Bij dieren wordt hier ook niet zoveel onderzoek naar gedaan. Ten eerste kost dit veel geld en tijd, je moet je dier op willen offeren om als proefkonijn te dienen (ik heb hier bewust voor gekozen om dit niet te doen, ze wilden haar heel graag in Utrecht hebben staan), veel mensen willen het niet weten of staan er niet voor open en met dieren zijn we nu eenmaal nog niet zo ver al bij mensen.
Dieren worden nog steeds vaak niet goed begrepen. Er wordt ze vaak schade toegebracht door mensen (bewust of onbewust) en hiermee moeten ze maar leren leven. Om te kunnen "overleven" gaan ze zichzelf aanpassen (afwijkend gedrag vertonen) om hier voor zichzelf een weg in te vinden.
Ik heb al veel paarden gekend met een trauma (tot heel ernstig aan toe) en deze paarden waren soms echt te erg voor woorden en te erg om aan te zien. Helaas zijn sommige dieren niet meer te helpen, omdat ze of een gevaar voor zichzelf of anderen zijn geworden of omdat ze gewoon weg niet meer kunnen functioneren. Dit is heel erg om te zien...
Wij hebben een kat gehad met een hersenafwijking (geslagen door vorige eigenaar) en nu hebben we een kat met een aangeboren afwijking aan de hersenen en evenwichtsorgaan. Dit was al bij de geboorte zo. Zij kan zich ook heel vreemd en soms agressief gedragen, maar verders is het echt een schatje en zo'n leuk dier.
Paarden hebben voor mijn gevoel wel emoties, het zijn levende wezens met gevoel en een eigen karakter (helaas proberen veel mensen het karakter van een paard nogal eens te onderdrukken en veranderen en willen ze geen echt paard laten zijn). Misschien ben ik wel zweverig, al kan ik me dat als nuchtere boerenmeid uut Grunn niet voorstellen, haha. Ik werk ook met mensen/jongeren met gedragsstoornissen/geestelijke en lichamelijk beperkingen/problemen en herken helaas steeds meer dingen bij dieren die ik ook bij mensen zie.