Ik denk ook dat je een aantal stappen terug moet. Vertrouwen en geduld zijn de toverwoorden hier, samen met motivatie. Ga op zoek naar wat hem motiveert. De mijne heeft bijv niks met snoepjes maar wel met een kriebel onder zn kaak maar vooral rust en vrijheid. Gewoon even een minuutje niks vragen en hem lekker laten staan is voor hem een enorme beloning.
Wat bij de mijne werkte als hij zich afsloot tijdens grondwerk, was zn manenkam heen en weer wiebelen en zn hoofd naar beneden begeleiden. Hierdoor kwam de spanning in zn lijf iets los en dan kreeg ik weer een opening om contact te krijgen. Even uit balans duwen kon ook werken.
nine1987 schreef:Ik lees vaker dat jij zelf onzeker bent.. Hoe wil je dat paard vooruit gaan krijgen als je zelf onzeker bent?
Miss eerst eens een duidelijk doel voor ogen stellen voor die dag.. En dan op het paard stappen..
Ik ben gewoon niet zweverig.. Mensen proberen paarden te veel te "vermensenlijken"..
Een paard leeft in het hier en nu..
Hij hoeft niet te werken.. want je geeft een tik, dat helpt een paar stappen en hij valt dan weer terug.. En dat laat je dan maar zo..
Nou, dan herhaal je dat 100.000x, uiteindelijk valt het kwartje wel hoor..
Mijn vriend rijdt mijn fries ook wel eens.. Maar hij krijgt hem niet zo voorwaarts als ik.. Waarom? Simpel.. Wiebe hoeft het niet, want mijn vriend vraagt het niet.. En dan doet wiebe echt geen stap harder..
Daarbij zou ik eens beginnen met een a twee kilo haver erin te stoppen.. Kijken of dat een beetje vuurwerk oplevert..
Er bestaat meer in de wereld dan alleen zwart en wit hoor. Niks zweverigs aan het fenomeen 'learned helplessness' en het is ook niet vermenselijken. Ken je dat niet? Google maar eens. Zeer wetenschappelijk en rationeel. Het is puur een overlevingsmethode. Dier heeft geleerd dat vechten geen zin heeft dus sluit zich af en wacht tot het gevaar weg is. Bij dit soort dieren heeft vechten dus ook altijd een averechts effect! Hebben ze o.a. aangetoond bij honden door de vloer onder stroom te zetten. De ene groep had mogelijkheid om het te voorkomen, de andere groep niet. Gevolg was dat de laatste groep op den duur gewoon op de grond ging liggen en totaal niet meer reageerden, alle leven was er als het ware uit. De andere groep kreeg net zo goed de stroomschokken, maar had hier ook controle over, waardoor het mentaal een hele andere uitwerking had. Bij mensen noemen ze dit dissociatie trouwens.
Dat jouw paard liever lui dan moe is, betekent niet dat elk paard zo is!
Het is dat ik het mn paard niet aan wil doen, maar ik krijg altijd de neiging om aan mensen zoals jij aan te bieden om de mijne eens te trainen. Iets te grof doorkomen kan leiden tot afsluiten en als je dan door blijft gaan....tja laat ik zeggen dat 700 kilo in blinde, woedende paniek niet echt een fijne situatie is. Terwijl het een heerlijk brave sukkel is als je hem in zn waarde laat en hem de tijd geeft. Erg jammer als mensen niet verder kunnen kijken dan 'gewoon de zweep erover'.
Ik moet wel zeggen dat de onzekerheid van TS absoluut een beperkende factor in dit verhaal is. Een paard kan pas op je vertrouwen als je leiderschap uitstraalt, als je laat merken dat je weet wat je doet. Een onzekere houding kan bij dit type paard al tot afsluiting leiden. Dus TS, neem je eigen onzekerheid ook flink onder de loep en ga er aan werken.