Ik heb eigenlijke geen standaard manier van het vasthouden, doe het steeds weer anders. Over het algemeen hoef ik paardlief niet vast te houden, ze loopt zo ook met me mee. Ik kom niet vaak in het bos oid, dus daar kan ik niks over zeggen hoe ik het dan zou doen.
Ik gebruik ook alle 3, ligt ook aan het paard. Als ik een braaf paard even mee moet nemen loop ik soms met 1 teugel (nummer 3) en die andere 2 gebruik ik het regelmatigst omdat dat zo aangeleerd is.
beantsje
Berichten: 9297
Geregistreerd: 09-06-05
Woonplaats: Drenthe
Geplaatst: 13-06-09 21:18
Als ik het goed begrijp, is het verschil tussen 1 en 3 dat je bij 1 beide teugels in je rechter hand hebt, en 3 alleen de linkerteugel. Bij beide is de teugel van de hals gehaald en houd je met je linkerhand het uiteinde vast. Toch?
Ik hanteer dus een nóg andere methode: wel de teugel van de hals, maar de rechterhand heb ik als in methode2: met 2 vingers tussen linker- en rechterteugel.
Waarom? Als het paard wegspringt/steigert, kan je je rechterhand loslaten en hem iets ruimte geven, je houdt hem dan nog met je linkerhand vast (exact zo als een halstertouw dus, dat doe je ook altijd met 2 handen).
En dan de rechterhand; Als je beide teugels in de volle vuist neemt, knijp je de bitringen naar elkaar toe. Dat is niet comfortabel voor het paard. Vandaar dus de wijs- en middelvingers tussen de teugels. Als je 1 teugel vasthebt, trek je gauw heel eenzijdig aan het bit. Springt het paard weg en laat je niet meteen je rechterhand los, dan trek je het bit door de mond. Ook niet fijn...
ik doe meestal Methode 2. en soms Licht aan het paard dat ik een teugel pak maar wel over de hals laat. maar nooit 1ste methode ben dan bang dat paard in zijn teugel gaat staan.
methode 4 ik maak de teugels los van het bit en 1 kant aan de neusriem vast. Dan heb ik vervolgens een vrij lang halstertouw. Ik hou niet van aan het bit trekken en mijn paard al helemaal niet vandaar dat ik dan de teugels aan de neusriem vast maak dan zit ik niet in de mond met lopen.