tinkert schreef:Sinds een maand hebben wij een drie jarige merrie. Ik herken ook de discussies zoals hier genoemd. Wij verzieken het beest, we moeten haar harder aanpakken ed.
en ik moet zeggen dat ik er ook onzeker van word. Merrie is bv. opgegroeid met andere paarden en een paar schapen maar sinds ze bij ons is schrikt ze van heel veel dingen en helemaal van andere paarden. Ze springt opzij, dreigt en trapt met achterbenen. Dat laatste is 1 keer gebeurt maar daarna gelukkig niet meer. Wat ik niet begrijp is waarom ze dit doet terwijl ze toch met andere paarden is opgegroeid.
Ik denk soms dat de verhuizing toch een behoorlijke impact heeft gehad maar ik vraag me af of anderen hier ervaringen mee hebben.
Een verhuizing heeft een enorme impact.een maand is nog niets. Een paard heeft een half jaar tot een jaar nodig om zich werkelijk thuis te gaan voelen (pas een onderzoeksrapport van gelezen). Het duurt dus ook een hele tijd voordat ze haar plaats binnen de kudde heeft gevonden. Omdat die plaats voor haar nog niet helemaal duidelijk is, stelt ze zich afwerend op ten opzichte van de andere paarden. Een hele normale reactie. Gewoon haar gang laten gaan. Ze zoekt zelf haar plek en dan komt de rust er weer. Dat ze ook van andere dingen vaak schrikt, heeft ook daarmee te maken. Ze voelt zich nog niet op haar gemak.
Je kunt haar helpen door jezelf op te stellen als een rots in de branding. Zorg voor routine en dat ze aandacht krijgt. Doe eenvoudige dingen met haar. Begin bijvoorbeeld met tijd door te brengen in haar wei (gewoon zitten) Neem daarna contact met haar op en hou dan rekening met beleefdheidsregels, zeker als je eerst een band wilt opbouwen. BV nader haar rustig, blijf ff staan als de haar hoofd van je afwend (ze is dan sceptisch) draai jezelf half van haar af en richt je blik niet op haar, waardoor ze geen druk voelt. Ga pas naar haar toe als ze weer naar je kijkt. Rustig en je hand uitsteken, zodat ze even kan snuffelen. Niet meteen aaien of knuffelen. Gewoon haar de kans geven om je te leren kennen...
Dat is dus een voorbeeld van de regels.
Daarna kun je beginnen met wat rustig grondwerk. Simpele oefeningen om een gemeenschappelijke taal te ontwikkelen, vertrouwen te winnen en leiderschap te geven (want ook dat heeft ze hard nodig)
Als ze het gevoel heeft dat ze op jou kan bouwen, komt het zelfvertrouwen snel genoeg terug.
Harde aanpak is in een dergelijke situatie mijn inziens niet erg slim. Hoewel je natuurlijk geen slaan of dreigen hoeft toe te staan. Maar als dat dreigen voortkomt vanuit een gevoel van onzekerheid/angst (zelfverdediging) is vooral die onzekerheid het punt waarop ze geholpen moet worden. Met harde aanpak bereik je dan het tegenovergestelde.
Oh ja... ook erg belangrijk. Als je met haar tussen andere paarden staat en andere paarden komen aandacht opeisen of vallen haar lastig/sturen haar weg , neem het dan op voor je paard en stuur de andere paarden weg.
Ook daarmee scoor je veel punten bij je paard, omdat je je dan werkelijk als leider opstelt. En een leider verdedigt nu eenmaal zijn kudde (jij en je paard in dit geval... een minikudde dus 
)
Geplaatst: 03-04-09 18:43 
