Bokt.nl

merrieveulen schreef:

@ Fredkroket, het feit dat jij je zo aangesproken voelt zegt mij wel één en ander moet ik eerlijk toegeven. Ook in je reactie voel ik een boventoon van agressie. Ik heb jou niet persoonlijk aangesproken he, ik heb me gericht tegen agressieve mensen in dit topic in het algemeen. En inderdaad, ik heb jouw post als voorbeeld erbij gepakt want dat vind ik ronduit schokkend. besef wel dat er op Bokt mensen rondlopen die dat misschien wel gaan uitproberen.
Ik ben ook erg nieuwsgierig van jouw theorie achter je 'techniek', hoe ziet het paard dit, welke gedachte of theorie ligt eraan ten grondslag?

er is veel meer in de wereld van het paard dan 'lief vragen' of grof geweld, ieder paard en iedere situatie is anders. Ik ben echt niet bang om een paard aan te pakken, maar zorg er dan wel voor dat de dingen kloppen. En ik ben ook niet bang om lief te vragen. It all depends, situatie, paard, niets is hetzelfde. een paard dat staakt heeft daar een reden voor (ook al bedenkt zij die zelf, ZIJ vindt het een reden!), en zolang je die reden niet aanpakt los je het probleem niet op. je kunt het natuurlijk wel verstoppen, maar wie wil dat nou? houden we niet van de dieren omdat ze ons goed doen voelen, en we plezier met hen hebben? we zeggen van wel, maar doen vaak van niet. we gebruiken de dieren als bliksemafleiders voor onze eigen emoties en frustraties, en hebben ze lief als ze maar doen wat we willen. er wordt een soort gedachtenlezen van de dieren verwacht, en mensen vergeten maar even dat ze te maken hebben met een compleet ander diersoort dan de mens, die dus signalen die voor de méns dan misschien vanzelfsprekend zijn, simpelweg niet begrijpen.

Ik ga hier niet neerzetten hoe ik met een paard deal dat van mening is dat de wereld buiten ons erf doodeng is. dit is namelijk verschillend per paard, per moment en per dag. Er is niet zoiets als 'één aanpak' voor alle problemen binnen de categorie 'aanstellerij'. Sowieso ken ik het probleem niet, de paarden onder mijn hoede, waaronder mijn eigen dieren, gaan altijd vanaf de eerste keer dat ik besluit het erf te verlaten 'gewoon' met me mee. Dit heeft te maken met mijn communicatie naar het dier (en ook van zijn kant naar mij toe!), en de voorbereiding die eraan vooraf gaat. Ik zorg dat thuis de zaken kloppen, dat ik te vertrouwen ben. Zo komt het dat een paard geen reden heeft om niet met me mee te willen, immers, ik heb hem altijd een goed gevoel gegeven bij huis, waarom zou dat elders anders zijn?
Als een paard twijfelt (want ja, dat doen ze, en bovendien testen ze je ook maar al te graag!) dan reageer ik daar direct en passend op, in de meeste gevallen betekent dat aangeven dat het OK is, icm een voorwaartse impuls. daarmee zeg ik 'het is OK, we gaan verder'. Of het paard dat van me aanneemt is afhankelijk van de voorbereiding, hoe het paard me kent. ben ik betrouwbaar genoeg om zoiets van aan te nemen, of lieg ik keer op keer?
Vergeet niet, als JIJ zegt dat iets OK is, moet je er OOK voor zorgen DAT DAT ZO IS! als jij zegt 'het is OK', en er zijn wél problemen, angst of pijn, dan 'gelooft' het paard je later ook niet meer.

Mensen houden teveel van 'the quick fix', het liefst lossen we alles op door op één knopje te drukken. helaas voor velen werkt omgaan met paarden simpelweg niet zo, en tegen de tijd dat je discussies waarbij buitensporig geweld nodig is om je zin nog te krijgen, heb je al zóveel gemist, en moet je mijns inziens sowieso een paar stappen terugdoen naar de basis. Mensen vinden dat zwak, ook zoiets. ze hebben al vele paarden gereden en begeleid, en nu lopen ze tegen ééntje op die niet zo makkelijk is. dit vereis zelfkennis, inzicht, inlevingsvermogen en fantasie. ieder paard is anders en vereist ook zo zijn eigen gedoseerde aanpak. waar het ene een hoop bombarie kan nodig hebben is voor de ander een fluistertje genoeg, zelfs in moeilijke situaties.

maar goed ik dwaal af, ik kan hier wel een boek over schrijven maar weet dat er toch altijd mensen zijn die alle objectiviteit allang hebben laten varen, en zodoende niet openstaan voor informatie die zich buiten de door hen gebaande paden bevindt. Mijn boodschap is 'blijf kijken naar je paard en vooral naar jezelf'. tegen het moment dat de frustratie de overhand krijgt is er al een heleboel gebeurd. en dat is waar je de oplossing moet gaan zoeken.

merrieveulen schreef:

@ Fredkroket, het feit dat jij je zo aangesproken voelt zegt mij wel één en ander moet ik eerlijk toegeven. Ook in je reactie voel ik een boventoon van agressie.

merrieveulen schreef:

ik denk dat je de zaken iets té persoonlijk neemt. ik schrijf hier 'de mens' in het algemeen aan, gebruik jouw beschrijving als voorbeeld maar voor de rest is niet mijn hele post aan jou gericht hoor. Waar het mij om gaat zijn die mensen die zich laten gaan als ze met dieren bezig zijn, en hun dieren gebruiken om frustratie op af te reageren omdat ze niet meer weten wat ze met een situatie moeten doen. dat vind ik inderdaad mishandeling. straf is prima, maar moet wel kloppen en niet het gevolg zijn van iemand die zijn geduld niet kan bewaren.

vwb die hond, uiteraard ben ik mijn bed uitgegaan.

het spijt me maar kennelijk ga je dan tegen jezelf in, aangezien je schrijft over afstijgen, paard op z'n flikker geven, en weer opstijgen. mijns inziens is dat niet 'de situatie voorwaarts oplossen'. graag hoor ik ook daarvan nog de achterliggende gedachte.
een dergelijke aanpak getuigt in ieder geval niet van kalm, zelfverzekerd leiderschap.

Lara_Silver schreef:

irisloove schreef:

ik en mn paardje hadden precies hetzelfde! paar meter van het erf af ging meneer staken, en draaien en beetje de lucht in met de voorbenen. Ik heb op een gegeven moment gewoon tegen mezelf gezegt; ik geef niet op en laat hem niet winnen. De eerste paar keren was ik soms wel half uur bezig, maar na een paar keer wist meneer dat ik niet zou opgeven. En naar mijn mening moet je niet afstappen als het verzet is, want eigelijk laat je hem dan winnen.

veel succes er mee

Als jij afstapt, hem een correctie (dus een tik geeft) en hem dan te voet verder leidt om even later weer op te stappen en verder te rijden, heeft hij dan gewonnen? Hij moet immers gewoon verder, en gaat niet op stal of op de wei. Begrijp niet wat het paard gewonnen heeft dan.