Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
en dus moest er iemand anders voor hem zorgen. Wegens licht manken mocht hij niet bereden worden en dus heb ik de persoon die ik het meeste met hem vertrouw gevraagd om hem die week te verzorgen en voldoende met hem te werken in de mate van het mogelijke. Inmiddels ging het terug heel goed tussen ons en mijn vriendin heeft echt veel ervaring met paarden, ze voelt ze goed aan en blijft altijd kalm, duidelijk en rechtvaardig.
- echt op gang geholpen dus ik begrijp niet wat er scheelde?
! Ik ben met een neutraal gevoel bij mijn paard gekomen, heb hem eerlijk en met respect behandeld en ben duidelijk gebleven in wat ik vroeg, ik heb mijn best gedaan hem niet te bevooroordelen als terug vervelend zeg maar. Hij heeft me 2 seconden uitgetest door gewoon wat vervelend te draaien en keren en dan was het klaar. Ik heb helemaal geen last gehad met hem, het was alsof het nooit anders was geweest.
Na een goed uurtje kreeg ik zelf al terug kleine hinnikjes als ik langs kwam.
phormicola schreef:Wat goed TS
Ik heb zo'n beetje meegelezen en wil toch wat zeggen.
Ik denk dat jouw paard echt wilde dat jij jezelf als leider opstelde. Dat achter je kruipen was mi dan ook niet iets 'kwalijks', maar meer zo van: "Even zien of ik veilig ben met jou voorop." Het is niet makkelijk voor een paard om geen leider te hebben en ik denk dan ook niet dat jouw paard 'dominant' kan worden genoemd.
Dit paard (en elk paard) heeft er veel baad bij om geleidt te worden en daar ben je nu mee bezig. Helemaal top en ga zo door!
Als hij vroeger onrustig werd als er iets nieuws was in zijn buurt, haalde ik hem daar van weg. Nu ga ik naast hem staan, laat hem er rustig naar kijken en beloon hem, want als hij dan rustig blijft is hij gewoon echt hartstikke flink! Ik vind dat hij door deze aanpak zelf ook rustiger wordt en dat geeft vertrouwen om des te meer dingen samen te gaan doen!
Jua schreef:Van binnen heb je vast lopen jodelen
.. Ik had hem lekker los gezet in de bak waar vandaag enorm veel te bekijken was voor meneer en hij begon zich echt weer op te winden. Mijn hart raasde toch redelijk hard maar ik ben op mijn ademhaling beginnen letten *diep IN en UIT* en toen ging het wel weer. Op een gegeven moment komt hij voor mij lopen showen op z'n typische Arabische manier; hoofd gooien, staart omkrullen, benen wijd en ga zo maar door. Eerlijk gezegd was het best wel imponerend
! Hij raasde ook tot vlàk voor mij en probeerde soms wat dichter te rennen zodat ik weg zou gaan van mijn plekje. Neen jongen, sorry.
Ik maakte mezelf ferm groot, borst vooruit, kin omhoog, schouders recht en naar hem toè kijken. Hij probeerde het nog enkele keren, zijn overtuigingskracht zwakte telkens een klein beetje, en toen liet hij het maar zo; hij wist het, dit was MIJN plek en ik ga NIET opzij voor hem.
Op sommige vlakken kan hij echt het bloed van onder je nagels vandaan halen, dan zegt hij echt lekker pfuh. Ik kreeg hem zelfs op nog geen 3 meter van de wasplaats, terwijl ik hem zo graag wat verkoeling wilde geven. Hij weigerde ook een poos zijn stal uit te komen etc etc ..

? Maar intussen heb ik het zelf al een paar keer moeten toepassen, mét resultaat. Dan is er echt geen vuiltje aan de lucht, terwijl moest ik anders gereageerd hebben, zouden we weer staan ruziemaken
..
Jua schreef:Sterker nog, push hem harder achteruit. Zodat verzet en achteruit lopen dus geen oplossing voor hem zal blijken te zijn, maar zelfs ervoor zorgen dat hij harder moet werken.