ik wordt echt niet goed van mezelf. Ik ben bang om de stand of stal in te gaan. Als een paard al zijn oren een beetje naar achter doet, of gewoon niet vriendelijk is ben ik al weg. Ik durf hem niet te poetsen, te zadelen enz. Bij 1 paard heb ik dat dus totaal niet ! ben wel op mijn hoede maar ren niet de stal uit. Terwijl ik dat bij andere paarden dus wel doe. Ik zie iedereen de paarden corrigeren, maar ik heb echt het idee dat als ik het paard corrigeer (wel met stem natuurlijk) dat het kwaad op mij wordt en mij dus de stal uit slaat. Belachelijk voor woorden want ik weet dat paarden niet zomaar iemand aanvalt. Het is immers een vluchtdier.Ik word er echt verdrietig van. Het gaat wel al beter dan 4 jaar geleden hoor, toen gilde ik al als het paard een scheet liet, of iets onverwachts deed. Dat heb ik helemaal niet meer ben echt niet bang zodra ik er opzit. Ik gedraag mij in de stal niet dominant. Heb monty roberts gelezen, en allerhande lectuur maar ik blijf gewoon bang. Ik probeer ook wel te bluffen maar dat heeft vrijwel niet het gewenste resultaat. De mangepaarden bluffen natuurlijk ook, en ik stink er gewoon iedere week weer in. HELLLLUUUUUP

maar de tip om een verzorgpaard te nemen is natuurlijk heel goed. Ik heb daar al over na zitten denken maar ja een full-time baan en een gezin is zwaar te combineren met een verzorgpaard. Nu nog ff mijn man omlullen dat die wat meer in het huishouden moet doen
