Lise81 schreef:De aanhouder wint...heel veel geduld hebben betekend dat. Want ik denk dat je toch eigelijk alle mogelijke manieren hebt geprobeerd. Vooral met een ander paard die er wel door gaat (of meerdere paarden) en een hoop handigheid werkt het vaak wel. Ik zou beginnen met een kleine plas en dan een grote plas. Weet niet hoe je meer er uit ziet, beginnen met een beetje langs de rand lopen als dat kan. En wel op een dag gaan dat het water mooi stil ligt en helder is. (Golfjes vinden paarden vaak echt niet leuk).
Ik had hetzelfde probleem als de TS met mijn shetmerrie die ik voor de kar heb staan. Ik heb het juist andersom gedaan, eerst gróte plas, dan de kleintjes 
Waarom?
Nou, omdat als het eens flink geregend had en ik met mijn aanspanning op de weg reed, dan lagen er natuurlijk her en der waterplasjes. Stelde niets voor, echt kléine waterplasjes. Madame weigerde echter door deze plasjes te lopen, wat soms resulteerde in best gevaarlijke situaties wanneer ze nét op zij stapte/sprong op het moment dat een auto/fietser ons aan het inhalen was.
Ik besloot dus dat er hier iets aan veranderd moest worden, zo kon het niet langer. (Ze is trouwens wel 100% bomproof, vind echt NIETS eng, behalve dan die kleine, onbenullige dingetjes af en toe 
)
Het had dagen achtereen flink geregend. Ik ben toen met groom, pony en kar naar een nabijgelegen bos gegaan met veel zandpaden, en een groot parkeerterrein van zand (met veel kuilen en dus héeele grote waterplassen). Groom heb ik natuurlijk alle plassen goed laten inspecteren...
Ik heb haar vervolgens met haar hoofd naar de plas gezet, en ik heb haar eerst eens góed laten kijken. dit was overigens in de breedte van de plas, mijn merrie heeft ook oogkleppen aan het hoofdstel, dus leek deze grote waterplas voor haar hélemaal gigantisch. En dan helpt het soms juist wél, als ze het gevoel hebben dat ze nergens anders naar toe kunnen dan dóór het water heen, kleine plasjes nodigen gewoon uit om er langs heen te gaan
Voorzichtig aangedrongen met mijn stem (Als pony voor de kar reageert ze super op de stem, en ze herkend en vertrouwt ook op mijn stem) en ieder minuscuul pasje voorwaarts direct overenthousiast beloont met stem, en groom die er naast stond klopte haar dan hartelijk op haar hals, af en toe eens een brokje tussen door.
En uiteindelijk, na zo'n 5 minuutjes gedrentel heen en weer (opsluiten tussen teugels/leidsels) klikte ik nog maar eens met mijn tong, paardje ging voorwaarts, ik superenthousiast, wachtte op de stap achterwaarts die dan altijd direct daarop volgde, maar nee hoor, madame liep zó het water in, spatte een keer extra met haar hoefje, schrok toen van een spetter tegen haar neus en liep vol vertrouwen weer verder.
Echt, ik was zó trots, het leek echt wel alsof ze bij zichzelf dacht van 'ohkée, als het vrouwtje zegt dat het écht niet eng is, dan durf ik wel een voorzichtige poging te wagen'. 
Geloof het of niet; een kwartier later reden we in volle galop zigzaggend met mijn groom achterop door alle plassen heen, en gewéldig dat ze het vond 
Sindsdien kan ik haar dus door héle grote waterplassen sturen (met plezier, ze gaat al harder draven, want dan gaan we plascrossen, en dat weet ze) maar nu dus ook door kleine regenplasjes. Van het zomer maar eens proberen of ik haar een echt meertje in krijg
Voor foto's; zie mijn profiel; in het midden kwam ze tot haar buik in het water, en ze deed er niets op.
TS; veel geduld hebben, stapje voor stapje werken, één stapje goed = super enthousiast uitbundig over the top belonen Succes er mee!
Edit: toch maar even een foto, 'voor het idee' laten we dan maar zeggen
Groóote plas die niet helemaal op de foto paste: (hier namen we de buitenkant, wel ín het water, maar we begonnen aan de rand, en werkten toen steeds 'dieper' naar het midden van de plas)
En een wat kleiner waterplasje in mooi uitgestrekte draf
Laatst bijgewerkt door JoyCiej007 op 12-04-07 22:44, in het totaal 1 keer bewerkt
Geplaatst 
! misschien lukt het dan wel. 
.
