Nou, ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken, maar bij ons geldt: en óf dat wat uitmaakt!
Mijn paard (Thijs) zet zijn rug heel snel vast, waardoor bijna alle 'vering' in het rijden verloren gaat (eigenlijk alleen nog via de kootgewrichten). Dat verschil merk je goed, hoor. Zeker als hij daarbij door de spanning nog eens gaat ijlen, dat is met een gezonde rug denk ik amper uit te zitten.
Ik ben sinds afgelopen kerst met rechtrichtende buigingsarbeid bezig en dat heeft enorm goed geholpen. Ik kon er een tijdje geleden zelfs zonder zadel op rijden, nou dat had ik me twee jaar terug nieteens in kunnen denken.
Ik heb wel een periode gehad dat ik er wanhopig van werd, want we deden elkaar soms echt pijn met onze ruggen. Zo'n vicieuze cirkel van spanning (bij hem of bij mij) - overdracht van spanning aan de ander - verstrakken van de spieren - nog meer spanning - steeds meer vaart - nog meer spanning enz.
*edit* Propriocepsis hoort trouwens ook bij HMS, is wie weet ook erg interessant voor je scriptie. Ik heb het in milde vorm. Mijn geweldige centered riding instructrice heeft me heel goed geholpen in het leren 'voelen' van mijn lijf.