Bokt.nl

**Geplaatst**: 13-03-12 20:16

Re: Huilen tijdens het rijden

Geplaatst: 13-03-12 20:16

Kan me er heel goed in terug vinden..
Bij komt dat puur uit onzekerheid.
Ik heb ook geen eigen paard maar ik rij op een manege.
Gelukkig kan ik mijn tranen wel meestal inhouden.
Ik heb nu sinds kort ook een verzorgpony, een shetlander.
Ze is ook HEEL ondeugend dus word ik daar ook weer onzeker van.
En zo gaat het steeds maar door...

**Geplaatst**: 13-03-12 20:49

Geplaatst: 13-03-12 20:49

@ Corelli: Ik heb een eigen paard gehad, maar om die reden (angst) heb ik hem moeten verkopen. Ben nu begonnen met een privé les op een manege paard.

Op den duur wil ik een verzorgpaard, zodat ik weer een band kan opbouwen.
Dat boek heeft mij wel erg geholpen

@ hoi: Ja precies, ik zou zo graag weer zonder angst lekker buiten willen rijden door het park of bos.. maar voorlopig zit dat er nog niet in.. maar misschien.. ooit....

**Geplaatst**: 14-03-12 16:05

Geplaatst: 14-03-12 16:05

Ik heb nog nooit gehuild, wordt wel heel sacherijnig als het allemaal niet gaat zo als gehoopt.
Als je bang bent ect. is goede begeleiding een goede optie, zowel voor ruiter als paard.

(begeleiding is eigenlijk altijd wel een goede optie, welke situatie dan ook)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-03-12 16:08

Re: Huilen tijdens het rijden

Geplaatst door de TopicStarter : 14-03-12 16:08

Heb ik gelukkig ook

**Geplaatst**: 14-03-12 17:50

Geplaatst: 14-03-12 17:50

jumpgirl schreef:
@ Corelli: Ik heb een eigen paard gehad, maar om die reden (angst) heb ik hem moeten verkopen. Ben nu begonnen met een privé les op een manege paard. Op den duur wil ik een verzorgpaard, zodat ik weer een band kan opbouwen.
Dat boek heeft mij wel erg geholpen

@ hoi: Ja precies, ik zou zo graag weer zonder angst lekker buiten willen rijden door het park of bos.. maar voorlopig zit dat er nog niet in.. maar misschien.. ooit....

De tijd zal het leren

**Geplaatst**: 14-03-12 21:55

Geplaatst: 14-03-12 21:55

ik was vroeger bang bij manege lessen, en stond elke les van tevoren al in tranen, als ik niet m'n oude lobbes kreeg

ben toen ook voor een paar jaar gestopt (reed wel op vakantie gewoon galop en alles

) en nu ben ik dus juist totáál niet bang
maar herken 't wel van m'n zus (ze hoeven er maar een paar passen vandoor te gaan, of 1x te bokken en 't is huilen) maar, iedereen reageert anders; de een wordt kwaad, de ander gaat huilen, of lachen, en 't maakt niets uit en je hoeft je er ook echt niet voor te schamen!

edit; ik lach meestal vrolijk door, en stap gewoon weer op, en als ze ervandoor gaan, ligt het eraan of dat in een bak is, of buiten (buiten vindt ik 't wel eng

)

Nomineer dit bericht ×