humanoidR schreef:Ik vraag me toch af waarom dit paard in het begin dan wel te rijden was.
En waarschijnlijk steeds bij de verkoop als het al een aantal eigenaren heeft gehad.
Dat betekent dat er iemand of iets is wat het paard aan het lopen krijgt.
Jazz bloed is vaak niet makkelijk, dat is een gegeven.
Ik rij zelf nu 39 jaar, heb een eigen stal gehad, diverse paarden gereden en afgericht tot de Z en hoger, geef al bijna dertig jaar les en jureer, maar heb een aantal jaren geleden met een eigen fokproduct zoveel moeilijkheden gehad dat ik hem in de africhting heb gezet bij een Grand prix ruiter, daarna verkocht aan een ruiter met naam, hij kon echt super lopen, maar hem is het helaas ook niet gelukt.
Ik heb er bewust toen voor gekozen dit dier niet aan een gemiddelde ruiter te verkopen, hoewel er een hoop waren die het via de telefoon weleens " even " zouden doen.
dus iedereen zit er weleens flink naast, dat doet niets af aan de rijkwaliteiten of inzichten van die persoon.
Hoewel wel een hoop mensen zich verschrikkelijk overschatten, waardoor er een hoop slecht opgevoede en gereden paarden in het circuit rond lopen.
Die vaak nog slechter worden door de mensen die het wel even zullen doen, al dan niet met alternatieve methodes.
TS heeft pech gehad met het paard, ze probeert anderen te waarschuwen dat het jonge dier inmiddels al een verleden heeft en niet voor iedereen geschikt zal zijn, dat is toch fijn dat ze dat doet?
Waarom dan die mailtjes van mensen dat hun het wel even zullen doen, op allerlei manieren waar ik als paard het tureluurs van zou krijgen. zoveel opleidingen door elkaar, al dan niet met de kennis of juist het ontbreken daarvan.
al met al weer op een punt waar het zo vaak eindigt: arm paard.
Helemaal mee eens. Frustrerend gewoon.