Maar daar is nu de trainer voor, toch? Verder zal ik er inderdaad geen andere mensen meer mee laten werken, en het advies van je trainer opvolgen om zelf voorlopig ook even vanaf de zijlijn mee te kijken.
Dat je in dubio zit over het wel/niet verkopen kan ik me goed voorstellen, angstig zijn voor je eigen paard is natuurlijk niet fijn. Maar ook ik zou eerst afwachten wat het gaat opleveren om met de trainer aan de gang te gaan, verkopen is altijd nog een optie.
Komt de trainer nu inderdaad 2 keer per week voor een half uurtje?
We zijn met haar naar buiten geweest, omdat we dan weg van de andere paarden zijn en ik ook altijd buiten rijdt. Gewandeld en tegelijk actief grondwerken en het ging super. Mijn vriend was mee geweest zodat hij kon zien hoe ze deed, dus hij zag een braaf en vrolijk paard haha. Trainer gaf aan dat ze vermoed dat het meeste werk bij mij met mijn paard ligt, dus niet zozeer bij paard zelf, dit vermoeden had ik zelf natuurlijk ook al. Komende week gaan we haar opzadelen en zo wandelen/grondwerken. Trainer dan, niet ik.
Ha zeg Yellowbird, ik heb stilletjes je topic gevolgd en ik had ergens in mijn achterhoofd het gevoel dat het inderdaad wat meer aan de situatie/jou/angst/versterkenvanangstdoormoeilijkgedrag lag dan echt een fysiek probleem. Uiteraard weet je dat natuurlijk nooit écht, maar de kans was wel reëel gezien de omstandigheden. Ik ben héél blij voor je dat je vorderingen boekt en ik hoop echt dat het gewoon weer lukt om weer fijn met je eigen paard aan de slag te gaan en samen te genieten. Het zou zo zonde zijn als je geen toffe dingen meer samen kan doen!
salisky_04
Berichten: 53
Geregistreerd: 29-12-15
Geplaatst: 28-11-16 09:13
zo, ik snap je heel erg dat je nu bang bent, ik reed ook laatst op een merrie die normaal gesproken heel normaal doet enz, maar laatst gingen we galopperen en toen gooide ze mij er twee keer achter elkaar af. dan ben je idd al heel snel weer bang, ik snap ook heel goed dat je je schaamt, maar dat is nergens voor nodig, ik denk dat iedereen je wel snapt. maar het is wel een klein probleempje, wat meerderen ook zeggen: het zou heel goed kunnen dat je paard ergens last van heeft. want het is echt heel gek. ik wens je wel veel succes, en ik hoop voor je dat die trainer er wat aan kan doen en je kan helpen
Gisteren dus opgezadeld en gaan wandelen. Mevrouw was weer poeslief. Geen kik gegeven met opzadelen en gehele wandeling ging goed. Zelf onderweg onze weidegenootjes tegen gekomen en ook dag ging prima toen we ieder een andere kant uit gingen.
Volgende keer gaat ze een half uur wandelen en een half uur rijden. Ben benieuwd.
Je bent goed bezig en dat merk je vanzelf, je paard is je spiegel... Mijn verhaal is ongeveer hetzelfde en begon drie jaar geleden, na mijn schouderoperatie...had drie maanden niks kunnen doen met hem.
Toen we terug begonnen was hij ondertussen leider van de kudde geworden en ik een bang vogeltje om mijn pas geopereerde schouder. Deze combinatie leidde tot een paard dat de leiding overnam en mij als een bedreiging voor zijn leven ging zien.
Drie jaar verder ga ik er al eens op maar een wandeling in mijn ééntje is er nog niet van gekomen. Het probleem ligt bij mij. Ik had een paard gekocht dat hemels liep op buitenrit en nu plots gedrag van een krokodil. Het bijten is er nog steeds maar minder agressief.
Je komt hier veel sterker uit, zulke paarden zijn de beste leermeesters...ik ben nu na drie jaar wel op een punt gekomen van, het is goed geweest voor mij. Mijn leerschool zit erop en het is tijd voor iets anders.
Had ik dit geweten op voorhand zou ik hem nooit gekocht hebben, ik ben het plezier in mijn hobby wat kwijt geraakt. Hopelijk raken jullie er uit, ik volg je graag nog even.