Bokt.nl

Paardentango schreef:

Wat is er mis met Penny ?

Seraphim schreef:

Ik praat ook veel tegen mijn paarden. Bijvoorbeeld tijdens het poetsen, of als ze tijdens het rijden ergens van schrikt (of als ik denk dat ze ergens van gáát schrikken) praat ik tegen haar zodat ze zich op mijn stem focust ipv het 'iets' wat dan eng is.
Ik vind het geen onzin, een stem is voor een dier ook iets waar hij je aan herkent, dus waarom zou je het dan niet gebruiken?

merrieveulen schreef:

Paardentango schreef:

Wat is er mis met Penny ?

precies, helemaal niks! doet me eraan denken, ik heb een poosje bij een dressuurstal gewerkt, maar dat beviel totaal niet. het was: paard pakken, zweetdeken om, in de stapmolen, terughalen, nieuw paard in de molen, eerste paard poetsen en zadelen, meegeven aan de ruiter, tweede paard uit de molen, poetsen en zadelen, meegeven aan ruiter en eerste paard aannemen, eerste paard uit laten stappen in molen, eerste paard naar de wei, tweede paard aannemen en uit laten stappen, tweede paard ook naar de wei, en zo door. er was geen tijd voor knuffelen of even de tijd nemen om met de dieren te praten, je was gewoon van kwart voor 8 tot half 7 bezig met de paarden zonder ook maar een íéts contact met ze te maken, de afstand tussen groom/ ruiter en paard was enorm.
ik heb daar ontslag genomen met de mededeling dat ik op die manier niet met paarden kan en wil werken, en dat vonden de eigenaren penny. mij best, dan ben ik maar penny.

wat wel leuk was, is dat nota bene IK, de penny, hun vierjarige merrie van het schrapen af kon krijgen. deze merrie schraapte altijd ontzettend bij het staan op de wasplaats, en de groom wilde dat oplossen door ernaast te gaan staan en bij elke keer dat de merrie schraapte een flinke tik uit te delen met de zweep tegen het been. dat hielp totaal niet. merrie was vier jaar, een echte hittepetit maar ook een enorme knuffelkont. op een onbewaakt moment op mijn laatste dag heb ik lekker met haar geknuffeld, gezichtje en nek gemasseerd, ze genoot ervan. lekker kletsen tegen d'r... daarna heeft ze een hele tijd stilgestaan, zonder iemand er vlakbij. toen de groom terugkwam vroeg ze heel verbaasd: 'goh wat staat ze stil, heb je d'r een flinke tik gegeven?' ik zei: 'nee, ik heb even de tijd genomen om met haar te knuffelen'.
de groom heeft daarna niks meer tegen me gezegd, hihi! maar het was overduidelijk dat dit dier daar gewoon behoefte aan had, ze stond altijd op stal (waar ze ook 'bezig gehouden' moest worden met hooinetten en weet ik het), werd dagelijks gereden en stond per dag twee uur alleen in een wei. de paarden daar konden niet over het hek knuffelen, alleen naar elkaar kijken. ik hoop dat zij ook ingezien hebben dat een paard behoefte heeft aan lichamelijk contact en affectie, of dat nou met de groom is of met een ander paard, maar in ieder geval íéts. de paarden op deze stal hadden daar imo een enorm gebrek aan.

maar goed, imo niks mis met een gezonde dosis pennyneigingen, en dat is maar goed ook, mijn dieren zijn net zo dol op knuffelen als ik, zitten goed in hun vel, zijn mensgericht en staken niet. ze doen hun best om braaf te zijn, en zien de mens als een volgbare begeleider die ze niet alleen een bepaaldde zekerheid kan geven, maar ook een oprechte vriendschap en een knuffel-kletsuurtje op zijn tijd.