meliciana schreef:Mijn merrie is ook zo: niet komen naar mensen. Ik heb er ook al uren achter gezeten. Na veel gelezen en geobserveerd te hebben, is dit mijn manier nu, en nu komt ze vanzelf naar mij: negeren. ga de wei in, met een gerust gemoed, eerst op grote afstand van haar. Ze zou niet mogen reageren, zo ver ben je. Je doet vanalles en nog wat, bloempjes plukken of zo. maar je geeft geen aandacht. je wandelt gewoon rond. Zelfs in gedachten mag je niet denken: komt ze of komt ze niet. Je gaat steeds dichter bij haar wandelen. Reageert ze, of maakt ze aanstalten tot een vluchtreactie, afstand terug verruimen. Zo ga je gewoon door, totdat ze accepteert dat je haar vastpakt. in het begin kan dit eventjes duren, maar neem je tijd. Je hoeft haar ook niet altijd aan te lijnen. doe dit gewoon en streel haar gewoon en ga terug weg. zo associeert ze je niet altijd met vastlijnen. na een paar weken komt ze gewoon vanzelf naar je toe.
Jep, dit heb ik een gedaan. De eerste keren kon ik bij haar komen, ookal twijfelde ze volgens mij of ze het wel wou (
Ja, ik geef haar altijd menselijke emoties). Maar goed, het ging steeds beter en nu hoef ik alleen nog maar bij het hek te komen en madameke komt al vrolijk aangerend!
Hartstikke bedankt voor het meedenken en de tips allemaal !