Malenka schreef:Lauwyyy,
Wat goed dat je hulp zoekt met dit probleem! Ik weet dat dit erg moeilijk en zelfs beangstigend kan zijn.
Mijn haflinger was een draak met longeren. Ik begreep er niets van en dacht op dat moment dat hij 'gewoon' dwars en vervelend was. Ook ik kreeg de tip dit er uit te slaan, hem eens flink op zijn kop te geven. Hij moest gewoon even zijn plaats weten. Helaas was dit niet wat ik moest doen. Maar dat wist ik toen nog niet. Ik heb staan janken in de bak en heb meerdere malen de hoeven van mijn paard op een centimeter langs me zien vliegen. Wat ging er fout? Nou, eigenlijk alles. Ik dacht dat ik wist hoe het moest en toen ik er niet meer uitkwam werd er hulp ingeschakeld. De beste die we toen konden vinden. Helaas ook weer een die precies deed wat iedereen om me heen ons aanraadde… namelijk hem eens op zijn plaats zetten. We schoten er helemaal niet mee op. Ik kreeg zelfs heel vaak te horen dat we beter verdienden dan dit dier. Dat we hem beter weg konden doen en een fatsoenlijk paard moesten kopen.
Uiteindelijk ben ik me na een verhuizing (helemaal uit die omgeving en paard’lief’ ging mee)gaan verdiepen in allerlei andere methoden en ideeën en heb ik alles dat ik tot dan toe had geleerd los gelaten. Als van nature mengde al deze methoden zich met elkaar. Ik heb nooit meer iemand onvoorwaardelijk geloofd en instructies opgevolgd. Maar overal mijn vraagtekens bij gezet en dingen rustig geïntroduceerd bij mijn paard en alle dingen die niet aansloegen direct weer laten varen. Ook ben ik anders naar de situatie gaan kijken. Ik zag geen vervelende draak meer maar ik zag een prachtig dier dat ik met respect wilde behandelen en waar ik echte pure vrienden mee wilde worden. In mijn ogen is hij veranderd van draak naar een pluizige eenhoorn. Dat heeft mijn houding veranderd en daarmee ook die van hem.
Mijn tip voor jou is dan ook om ‘jouw manier’ los te laten. Blijkbaar werkt die namelijk niet zo goed. Sta open voor al het andere en vooral voor jouw paard. Kijk eens met andere ogen naar dit gedrag. Dit kun je waarschijnlijk niet van de ene op de andere dag. Dat kon ik ook niet. Maar achteraf zul je zien dat het een keerpunt is geweest in de samenwerking met jouw paard. Want dat moet het zijn. Een samenwerking. Jij samen met jouw paard en niet het paard dat werkt voor jou. Of wel soms?
Als jij jouw kijk op jouw paard hebt aangepast en helemaal open staat kun je verschillende methode gaan proberen om jezelf en je paard te helpen/ondersteunen. Plaats inderdaad eens een ronde afzetting voor steun, gebruik een dubbele longe om je paard wat meer zekerheid en houvast te geven, wissel het longeren na een rondje (of misschien zelfs maar een halve of een paar stappen)af met een andere oefening en ga dan verder.
Ik wens je heel erg veel succes. Mocht je ooit vragen hebben stel ze dan gerust. Ik kan je geen kant en klare oplossingen geven. Maar ik kan je wel tips geven waar je zelf eens over na kunt denken voor je er mee aan de slag gaat (of niet).
Ohh wat ben ik blij om dit te lezen!
Ik ben er ook achter dat een gevecht aangaan met mijn paard geen optie is, en dat is ook echt het laatste wat ik wil!
Niets liever wat ik wil dan samenwerken met m'n paardje.
Heb nu voor mezelf ook besloten helemaal vanaf het begin opnieuw te beginnen.
Ergens is er iets fout gegaan, ik ga haar nu behandelen alsof ze nog helemaal niets kent terwijl ze eigenlijk al een hele dame is.
Het is zo frustrerend, iedereen weet het beter en iedereen heeft en andere manier.
En dan denk ik, niemand kent mijn paard zo goed als ik dat doe.
Heel erg bedankt, we houden contact
). Alle 'simpele' dingen die hij deed zoals ik dat graag zag werden beloond met dingen die hij leuk vond. Dus netjes stil staan en voetjes geven werd beloond met een heerlijke kriebel op de speciale plekjes. (Die overigens ieder paard wel heeft maar waar je gewoon even naar moet zoeken.) Netjes mee lopen aan de lijn (met af en toe eens een pasje weg sturen als aanzet naar longeren) werd beloont met los in de bak spelen etc. Op die manier kreeg hij er lol in om samen met mij dingen te doen en ik zag zijn lol weer wat mij opvrolijkte. Spelenderwijs zijn we samen gegroeid. Zoveel als ik van hem heb geleerd had ik dan ook nooit van een ander kunnen leren en al helemaal niet van een mens. 