En dan zie je ook dat het maar goed is, dat er een alfa merrie bestaat, want als zij weg is het een compleet zooitje
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
dan met jullie te gaan Discussiëren over de alfa merrie,
, hier ging wel een goede opvoeding aan vooraf.
Waratje schreef:Het zal wel aan mij liggen, maar zeg je in de eerste regel dat paarden en honden totaal niet te vergelijken zijn, waarna je de rest van de tekst feitelijk het tegenovergestelde zegt?
Overigens zie ik erg veel overeenkomsten in de groepsinteracties van honden en paarden. Natuurlijk zijn er ook een aantal duidelijke verschillen, het zijn tenslotte verschillende diersoorten, maar een goed functionerende groep kun je altijd vaste punten in herkennen, onafhankelijk van welke diersoort (of mensen) het betreft.
Karakter van paard (of hond) is maar beperkt gerelateerd aan de eigenaar. Veel mensen kiezen een karakter dat op één of andere manier bij ze past en sommige mensen hebben een speciaal talent om precies het verkeerde karakter te kiezen. Aan het karakter van een paard (of hond, of kind) kun je wel wat schaven, maar het echt veranderen kun je nooit.
Goede opvoeding doet inderdaad veel, maar dat geldt ook voor paarden die geen benul van alfa's hebben. Mijn jonkie zou door sommige mensen misschien bestempeld worden als dominant, maar feitelijk heeft ze helemaal geen kaas gegeten van heel die rangen en standentoestand. Ze doet een eind heen er daar reageren anderen (mens en paard) op en daar trekt zij haar conclusies uit. De eerste weken bij mij heeft ze wat hele strakke grenzen meegekregen naast een hoop ruimte waar het wel kon en daar is ze bijzonder goed van opgeknapt.
Ik ben het hier helemaal eens met je laatste zin
, over mijn eerst regel dat was omdat ik dacht dat een van jullie wel zou gaan zeggen tegen mij, dat het niet klopte,over dat je paarden en honden met elkaar een deel kunt gaan vergelijken . 
Yamcha schreef:Erg boeiende post, lilijebo![]()
Ik vind die dynamiek erg interessant, ook bij honden. Ik moet zeggen dat ik tot nu toe altijd heb gedacht dat het min of meer vast staat, maar wat jij schrijft, klinkt een beetje als een (echte) hondenroedel (wat dan ook meestal een familiegroep is): ieder doet waar hij/zij goed in is. Wat grappig is, is dat honden er soms voor kiezen om dominantie-issues opzij te zetten voor zaken als vriendschap: mijn hond Raphi is een redelijk zelfverzekerde hond, die in groepen vaak de leiding krijgt, en soms ook neemt.
Een heel goede vriend van hem is een Japanse Akita, ook ongecastreerd trouwens, die in principe dezelfde positie in zou nemen. Deze 2 mogen elkaar echter erg graag, en dus hebben ze gekozen voor vriendschap, trekken samen op, en halen ondeugende dingen uit. Ze versterken elkaar ipv de competitie met elkaar aan te gaan. Zou het zo statisch zijn als veel mensen denken, dan hadden deze honden dat nooit gedaan, nu wel. Er is niet echt iets als rangorde tussen beiden. Ze zijn gewoon dol op elkaar.
) omringt. De grote overigens super vriendelijke beer werd direct apart genomen, onderzocht en bekeken en besnuffeld en bespeeld door de al aanwezige leiders van de kudde. Terwijl hij voor ons mensen niets bijzonders deed om deze behandeling te "verdienen". Hij werd uiteindelijk de dikste maatjes met een andalusische hengst en een friesje.
en ze zijn de stoutheid zelve......... het is ook niet dat ze elkaar verdragen, toen ze elkaar ontmoetten voor het eerst was het echt: "hallo vriend, wat heb ik je lang niet meer gezien. Zullen we even een blokje om om bij te praten?"

jazzgps schreef:En dat honden gedrag veel over heen komt met paardengedrag, klopt zeker ook niet.
En hoe het karakter is van een paard of hond, heeft te maken met zijn eigenaar,
Waarom vraagt een paard of een hond negatieve aandacht precies omdat hij niks anders gewent is om te krijgen van zijn eigenaar,
Als je paard dus vervelend is in zijn gedrag ,vervelend is het niet maar, het paard word niet goed begrepen door zijn eigenaar,
Dan gaat een paard telkes meer proberen om toch die negatieve aandacht op te gaan zoeken,
Omdat die positieve aandacht er op dat moment niet is,
Als je paard weet dat jij daar niet op gaat reageren ,dan houd je paard daar van zelf mee op,
Mijn alfa merrie is de liefste merrie die je maar kan wensen, hier ging wel een goede opvoeding aan vooraf.
![]()
Ik krijg ook altijd complimenten van mensen, dat mijn paarden zo goed opgevoed zijn,
Dan zie je ze echt kijken van huh kan dat wel, als je duidelijke grenzen aan je paard stelt dan heb er een wereldpaard aan, doe je dit niet dan gaat het paard zelf dingen, bedenken en dan gaat inderdaad het paard over jou grenzen heen, en daar blijven ze net zo lang mee door gaan, tot dat jij grenzen weer gaat aangeven. paarden zijn in dat bestreft gewoon een stel kleine kinderen, die structuur en regelmaat en duidelijkheid nodig hebben,
Marise01 schreef:Nee ik bedoel wanneer een onbekende merrie aan een bestaande kudde wordt toegevoegd waar wel al een rangorde is, maar waarin geen merries aanwezig zijn.
Edit: Als je de leider van een bestaande kudde weghaalt neemt het paard wat onder de leider het hoogst in rang is de leiding over. Maar wanneer je de leider weer terug zet (binnen een normaal tijdsbestek) behoudt de leider zijn positie.
Ik bedoel wanneer je binnen een bestaande kudde, bestaande uit ruinen, een merrie toevoegt. Is die merrie dan automatisch een alfamerrie en waarom?
en dat kan per dag verschillen; ze claimt paarden als vriend of vriendinnetje en op andere dagen moeten ze behoorlijk snel uit de voeten als haar pruik anders staat

waar zij wat mee te maken wilt hebben,