze heeft ook af en toe zo'n houding van: "laat mij nou maar gewoon even hier staan ofzo".
Verder is ze absoluut geen zeikerig tr*tje, en ook niet gemeen of sluw, ze is zéér sociaal naar paarden en kan op zijn tijd onwijs genieten van een kroel/knuffelsessie met mij, maar geeft ook duidelijk aan wanneer ze het niet moet, ik vind merries juist altijd zeer eerlijk in dat soort dingen.
Mijn merrie deelt haar wei trouwens met zes heren.
, en als we naar ze toe gaan zeggen we steevast: ik ga naar "de dames"), maar doorgaans zijn het gewoon leuke karakters. De ruinen die we hadden vond ik altijd zo opdringerig, dat knabbelen aan alles wat ze tegenkomen zit er toch wel meer in (halstertouwen, jassen, voederbakken,...) al mag ik ze niet allemaal over dezelfde kam scheren. En ook op de weide zaten ze altijd op je hielen (ik heb nu ook wel een merrie die volgt als een hondje, maar ze blijft netjes van m'n lijf). Nu ja, er bestaan vast wel leuke ruinen, maar wij hebben het meer voor de dames, we voelen ze gewoon beter aan.
.
persoonlijk heb ik ook liever merries (rij op een manege weliswaar
)
Ik kan het ook mis hebben maar lijkt me een beetje logisch.
Hoewel me lieveling paard een Ruin is
Anneliees_ schreef:Tsja, je hebt altijd wel extreme gevallen die inderdaad echt gemeen doen, eigen willetje, onhandelbaar als ze hengstig zijn,
maar als je dan weer geluk hebt valt het echt in geen enkel opzicht te merken dat 't een merrie is ..
opzulke momenten doe lekker helemaal niks. Maar ik zou niet zonder mijn eigenwijze, lieve, vervelende merrie kunnen voor mij gaat ze door het vuur
(ze is eenkennig) of als ze dat Parcour zo moeilijk vind verdomd ze springt gewoon! ze geven het gewoon alles wat ze hebben!