, Neem les 2 keer in de week en probeer die knop om te zetten. Als ik jou verhaal zo lees kan je niet zonder haar, dus idd: waar een wil is is een weg! Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
).
Als ik alleen nog maar op de grond wil werken (wat ik nu de eerste tijd ook ga doen, als hij niet verkocht wordt natuurlijk
) dan doe ik dat gewoon
Ik word niet verplicht erop te rijden hoor, helemaal niet 

Ik zou het mezelf nooit vergeven hebben als ze aan een ander verkocht zou zijn terwijl ik de kans had. 
absque_dubio schreef:Na het topic in de gaten te hebben gehouden, ga ik toch reageren.
Zo te lezen ben jij helemaal gek op die pony, en die pony op jouw. Jullie kennen elkaar al een paar jaar, en dat ging over het algemeen altijd prima. De laatste tijd hebben jullie samen veel pech gehad, waardoor het vertrouwen in elkaar weg is. Nu is het aan jou de keus, wil jij die pony de kans geven, én jezelf de kans geven, om toch door te gaan, of wil je dat niet?
Ik denk eigenlijk dat je stiekem heel erg bang bent dat dit op deze manier door blijft gaan met ongelukken, en het daarom niet aandurft. Tuurlijk kunnen er ongelukken gebeuren, maar het kan toch ook goed gaan? Als ik jouw was zou ik de band die je met deze pony hebt opgebouwt niet weg gooien, maar hem kopen.
Want volgens mij zijn jullie helemaal gek op elkaar.
Heel veel sterkte met de keuze, zal wel heel lastig zijn. Ben benieuwd wat je gaat doen.

Ik was de hoop echt aan het opgeven. Uiteindelijk was de pony hoefbevangen, en maanden lang ben ik er regelmatig 3x per dag geweest om medicijnen te geven, en anders was ik er 1 of 2 x per dag. Tijden lang niet gereden, maar wél heel veel daar geweest. Pony heeft in de kliniek gestaan én in t revalidatie centrum, ook daar ben ik langsgeweest. Toen kwam het moment dat het beter ging met de pony, dus ik ben weer lekker aan de hand in de bak met haar gaan werken. En ja, op een gegeven moment kwam het moment dat ik er weer op ging. En het rare was, het ging goed. Blijkbaar heeft het ons héél erg goed gedaan om een hele tijd niet te rijden, maar gewoon samen zijn. Pony heeft diverse bijrijdsters gehad, die er meestal na een jaar mee stopte. Een bokker kwam op het idee dat de pony daarom misschien wel heel vervelend deed, omdat ze bang was dat ook ik wegging. En ze daarom totaal niet voor me open stond. Inmiddels verzorg ik haar nog steeds. Ik zeg duidelijk verzorgen, want ik ben er meer om haar eten te geven en even te zien en te knuffelen, dan te rijden. Na de lange stop heeft rijden me niet heel erg veel meer getrokken. Haar zien, en bezig zijn met haar en de dingetjes eromheen (zelfs de stal uitmesten) vind ik minstens net zo leuk. Tuurlijk rijd ik ook nog regelmatig hoor.
Maar het staat allang niet meer op nummer 1. Af en toe hebben we nog momenten dat het niet goed gaat, dan draaf ik een rondje tot ze doet wat ík wil, en daarna stop ik gewoon weer. Makkelijk zat. Er zijn genoeg mensen die me raar aankijken dat ik niet zo heel serieus met haar aan t werk ben een uur lang, maar ik geniet er op deze manier net zo van, en ben súper blij dat we eindelijk echt een klik hebben, elkaar respecteren én vertrouwen.
Pony is dus dominant baasje dus je moet echt wel een leider zijn, en zeker in het begin zal hij altijd even zien wat hij nu precies kan/mag en wat niet
Heb in het begin dan ook met mijn handen in het haar gezeten als ik bv. eens alleen ging rijden en hij in de middle of nowhere stilstond en gewoon geen milimeter meer wilde bewegen
Maar dat is uiteindelijk allemaal goedgekomen (gelukkig zijn we daar niet blijven staan
) en ik heb héél veel leuke momenten en fantastische ritten met hem gehad
(we rijden eigenlijk alleen buiten en doen beetje aan endurance enzo, hebben ook eens een TREC wedstrijd gedaan en dat was allemaal echt super
).
) zal ik er denk ik ook niet opzitten... Maar op de grond kan je ook plezier beleven en dingen samen doen
(ik denk, na dat de basis er goed inzit en ik met begeleiding eventuele problemen hierin heb opgelost, richting vrijheidsdressuur, obstakeltraining en dat soort dingetjes .. gewoon lol hebben op een andere manier).
Dat was inderdaad wat ik wilde zeggen.





dat is 'm gewoon.