Manege waar ik rijd ligt aan een 90km/u weg, we moeten daar eerst een stukje over, en dan gaan we smalle baantjes in (boerenwegeltjes
): asfalt en net breed genoeg voor 1 auto of anderhalve. Voor beide soort wegen heb je een verkeersmak paard nodig: op de drukke baan vanwege de snelheid en de drukte, op de boerenweggetjes vanwege de smalheid en het veelvuldig passeren van tractors en landbouwmachines. Als je geluk hebt is er een berm, anders een diepe dijk. Verder gaan we ook wel eens door dorpjes en langs wat grotere wegen. Zelden kunnen we een aardeweggetje in. Galopperen doen we op veldjes (uitkijken wanneer het mag uiteraard), op het uitzonderlijke aardeweggetje en veel veel in de bermen. Liefst nog bermen langs een drukke baan, die zijn vaak breder. De paarden zijn er vaak zelfs rustiger dan op een veld.Als ik dat vergelijk met mensen die buitenrijden zien als naar het bos of op het strand is er toch echt wel een gigantisch verschil. Wij doen vooral asfalt. Ruiterpaden zijn er volgens mij niet eens in de buurt. En toch maken wij hele leuke buitenritten, galopperen we best vaak (niet op asfalt natuurlijk) en gaat het zelden fout. Maar ik heb wel eens de idee dat dit voor veel mensen al een stap te ver is.
Hoe zien jullie dit?
) 
Maar ik vind wel dat je overal buiten kan rijden, het lijkt me voor een paard nou ook niet echt leuk om alleen maar in een bak te rijden...


.
Ik merk ook dat, als je maar genoeg ervaren paarden meehebt, ook onervaren paarden nooit echt problemen geven.