CharleyT schreef:Waarom krijgen veel mensen uitslag en hysterische trekjes als het over verliespunten gaat. Altijd weer dat zielige, weeige, slappe gedoe over motivere, stimuleren, denk aan de tere zieltjes van de ruiters enz enz.
Hou er toch eens mee op. Rij je proef, accepteer je punten en de uitslag en ga verder met leven. Ik word er zooo moe van, al dat getut.
Is dat nu alleen in de dressuursport zo?
Winst mag wel(maar gedoseerd, anders ben je Sinterklaas), maar verlies geven, Oh Oh Oh, de wereld vergaat zowat.
Misschien eens andere sporten gaan bekijken/beoefenen, dat verruimt je horizon.
Hulde CharlyT! Ik had het zelf niet beter kunnen omschrijven.
Alleen nog een toevoeging, je punt wat je ziet,dus elk onderdeel krijgt op dat moment een cijfer. Tja, en dan kom je onderin in de minpunten. Het zou een zeer slechte zaak zijn als je dan ineens maar even punten gaat veranderen omdat de combinatie anders verlies zou hebben. Iedereen heeft tegenwoordig de gelegenheid om voortijdig af te groeten, dus maak daar dan ook gebruik van. Doe je dat niet, en heb je toch verlies heb je toch heel weinig inzicht in je eigen kunnen. Daarbij word ik persoonlijk heel erg moe van collega`s die omwille van de lieve vrede een combinatie maar uit het verlies wil houden, de week erop komt er een jury die wél gaat punten zoals het hoort en dan zijn wij de strenge en onrechtvaardige jury`s. Jury worden doe je niet om maar aardig gevonden te worden maar uit liefde voor de paarden/sport, goed is goed, fout is fout. Punt.