Eén van de twee jury's beoordeelde de combinatie op zo'n 56%, de collega-jury waardeerde het met een vette 60%....... (Dat verschil vind ik geen probleem)
De 60%-jury in kwestie reageerde dapper op mijn constatering (hier op op Bokt) met de volgende opmerking:
Jury X schreef:Ons is geleerd dat er verschillende tongproblemen zijn, die ook dan verschillend benaderd en gepunt moeten worden.
Een
tong naar buiten die in rust is
, is iets anders dan een tong die echt
stressig steeds naar buiten gestoken wordt.
Mijn vraag is nu:
Moeten we zo'n jury nu virtueel "steningen", "vierendelen", "radbraken", of heeft hij/zij gewoon gelijk?
Bij de ZZGP is het toch algemeen bekend, dat tongen zoals hierboven beschreven in ieder geval altijd 1 punt per onderdeel in mindering opleveren.
Dat is ook de reden waarom ik zelf absoluut geen paard zal uitbrengen waarvan ik zeker weet dat ie zijn tong er de hele proef uithangt. Dat is compleet zinloos. Ik kies dus zelf voor één van mijn eerste suggesties....

Ik ben benieuwd hoe anderen hier over denken. Als ruiter kan ik NIETS ergers voorstellen dan een paard die zijn tong DOOD uit de mond hangt. Dat komt echt nooit meer goed volgens mij. Alleen als het paard de tong steeds weer naar binnen brengt (zoals deze jury "stressig" noemde) heb ik stukken liever. Dan kan ik als ruiter daar enige systematiek in gaan ontdekken en het probleem stukje bij beetje in de aanleuning proberen op te lossen..........
(PS. Het gaat mij niet om de naam van de jury of de ruiter. Púúr even de constatering en de argumenten. Daarom hoop ik ook niet dat mensen die namen er gaan bijzoeken.)
Ik denk dat het nog een beetje in haar gehemelte zat ofzo.
Misschien had hij zijn tong wel te lang...