Citaat:Hij houdt er toch een keer mee op.. Het is een kwestie van geduld.
it never takes longer than 2 days.... zegt Pat Parelli altijd... en de keer erop kost het je half zoveel tijd en de keer daarop weer half zoveel..... tot het direct lukt!
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

spoekie schreef:_Kiki_ schreef:@Spoekie; ook dat verschilt per paard. Dat werkte bij mijn paard echt niet. Hij bleef gewoon als een gek rondjes rennen, wat ik ook deed, hoe lang ik ook in de bak bleef, rennen was het enige wat ze deed als ik haar van voren probeerde te benaderen.
@LA_Women; ik ben ook veel langer bezig geweest dan een uurtjeMaar nu kan ik haar zo pakken, dus het is het zeker waard geweest voor mij
Bij de een duurt het langer dan de ander, maar ik vind het altijd belangrijk om de spanning eruit te halen.
Hij houdt er toch een keer mee op.. Het is een kwestie van geduld.
funnyhorses schreef:En natuurlijk ook even bij jezelf nagaan WAAROM het dier niet wil komen he!![]()
Ik bedoel,in het verleden heb ik het ook vaker meegemaakt dat eigenaren hun dier niet gepakt kregen en ik of iemand anders wel.
Als je dier met pijn of tegenzin onder het zadel loopt ( of voor de kar) dan zal ie de eigenaar zeker niet als pretje zien als deze aankomt.
Dus probeer ook het werk leuker en aangenamer te maken.

Boompje1985 schreef:maar ik vraag me toch 1 ding af , dit gaat als 3 jaar zo maar waarom heb je er nu dan wel genoeg van, hij heeft dit 3 jaar lang kunnen doen dus waarom zou hij er nu ineens mee ophouden nu jij er de balen van hebt? ik had dit probleem gelijk in de kiem gesmoord want nu is het volgens mij een gewoonte spelletje geworden! maar de aanhouder wint hou dat in gedachten, zijn er trouwens mensen die hem wel makkelijk te pakken krijgen?
callippo schreef:Slim aangepakt, met het aandacht besteden aan de andere paarden.
Kun je uitleggen waarom je heb in de sluis hebt gezet en vervolgens naar binnen bent gegaan?
Paarden zijn er niet op uit om mensen bewust te pesten, maar vanuit hun instinct weten ze wél hoe ze roofdieren (aka de mens) de slim af kunnen zijn. Wegrennen is de belangrijkste verdediging voor een paard. Als je paard wegrent, geeft dat aan dat hij zich niet veilig/fijn genoeg voelt bij jou. Paarden rennen niet weg uit dominantie. Een dominant paard heeft veel zelfvertrouwen en zal eerder jou uit de wei jagen dan wegrennen.
In juni heb ik een vergelijkbaar gevalletje gekocht. Erg lief paard, werkwillig en gemakkelijk als je hem eenmaal aan een touwtje had, maar helaas met het ongewenste, ingesleten patroon van niet laten vangen.
Mijn strategie: eerst investeren in de relatie. Oftewel, dat het paard mij positief gaat bekijken.
Dagelijks gevoerd uit een emmer (eerst 5m bij me vandaan zetten, anders durfde hij niet te komen).
Vervolgens snoepjes uit de hand aanbieden.
Telkens als hij een snoepje aanpakte, liep ik bij hem weg. Dit maakt paarden enorm nieuwsgierig, want iets wat bij ze wegloopt, dat is interessant.
Daarna snoepjes gevoerd door het halster heen, tot hij als het ware zelf zijn halster omdeed. Daarna direct HALSTER AF en weglopen. De eerste week deed ik dit zo vaak mogelijk op een dag. Puur om het ingesleten patroon te doorbreken. Als je paard al 3 jaar een patroon aangeleerd heeft, kost het best een tijd voor het nieuwe patroon bevestigd is. In deze aanleer-periode zou ik niet rijden/longeren etc tot je paard naar je toe komt en het halster laat omdoen.
Paarden leren op basis van directe oorzaak-gevolg: heeft een bepaald gedrag een positief effect? (neus door halster = snoepje of: wegrennen = in de wei blijven) dan gaan ze dat gedrag herhalen. De beloning moet DIRECT volgen op het juiste gedrag.
Dat je paard opdringerig wordt als je met voer beloont lijkt me in deze situatie eerder gewenst dan iets om bang voor te zijn. Een opdringerig paard komt namelijk naar je toe en dan kun je hem een halster om doen.
Veel succes met aanleren van dit nieuwe patroon. Nu een week (of 2) goed investeren in deze nieuwe gewoonte van je paard levert je enorm veel plezier op. En ik weet hoe frustrerend het kan voelen als je paard bij je wegloopt. Het ligt niet aan jou, het ligt niet aan je paard, het is simpelweg een verkeerd aangeleerd patroon wat zichzelf versterkt heeft.
En met lekkere snoepjes kan ik die van mij nu ook vangen, daar trapt hij nu nog in.....

Giolli schreef:Hahahaha. Ik denk dat ik het juist te veel bij me zelf zoek...
Ik ben continu bezig met zoeken naar oplossingen en de beste manier voor m'n maatje maar het helpt niet.
Dus zoek ik door.
Neem het met een korreltje zout dat ik 'm een eikel noem.



rent het sluisje in?
effe kwijt zeker!