Verlatingsangst bij paard?

Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-12-07 20:16

Mijn 5 jarige merrie lijkt last te hebben van een vorm van verlatingsangst. Zodra er iemand bij ons op stal haar paard gaat poetsen, zadelen of naar de wei brengt begint ze te flippen in haar box.
Ze steigert, draait rondjes, ijsbeert en springt van links naar rechts.
Er staan 11 paarden in onze stal en met een aantal daarvan heeft ze nog nooit contact gehad buiten dat ze ze ziet. maar ze mogen geen van allen weg.
Het effect hiervan is dat ze graatmager wordt, verder glimt ze wel en eet ze goed, ze is ook nog lekker voorwaarts en vind het heerlijk om gereden te worden.
Ik heb haar al op meerdere stallen geprobeert en het gaat alleen maar goed als ze met elk paard mee mag naar buiten, dat is niet mogelijk.
Ik heb haar direct van de fokker en weet dat ze na het spenen lekker in een kudde met andere jonge merries is opgegroeit tot ze 2,5 was en ik haar kocht.
In principe ben ik wel iemand die vind dat een paard er maar aan moet wennen maar dit gaat nu al voor de 3e winter zo en ik wordt er toch lichtelijk wanhopig van omdat ze zo afvalt.
Op de vorige stal had ze een fijne buitenbox aan de ene kant van het erf en begon ze al te flippen als er iemand een pony van de andere kant van het erf uit de stal daar haalde, ondertussen stond haar vaste maatje dan gewoon naast haar......
Ik weet niet meer wat ik nog kan doen dus alle tips zijn welkom, 24 uur buiten is geen optie omdat het land veel nat is, er geen andere bij haar kan staan dan en ze ook wedstrijden loopt. Bovendien vind ze buiten ook niet alles en is doorgaans blij als ze na een paar uur weer naar binnen mag.

Almaz
Berichten: 195
Geregistreerd: 10-07-07

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 17:37

Het is je duidelijk dat ze moeite heeft als haar kudden uit elkaar valt en wilt ze uit alle macht bij elkaar houden. Natuurlijk moet ze daar aan wennen, maar dit brengt veel stress met zich mee. Misschien kun je iets kalmerends gebruiken van b.v. de paardendrogist, zodat de scherpste kantjes ervan af zijn. Hopelijk krijgt ze er zo wat meer vertrouwen in.

Susanne

Berichten: 11753
Geregistreerd: 22-10-04
Woonplaats: Aan de kust

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 18:14

Ik volg dit even, zit met het zelfde probleem.

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-07 19:05

Kalmerende kruidenmengsels heb ik al van diverse merken geprobeerd, helpen niet of ze eet ze niet.
De meeste paarden die op stal staan zijn geen kuddemaatjes van haar, ze staat alleen maar buiten met mijn eigen pony en veulen. Sterker nog, met de meeste andere paarden heeft ze zelfs nog nooit gesnuffeld oid.
Als ik het idee had dat ze er overheen zou groeien of dat het langzaam beter zou worden had ik er ook wel vrede mee kunnen hebben maar het wordt alleen maar erger. ze staat dit jaar sinds 2 november op stal en is nu al van een goed gevuld paard veranderd in een gratenpakhuisje waar mijn zadel niet meer op blijft liggen. Toen ze 2 jaar geleden begon te vermageren is ze volledig doorgelicht en bleek ze 100% gezond. Vorig jaar begon ze weer te vermageren en zijn we gaan experimenteren met verschillende boxen en locaties op de stal waar ik toen stond. Daar bleek dat als ze in een rustige gang stond, binnen en in een redelijk donkere box het nog het best ging ( ze had een fijne, ruime, lichte buitenbox).
dit jaar sta ik op een veel kleinere stal, alleen eigen paarden, geen leskindjes etc. Ook daar heeft ze een box die grotendeels dicht is met een voorkant waar ze wel overheen kan kijken en contact kan hebben met haar buren.
Ik hoopte hiermee te voldoen aan een voor haar zo ideaal mogelijke situatie maar het lijkt wel of het elk jaar een beetje erger wordt.

bolletje
Berichten: 2120
Geregistreerd: 30-05-03

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 19:18

Heb presies hetzelfde alleen mijn ponny is al 13 en dit gaat vanaf het begin al zo. Heeft 8 jaar na zijn veulentijd in een stand gestaan zomers in groepen op de wei. Kon hem de wei nooit uithalen. En andere paarden konden de wei haast niet uit. Dan bleef hij net zo lang heen en weer rennen en hinniken totdat ze terug waren. Nu sta ik op een andere stal in een box. Zelfde verhaal. Zomers buiten, krijg hem niet bij de groep vandaan uit de wei. Toen ze naar binnen gingen weer de stallen in voor de winter en zijn maatje ging eventjes de stal uit. Toen had meneer

bolletje
Berichten: 2120
Geregistreerd: 30-05-03

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 19:21

het niet meer en sprong/viel over zijn staldeur heen die veel ste hoog is. Hij stijgerde bleef hangen en gooide zijn gewicht in de strijd en viel voorover.
Nu hangt er een deken voor zijn stal. Die gaat weg als we er zijn en terug als we weg gaan. Dan kan ie alleen naar de zijkanten bij zijn buren kijken. Hij is veel rustiger nu. Overgaan zal dit nooit. Heb alles geprobeerd parelli, nh. Het is de aard van hem

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-07 19:25

Zover gaat ze gelukkig niet, ze staat ook nooit alleen en mag altijd samen met haar maatjes naar buiten. Het probleem is meer dat er geen enkel paard zijn box uitmag als het aan haar ligt en ik kan toch moeilijk van de andere eigenaren vragen of ze hun paard de rest van de winter in hun box willen laten staan omdat de mijne een klein kronkeltje heeft.

Futurefox

Berichten: 918
Geregistreerd: 07-06-06

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 19:27

Ik volg dit even. Heel herkenbaar!

Junior2019
Berichten: 2329
Geregistreerd: 24-04-05
Woonplaats: ergens

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 19:36

Ik herken dit ook bij mijn paard.En sinds 2 jaar(alleen op stal)staat ze echt alleen .Ik heb zelf een stal.Eerst had ik 2 paarden en dan had ik ook elke x dat drama ze kreeg zelfs een peesblessure opstal.Nu staat ze helemaal alleen en het gaat prima ze kan lekker naar buiten kijken.Een eindje verder staat een pony in de wei waar ze naar kan kijken.Alleen de wei is een drama want die huur ik en dan staan er meerdere op.Het mooiste zou zijn een wei voor mij alleen.Het klinkt misschien zielig maar die stress is ook zielig het kan ook een soort jaloezie zijn.

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-07 19:44

Dat van de jaloezie zou een mogelijkheid zijn, als haar vriendin met veulen er uit gaat ( zij mag er dan vrijwel direct achteraan) probeert ze wel altijd even te happen naar ze terwijl ze dat als ze weer samen staan niet in d'r hersentjes haalt.
Als ik haar echt alleen zet breekt ze de box af tot op het laatste plankje.
Alhoewel ik niemand deze ellende gun ben ik wel blij dat er meer paarden zijn die zo reageren, was al bang dat ik weer een bokje met een bijzondere gebruiksaanwijzing had uitgezocht.

Susanne

Berichten: 11753
Geregistreerd: 22-10-04
Woonplaats: Aan de kust

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 20:44

Ik ben ook blij dat ik niet de enigste ben, want hij breekt idd de stal af.
Hij gaat al steigerend/vallend over de staldeur.
Ben wel benieuwd naar verhalen en oplossingen van anderen, dus ik blijf nog even meelezen.

fabiana
Berichten: 5
Geregistreerd: 02-12-07

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-12-07 21:54

wat vervelend allemaal. Dit is vaak een lastig probleem. Mijn merrie deed ook altijd levens gevaarlijk. Ik kon haar nooit alleen in een weiland zetten. op stal deed ik gewoon het luik dicht en ze had altijd hooi in haar stal. Langzaam werd het beter.
Gewoon negeren en weg lopen en vooral geen aandacht geven. Wel er voor zorgen dat ze niet over een deurtje kunnen springen op zich kunnen beschadigen.
Het heeft lang geduurd maar uit eindelijk was ze rustig als er een paard weg ging van stal of in de bak.

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-07 22:02

Als ik de reacties zo lees geloof ik dat ik nog mazzel heb dat ze niet levensgevaarlijk wordt, hooguit eens een schaafplek als ze met d'r koppie door de achterwand probeert te lopen.
wat denk ik wel duidelijk moet zijn is dat ze NOOIT alleen staat, er staan 11 paardjes in onze stal waarvan er hooguit 4 tegelijk naar buiten gaan.
Het negeren van het gedrag is geen probleem, vaak ben ik er zelf niet als ze het doet en de anderen hebben hooguit zoiets van: Ro heeft het weer eens op haar heupen. Het is voor de rest ook niet echt hinderlijk maar ze vermagert er veel te veel van.
Mijn zadel glijdt tijdens het rijden wel 25 centimeter naar achteren terwijl ik er al een volledig bontchabrak en een gewoon chabrak onder heb liggen. Normaal past mijn zadel prima. Het is maar een voorbeeld om uit te leggen hoezeer ze vermagert is in een maand tijd. Mijn zorg is dan ook....hoe lang kan dat lijfje dit nog hebben? Meer voeren heeft geen zin, ze krijgt 2 x zoveel als zomers en als ik nog meer geef eet ze het niet.

detour

Berichten: 12376
Geregistreerd: 09-06-07

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-12-07 09:58

Volgens mij zou je er eens een gedragsdeskundige bij kunnen laten komen, want vind het best complex gedrag en met kruiden of kalmerende middelen vrees ik dat je de kern van het probleem niet oplost.. Sterkte, hoor!

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 10-12-07 20:14

Dat ben ik met je eens. Ik heb besloten een reading met haar te laten doen, zodat ik hopelijk achter de oorzaak van haar gedrag kan komen.
Als de oorzaak bekend is kan ik misschien daadwerkelijk iets aan het probleem doen ipv de symptomen aan te pakken.

sara2487
Berichten: 57
Geregistreerd: 05-12-07

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-12-07 22:29

hoi! ik ben alvast benieuwd naar het resultaat, hou je ons op de hoogte? Sara

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 11-12-07 19:10

Dat doe ik zeker maar het kan even duren, Nancy heeft het erg druk.

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-08 22:11

Toch maar even omhoogschoppen want de reading is er !!!
Ik had dit niet verwacht maar ik kan mij er helemaal in vinden.
Met dank aan Nancy, deze reading heeft al mijn verwachtingen overtroffen!

Hier de reading met Varona.

Pittig dametje, Varona, veel hormonen, soms erg onrustig, ik krijg het gevoel dat ze nooit rustig een dutje kan doen, omdat ze alles in de gaten moet houden, ze heeft enorm veel onrust in haar lijf zitten..
*Klopt helemaal.

Ikzelf heb het vermoeden dat Varona erg veel last heeft van de hormoonhuishouding en dat dit haar onrustige gedrag veroorzaakt, ze kan er eigenlijk zelf niets aan doen, haar lichaam geeft dit zo door en daar reageert ze eigenlijk op, alles borrelt en broeit van binnen als het ware.. zie het als een adrenaline stoot, zoals wij mensen dat wel eens ervaren als we iets spannends gaan doen.. dat gevoel is het wat Varona doorgeeft.
Plingat beeld klopt wel met wat wij zien.

Dominant vind ik haar niet, eerder erg meelevend en zorgzaam, een eigen veulen zou voor Varona zeker wat rust kunnen brengen in haar leventje en in haar hormoonhuishouding. Even een vraagje, worden er wel eens veulens geboren op stal of staan er erg jonge paarden in haar omgeving misschien, ik heb het idee dat deze nou juist haar reacties verergeren, zeker als het andere dier nog geen twee jaar is, moedergevoelens die erg opspelen en waar ze geen controle over heeft. Ze reageert eigenlijk vanuit moedergevoelens, zo moet ik het omschrijven.
*Afgelopen voorjaar is er een veulen geboren waar ze gek op is. Ze heeft dat beestje compleet geadopteerd.

Op stal zie ik haar helemaal onrustig zijn, ze heeft dan totaal geen controle over de situatie en omdat ze opgesloten staat, is er al helemaal geen mogelijkheid om iets te ondernemen, dan maar wat staan draaien, herrie maken en zichzelf vooral erg vervelend te voelen, ook hier dus het gevoel geen controle te hebben over de situatie waar ze zich in bevindt. Ik zie haar met een lange nek de boel in de gaten houden, van links naar rechts te koekeloeren en vooral haar oren te spitsen als er ergens geluid vandaan komt. 's Nachts gaat het wel, omdat er dan wat meer rust is op stal, maar ook dan krijg ik toch ook het gevoel dat ze haar rust niet krijgt, ook hier is ze erg alert op haar omgeving. Ze mist dus eigenlijk wat rust in haar leven en daardoor wordt ze erg geleefd eigenlijk.
*In de nacht is ze inderdaad iets rustiger, haar box blijft dan schoner en ze eet beter.

Vanuit haar verleden komt dit gedrag niet, deze is namelijk goed geweest en krijg ik geen trauma's door of iets dergelijks waardoor ze zich zo voelt in een bepaalde situatie. Wel krijg ik ook hier veulens door, weet je waar ze vandaan komt en of daar veulens werden geboren of dat daar veulens stonden?? Heb je enig idee hoe haar moeder was, ik heb namelijk het idee dat ze heel erg beschermend is grootgebracht door haar moeder, ze was best streng voor haar, en daar was ze erg van onder de indruk, zeker de eerste weken van haar leven.. Hier zou het namelijk wel vandaan kunnen... de opvoeding..
* Ze is geboren bij een fokker die elk jaar zo'n 40 veulens heeft en daar in de kudde opgegroeid tot ze 2,5 was. Haar moeder is al dood maar ik kan mij wel indenken dat een merrie die haar veulen grootbrengt in een kudde met oa een dekhengst beschermender zal zijn naar haar veulen.

Verder geen rare dingen met haar gebeurd wat betreft mensen of andere nare dingen waar ze last van zou kunnen hebben.

Ook lichamelijk voelt ze verder goed aan, geen mankementen of pijntjes waar ze last van heeft waar haar gedrag vandaan zou kunnen komen. Wel vind ik de hormoonhuishouding problematisch bij Varona en ik zou dit zeker wel een keer laten nakijken door een dierenarts. Weet eerlijk gezegd niet hoe ze dit doen, waarschijnlijk middels bloedtesten of iets dergelijks, maar het moet te onderzoeken zijn volgens mij. Verder zou een eigen veulen wel wat rust kunnen brengen in haar lichaam en op haar gedrag, zodat ze zich kan concentreren op haar eigen kindertjes.. Ze ziet alles om haar heen als haar kinderen waar ze goed voor moet zorgen en als daar iets in gebeurd wat ze niet plaatsen kan, raakt ze lichtelijk in paniek, en weet zich geen raad met de situatie, heb dan ook het idee dat je haar niet tot rust kan brengen en dat er verder ook geen kontakt mogelijk is met haar...
* Lichtelijk panisch en bijna geen contact mogelijk is heel herkenbaar, je moet dan echt tegen haar schreeuwen wil ze merken dat je bij haar bent.


Toch zul je wel zien dat het wel zal gaan verminderen, in de loop der jaren, als ze een jaar of 8 is, zal ze wat meer stabiel worden daarin, maar goed, dat is nog 3 jaar verder..

Met rijden, is Varona dan makkelijk afgeleid ook, ze heeft namelijk moeite haar concentratie langer dan 10 minuten vast te houden, waardoor het misschien soms best moeilijk is haar nieuwe dingen te leren, ze onthoudt het wel, maar is het dan ook weer snel vergeten, omdat haar aandacht er niet altijd voor 100% bij is. Doe alles op je gemakje, maar ik heb wel de indruk dat je dit ook daadwerkelijk doet, ik heb niet de indruk dat er ergens met rijden iets stoort op haar lichaam, danwel dat ze erg snel afgeleid is door haar omgeving. Lichaam werkt verder wel oke, geen botproblemen, wel makkelijk spieren die vast zitten door wat spanning, maar daar kun je aan werken tijdens het rijden. Alles stapje voor stapje leren en niet eerder iets nieuws gaan doen voordat ze het echt goed begrijpt, dit voorkomt voor later toch wel wat probleempjes op technisch gebied.
* Ze gaat tijdens training inderdaad al snel bakkabouters zien en het is dan moeilijk om haar bij de les te houden.

Verder is het ook wel een laatbloeier wat betreft haar groei, nog 1 jaartje rekening houden met haar groei en dan vooral de spieren die nog moeten aansterken. Vooral de rugspieren en achterhand zijn hierbij nog wat achter.
* Dat komt van haar vaderlijn, allemaal paarden die lang blijven groeien en pas laat volwassen zijn.


Varona haar hengstigheid moet vrij heftig zijn, dat kan haast niet anders... erg veel verandering van gedrag en zeker 1 week voordat ze hengstig moet gaan worden, dan is het erg herkenbaar en ik krijg hierbij ook extra spierspanning door, je kunt het dus voelen tijdens het rijden.
* Hier merken wij niet veel van, ze toont niet extreem maar kropt het blijkbaar wel op want de spierspanning is wel herkenbaar, verder reageert ze heel extreem op de hengstigheid van andere merries, die wil ze wel bespringen.

Varona zit ondanks haar onrust toch wel goed in haar vel, hoor, grotendeels hoort dit gedrag wel bij haar en zul je dit er ook niet geheel uit gaan krijgen, al zie ik het wel gaan verminderen als de hormoonhuishouding wat meer stabiel is. Het kost haar gewoon ontzettend veel energie, die ze beter voor haarzelf kan gebruiken om goed uit te groeien, het belemmert dus een beetje haar groei ook.
* Graatjemager!!!

De trailer is eigenlijk hetzelfde verhaal, geen controle hebben over de situatie, ze ziet dan ook niets meer gebeuren, maar hoort wel een heleboel om haar heen, waar ze niets van wil missen en zelfs wil ingrijpen als ze dat nodig vindt.. Dus het opsluiten in dat kleine hokje op wielen is voor haar drama.. zo snel mogelijk weer uit dat ding, krijg ik ook zo door.. doet ze dat ook? Zorg ervoor dat ze zoveel mogelijk kan zien onderweg, dus grote raampjes en ik zou de achterkant open laten boven de klep, zodat ze toch nog wat kan zien. Verder is het toch belangrijk eerst wat rust in haar lijf te krijgen, dan iedere keer te moeten "vechten" om haar dingen te laten doen, ze kan er gewoon echt niets aan doen in dit geval.
* Met 80 km. p.u. eruit en altijd achterom kijken.

Tussen jullie is er zeker de klik, ze vind je aardig en ik heb het idee dat jij haar ook erg leuk vindt. In Varona schuilt toch ook wel wat talenten hoor, op dressuurgebied. Weet niet of je dit eruit wil halen bij haar, maar mocht je de ambitie hebben, zeker proberen.. Varona vind werken leuk, maar toch weer het onrustige in haar lichaam wat haar soms weerhoudt om juist te presteren...
* Ze mag graag werken, absoluut en ik vind haar zeker een schatje.

Gezond is Varona... daarin kan ik gewoon niets vinden, haar lichaam voelt goed aan en ik krijg geen pijnen door of andere problemen van binnenuit. Hou de voorbenen wel even in de gaten, ze lijkt makkelijk te hangen op 1 kant, er zit een storing aan de linkerkant van haar lichaam/ voorbeen. Het zit vrij hoog en zou te maken kunnen hebben met spieren ook, een verdikking van een spier... makkelijk overbelast.
In haar linkerschouder heeft ze afgelopen zomer een stalen pen gehad, vieze wond die weken nodig heeft gehad voor de ontsteking er zelfs maar uit was.

Verder een leuk paard, hoor, goed karakter ook verder, zit geen kwaad in.
*Klopt helemaal, ze is goudeerlijk en zal nooit gemeen zijn naar mensen.

stephanie81

Berichten: 434
Geregistreerd: 12-09-05
Woonplaats: stompetoren

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-08 13:19

Er zijn inderdaad veel dingen die herkenbaar zijn en overeenkomen.

Ik had echt niet verwacht dat er zoveel zou uitkomen! Bloos

smurf26

Berichten: 101
Geregistreerd: 20-12-07

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-08 21:29

Jeetje wat is dit herkenbaar!

Ik heb lange tijd gedacht dat mijn paard (ook merrie) de enige was. Maar er is er nog een bij mij op stal (ook een merrie).
Probleem juist bij het in de wei zetten, ze wil niet in de wei want zodra er maar iemand beweegt of weggaat slaat de paniek toe. Stoppen doet dat dan niet meer. Als ik haar dan naar binnen haal zucht ze diep alsof ze weer blij is binnen te staan???
Ze is inmiddels bijna 18 maar met de jaren is het niet weggegaan, wel wat minder maar met vlagen.
Mijn merrie heeft vorig jaar een veulen gekregen dus ik hoop dat dat weer wat helpt voor de komende tijd.
Verder staat mijn paard in een lange stal met paarden ertegenover en ernaast met dichte schotten, daar is ze op haar gemak. Maar verplaatsen of verhuizen is geen optie.... vaak geprobeerd, altijd lastig/mislukt.
Mijn vermoeden is dus ook dat het voornamelijk merries zijn die hier last van hebben. Er mee omgaan lukt maar oplossen lukt niet echt. Veranderingen langzaam plannen is het enige en geduld en tijd.....

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 19-01-08 22:49

Ik was ook heel erg blij met deze reading omdat er toch iets uitkwam dat misschien (deels) verholpen kan worden.
Het is natuurlijk wel zo dat als er een paard van stal gaat het een situatie kan opleveren waarvan zij denkt dat ze het niet kan controleren, zolang ze allemaal maar in hun box staan is het goed maar als er een weggaat...... wie weet wat er kan gebeuren.
Nu moet ik er achter zien te komen wat er verkeerd is aan de hormoontjes en wat ik er aan kan doen. Een veulen daar wilde ik eigenlijk nog een jaar of 2/3 mee wachten omdat we net de sport ingegaan zijn met haar.

Het klopt allemaal precies met hoe ze is he Stef, ik had inderdaad ook niet verwacht dat ze alles zo tot in detail zou kunnen weten.

stephanie81

Berichten: 434
Geregistreerd: 12-09-05
Woonplaats: stompetoren

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 19-01-08 23:16

Het klopt inderdaad precies. Ben erg verrast!!

Wil je der laten testen op der hormonen door de DA? Volgens mij kan je dat "gewoon" in het bloed zien.

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 19-01-08 23:22

Dat wil ik wel maar moet even aan de DA vragen hoe ze dat willen aanpakken, ze staat de controle ook niet graag af aan de DA zoals je weet en een steigerend paard bloed afnemen gaat niet heel soepel.
Ik ben wel aan het googlen geweest voor hormoonregulerende middeltjes maar die zijn of voor pismerries tijdens de hengstigheid ( is ze niet) of voor merries die slecht drachtig willen worden ( geen idee want dat wil ik nog niet).
Als iemand een idee heeft...... Ik hou mij aanbevolen.

monya

Berichten: 1223
Geregistreerd: 23-11-01
Woonplaats: Zaandam

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-01-08 12:49

Heb je al eens gedacht aan Regumate? Het heeft een merrie van mij geholpen, maar bij een andere werkte het weer totaal niet. Het moet meer regelmaat brengen en daardoor meer rust in het lijf.

Ook kun je wellicht iets doen met bachbloesemtherapie, dat is niet direct voor haar hormonen maar kan haar wel geestelijk helpen.

Ook heb ik ervaren dat TTeam bij deze paarden goed werkt omdat de spierspanning altijd erg hoog is. Door de aanrakingen kunnen ze zich eerder ontspannen. En ontspanning leidt ook tot meer geestelijke rust.

Deze paarden hebben vervolgens erg veel aandacht en steun nodig. Indien mogelijk meerdere keren per dag iets met haar doen, gewoon samen met jou.

dblijham
Berichten: 1805
Geregistreerd: 25-10-05
Woonplaats: Blijham

Re: Verlatingsangst bij paard?

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 20-01-08 19:04

Regumate is inderdaad een idee maar omdat dat toch wel pittig spul is lijkt het mij verstandiger om eerst te laten onderzoeken wat er precies fout zit. Bach wil ik wel achteraan, alles wat haar helpt is meegenomen.
Ik werk 4 dagen in de week en dan ben ik daarna uren op stal bij mijn paardjes, de andere 3 dagen woon ik zo'n beetje bij ze. Ze krijgt 's ochtends aandacht en vrijheid van een lieve vriendin die elke ochtend alle paarden voert. Zij zorgt er dan ook voor dat ze even lekker naar buiten kan en met haar vriendjes kan dollen. Ik ben er eind van de middag, dan krijgt ze wederom aandacht en even lekker naar buiten om de onrust uit haar lijf te lopen, verder wordt ze gereden en vertroeteld door zowel mijn bijrijder als mijzelf.
TTeam zal ik mij eens in gaan verdiepen, wederom....alles wat haar helpt is meegenomen.
Bedankt voor je tips!