Wat een grappig topic.......

Als het niet zo triest zou zijn voor het paard kan je er verschrikkelijk om lachen. Iemand die een probleem heeft, hulp vraagt, hulp krijgt en vervolgens gaat schreeuwen dat ze geen hulp wil....
Al met al een typisch geval van een paardeneigenaar die zichzelf en de reden waarom ze een paard heeft belangrijker vindt dan het paard. Zo triest dit.
Het paard is niet (alleen) angstig, het is ook diep ongelukkig met zijn geschoren vacht en zijn opsluiting in zijn stal en alle narigheid die zijn karakter en zijn gezondheid zullen verpesten. TSssssss. Hoe kan je.... Of ben ik nu offtopic? Dan alvast mijn excuses.
