Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-19 21:52

Ruiter blessures

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-19 21:52

Hoi allemaal,

(Ik weet niet of ik hier op de juiste plek zit; zo niet... heel erg sorry!)

Ik vroeg me af of er meer ruiters hier zijn die wel eens een blessure met paardrijden of door de omgang met paarden, hebben opgelopen waar je dezer dagen nog altijd last van hebt in het dagelijks leven of met het rijden. Zo ja, hoe gaan jullie hier dan mee om? Wat is wel mogelijk en wat lukt een stuk minder? Wanneer ervaar je er hinder van en hoe ga je ermee om?
Dit is een mooie kans om ervaringen te delen en wellicht lotgenoten te vinden.

Ikzelf heb 6 jaar geleden een hevige whiplash opgelopen nadat ik op een hekwerk gelanceerd werd door mijn paard, toen deze 3,5 naar oud was. Ik was de eerste die erop zat en de eerste die er binnen 5 minuten vanaf lag. Ondanks alle voorbereidingen, was mijn paard volledig in paniek.
Mijn whiplash werd op dat moment niet geconstateerd, heb hier 4,5 jaar lang mee rondgelopen, ernstige rug- en nekklachten gehad; in de tussentijd nog een keer mijn bekken verdraaid gehad en twee zware hersenschuddingen opgelopen, allemaal door de omgang met paarden. Later door een sportmasseur is de whiplash gediagnosticeerd. Heb bindweefselletsel van mijn staartbotje tot aan mijn schedelbasis. Ik ervaar veel pijn in mijn rug, schouders en nek; ik blijf migraine gevoelig, mijn concentratie is minder, net als het onthouden. Ik ben snel moe en overprikkeld. De koude periodes zijn voor mij lichamelijk een behoorlijke pittige tijd. Ik verkramp snel. Ik heb vaak slaaphanden door de pijnklachten in mijn nek.
Ik leef voor de warme dagen, dan heb ik het minst last van mijn lichaam en voel ik me “normaal”.

Maar paardrijden is mijn lust en mijn leven, en zal ik dus ook nooit opgeven! Dan maar met regelmaat naar de sportmasseur! Mijn droom is zo hoog mogelijk te komen met mijn paard!

Afbeelding

Sommigen hebben me wel eens gevraagd of het paardrijden alles wel waard was. Anderen zeggen dat paardrijden een levensgevaarlijke sport/hobby is. Een oude crisismanager wilde me zelfs ontslaan, omdat ik paard reed en absoluut niet van plan was daarmee te stoppen. Maar ik zou toch echt niet meer zonder kunnen.

Zijn er hier meer met soortgelijke ervaringen?

Laatst bijgewerkt door Kimmutjuh89 op 26-04-19 22:11, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-19 22:00

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 26-04-19 22:00

Ik heb niet zulk letsel als jij maar ik ben in 1994 eens door een paard met zijn mond/tanden aan mijn schouder opgetild. Schouder uit de kom en pees met bot bijna afgescheurd. Nu nog last van met bewegingen boven mn schouder. Zwemmen en bovenhandse balsport kunnen bijv niet meer. Met paardrijden geen last maar baaltjes hooi omhoog tillen is lastig.

Verder ben ik eens in mijn hand gebeten en middenhands beentje van mijn linkerpink verbrijzeld. Heeft ook verminderde functie maar met paardrijden geen last.

Ik zou ook niet zomaar stoppen met paarden, ben ook niet bang geworden dus ga er nog steeds voor.

**Geplaatst**: 26-04-19 22:05

Geplaatst: 26-04-19 22:05

Ik had misschien ook eerder de dokter moeten contacten na een val waarbij paardlief en ik beide in volle galop naar de grond gingen.
Ik heb vooral sneller last van nek en rug, en ga regelmatig langs de masseur om de boel een beetje los te krijgen, want het zit muurvast regelmatig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-04-19 22:10

Geplaatst door de TopicStarter : 26-04-19 22:10

Cissy: ben je opgetild aan je schouder door een paard? Omg, dat lijkt me echt vreselijk pijnlijk! Ervaar je niet snel vast te zitten in de schouders als bijv. je paard wat sterker is dan normaal?

Sunnda: ik snap je klachten volkomen. Dat regelmatig vastzitten is herkenbaar en doet ook echt zeer. Struikelde je je paard over iets?

Ervaren jullie ook dat mensen regelmatig zeggen: Ach, maar hoe kun je dat nou hebben, je bent nog zo jong? Ik merk dat het mij erg frustreert, want dan denk ik: Nou en? Als je jong bent kan je ook last hebben van dingen.
En ik werk met ouderen, dus krijg het regelmatig te horen. Daarom probeer ik zo min mogelijk te laten merken van mijn beperkingen

**Geplaatst**: 26-04-19 22:13

Geplaatst: 26-04-19 22:13

Te veel.

Als 12 jarige klap op mijn knie gehad en in honderdduizend stukjes, in elkaar gezet met ijzer en eigenlijk moet er nu nieuwe knie in, maar eigenlijk te jong nog...

Verder als 16 jaar rug gebroken door er af te vliegen en klap na te krijgen.

Klap van 2 jarige hengst en paar ribben stuk.

En nog veel meer.

Leuk paarden. :):)

Nee ik heb t altijd waard gevonden en dat is geen reden geweest om te stoppen. Helaas ernstige gezondheidsproblemen hebben er wel wat roet in t eten gegooid, maar doel is toch wel weer rijden.

**Geplaatst**: 26-04-19 22:15

Geplaatst: 26-04-19 22:15

Kimmutjuh89 schreef:
Cissy: ben je opgetild aan je schouder door een paard? Omg, dat lijkt me echt vreselijk pijnlijk! Ervaar je niet snel vast te zitten in de schouders als bijv. je paard wat sterker is dan normaal?

Sunnda: ik snap je klachten volkomen. Dat regelmatig vastzitten is herkenbaar en doet ook echt zeer. Struikelde je je paard over iets?

Ervaren jullie ook dat mensen regelmatig zeggen: Ach, maar hoe kun je dat nou hebben, je bent nog zo jong? Ik merk dat het mij erg frustreert, want dan denk ik: Nou en? Als je jong bent kan je ook last hebben van dingen.
En ik werk met ouderen, dus krijg het regelmatig te horen. Daarom probeer ik zo min mogelijk te laten merken van mijn beperkingen

Mijn paard was op hol en is vermoedelijk gewoon door de snelheid de controle over zijn benen verloren en daar gingen we. -O-

Ik denk dat mensen gewoon erg gevoelig zijn voor zicht.
Als je een been breekt snappen mensen het omdat ze gips zien, maar als je iets mankeert wat niet direct zichtbaar is lijken mensen het lastiger te vinden.

**Geplaatst**: 26-04-19 22:16

Geplaatst: 26-04-19 22:16

Ik heb in 2004 5 ribben gebroken aan mijn rechter rugzijde doordat ik tijdens een val op het hekje van de dressuurring belandde.
Bij weersveranderingen is dat gebied nog altijd aan het zeuren en doet soms dan ook gewoon echt pijn.

Bij het sporten merk ik dat sommige oefeningen hierdoor ook beperkt mogelijk zijn (aan mijn armen hangen en of optrekken aan mijn armen geeft geheid klachten).

**Geplaatst**: 26-04-19 22:16

Geplaatst: 26-04-19 22:16

Feb 2016 Mn rug op drie plekken gebroken, nog altijd last van met te lang staan/lopen/zitten

Daarbij nog een keer Mn schouder uit de kom getrokken door een paard, gevolg, alles kapot in die schouder, en doet nog altijd zeer, en floept ook nog regelmatig uit de kom.

Verder een hoop kneuzingen en blauwe plekken opgelopen, maar ach ik hou van paarden, en gebeurd nu eenmaal welleens wat

**Geplaatst**: 26-04-19 22:18

Geplaatst: 26-04-19 22:18

Ik heb inderdaad ook een whiplash opgelopen na een ongelukkige val van een jong paard waarbij ik op mijn hoofd ben geland. Dit is nu bijna 2 jaar geleden.
Ik hou mezelf fit door heel regelmatig naar de fysio te gaan waar ze mij behandelen met dry needling en ik probeer elk half jaar naar een osteopaat te gaan.
Helaas in januari weer ongelukkig gevallen en dan is het weer direct mis met mijn nek, rug en schouders.
Heel goed op jezelf letten is belangrijk en een stapje terug doen wanneer je voelt dat er weer klachten opspelen.
Migraine, concentratieproblemen en overprikkeld zijn/raken komt me ook heel bekend voor. Dat betekend voor mij ook dat ik regelmatig avondjes met de vrienden moet laten gaan helaas. Doe ik dat niet kan ik daar weken last van hebben, wat dan weer betekend dat ik niet goed kan functioneren op het werk en bij mijn eigen paarden.
Inderdaad ben ik ook heel gevoelig voor weersverandering. Heb ook bijna altijd een sjaal om.

Ik ben ook werkzaam in de paarden als stal ruiter. Gelukkig hebben ze er op het werk veel begrip voor en zijn ze zuinig op mij.

Mijn moeder vraagt me heel vaak wat ik wil gaan doen wanneer mijn lichaam het 'opgeeft' maar hier wil ik liever nog niet over nadenken. Het liefste breng ik mijn tijd door op en rondom het paard!

Zoals boven al eens genoemd krijg je inderdaad vaak te horen 'ach je bent nog jong, je kunt het hebben'. Is echt frustrerend. Want eigenlijk kun je helemaal niks hebben..

**Geplaatst**: 26-04-19 22:21

Geplaatst: 26-04-19 22:21

Naast de gebruikelijke gekneusde tenen of vingers en hersenschudding, eens een gebroken pols gehad. Hier geen last meer van.

Enige heftigere, was ook, opgetild en aan de kant gezwiept aan m'n arm door een paard. Met zijn tanden, aan mijn bovenarm.
Zijn hele gebit staat nog in mijn arm aan de bovenkant en aan de onderkant zijn hengstentanden nog.
Spier was gescheurd voor een deel en heeft alrijd een rare vorm gehouden.
Het alsof ik popeye ben als ik m'n spierbal span

Heel licht iets minder kracht in die arm maar das verwaarloosbaar.

Oh en bedenk me een trap op mijn bovenbeen van het paard van een vriendin. Zit littekenweefsel op die plek. Staat een halve hoef in dat deel met littekenweefsel onder de huid. Iets verdikt zegmaar. Geen last van behalve bij druk wat gevoelig.

Laatst bijgewerkt door mellamoshan op 26-04-19 22:23, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 26-04-19 22:22

Geplaatst: 26-04-19 22:22

Ik ben inderdaad met de paardentandjes aan mijn schouderkop opgetild. Gelukkig had ik een waxjas aan op dat moment en dat heeft ergere schade voorkomen. Heeft heel erg zeer gedaan en is onderkent door het ziekenhuis. Had eigenlijk geopereerd moeten worden maar is 'slechts' gezien als schouder uit de kom.
Na 3 mnd kon ik nog niks en toen bleek de hele schouder ontstoken en moest ik zo'n fijne gewrichtsinjectie. Heb hele zkh bij elkaar geschreeuwd. Heb een hoge pijngrens maar dit deed zó zeer dat ik bijna out ging.
Ik kan nu bijna niet op mijn linkerzij liggen dan gaat hij zeuren. Er zit een hoop littekenweefsel en ze durven niet eea weg te snijden omdat ze niet weten wat ik er dan aan functionaliteit overhou. Ik kan het nu handelen dus laat het maar zo.

**Geplaatst**: 26-04-19 22:36

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 26-04-19 22:36

Haha teveel om op te noemen. Als kind paard op voet gaan staan met ijzer met schroeven. Die deuk zit er nog steeds. En later bleek ook een breuk.
Gebroken enkel gehad door val van paard waar nu artrose zit. Breukje in bekken wat nog steeds hij tijd en wijlen gevoelig is.
Paard mijn scheenbeen geraakt met een val na 3 jaar is been nog steeds 10cm dikker en hard. En heel stuk ongevoelig om dat zenuw dood is. Met zelfde val stukje van gewricht in vinger gebroken wat niet goed aan elkaar gegroeid is dus Soms doet vinger het even niet meer.
Blijvende schade is over algemeen eigen schuld omdat ik iets te laat naar dokter ga Haha

**Geplaatst**: 26-04-19 22:49

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 26-04-19 22:49

Ooit als 10 jarige van het paard gebeukt en toen is een paard op mijn been gaan staan. Wonder boven wonder alleen een verdikking overgehouden.

Als 16 jarige van het paard geslingerd en elleboog uit de kom. Vervolgen bleek hij helemaal kapot te zijn. Nu nog erg veel last van en hij ligt nog regelmatig uit de kom.

Als 20 jarige van het paard gegooid en plat oo mijn rug geland. Wederom niks, maar af en toe nog last van dezelfde plek.

**Geplaatst**: 26-04-19 22:53

Geplaatst: 26-04-19 22:53

Mijn ribben zijn gebroken door de val van een paard, die sloeg op hol en ik klapte vol tegen een weidepaal aan. Werd eerste instantie gediagnosticeerd met zwaar gekneusde ribben maar na een week werd het duidelijk dat er toch een scheur in een van de ribben zat. Die pech had ik dan weer.

Toen een paar jaar later opnieuw gevallen met paard, hij gleed weg en ik zag ineens een hoef achter mijn hoofd. Hij viel een paar cm naast mij gelukkig waardoor ik alleen een zwaar.gekneusde heup had.

Toen ben ik met hetzelfde paard een aantal jaar later tijdens het springen gevallen, paard schrok ineens of er is in ieder geval iets gebeurd waardoor ik viel. Ben bijna 2 uur bewusteloos geweest en heb een epileptische aanval gehad, bleek later een puntbloeding te hebben in mijn hoofd en heb achteraf jaren last gehad van allerlei vage klachten die direct verbonden konden worden aan een hersenbeschadiging. Heb nog bijna iedere dag pijn aan mijn nek, en heb snel hoofdpijn. Ook ben wat delen kwijt kwa geheugen maar al in al ben ik er niet onwijs slecht uitgekomen.

Heb nu ongeveer een jaar geleden mijn borstbeen gekneusd toen ik tussen een stalen balk en een tinker terecht kwam. Paard liep de verkeerde kant op en ik dacht er snel even voor te gaan om bij het halster te kunnen komen, paardlief draaide zich alleen ineens om en ik kwam tussen haar kont en de muur met een stalen balk klem te zitten. De draai was eigenlijk te krap voor het paard om te maken maar het is haar gelukt

. Eerste instantie viel het mee, maar toen de adrenaline eraf was kon ik amper ademhalen. Voel hem nogsteeds als het koud is of als ik veel zwaar werk doe.

En de laatste is dat ik mijn jukbeen gebroken heb tijdens het grondwerken met mijn paard. Waren een beetje aan het klooien wat we zo vaak deden alleen nu vergat paardlief even dat ze tien keer zo groot is als dat ik ben en terwijl zei haar hoofd rondgooide in jolligheid, kreeg ik haar hoofd met halster tegen mijn gezicht. Had een flinke jaap op mijn wang die bloede als een rund en een onwijs dik en blauw oog. Eerste hulp wou niet lijmen en heb hierdoor een onwijs lelijk litteken er aan over gehouden in de vorm van een maan, wat dan wel weer toepasselijk is want mijn paard heet Luna

. Heb er met koud weer nog steeds last van en als ik lig te slapen moet ik soms uitkijken met aanrakingen want die kunnen gevoelig zijn.

Werk nu zo'n 10 jaar met paarden dus vind het nog wel meevallen als ik eerlijk ben

**Geplaatst**: 26-04-19 23:04

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 26-04-19 23:04

Laat maar dit topic is niet goed voor mij. Ga wel weer terug naar het angstige ruiters kletstopic :')

**Geplaatst**: 27-04-19 07:55

Geplaatst: 27-04-19 07:55

Met paarden omgaan is nou eenmaal gevaarlijk. Een dier van zo'n 500-600kg met een eigen wil en veel meer kracht dan wij en dan willen wij van alles met ze. Ze kunnen ook nog eens enorm hard rennen dus ja, dan gebeurt er wel eens wat.
Maar als je ziet hoeveel mensen er in de paardensport rondlopen dan valt het blijkbaar mee en is het tóch een leuke bezigheid.

**Geplaatst**: 27-04-19 08:25

Geplaatst: 27-04-19 08:25

Ik vind het altijd bijzonder dat er soms best heftige dingen gebeuren in de omgang met paarden, maar dat bijna ieder paardenmens (inclusief ikzelf) figuurlijk dr schouders afklopt en even goed verder gaat

Ik heb een keer een trap gehad tegen mijn pols. Die was toen ontzet en gebroken en moest later nog geopereerd worden. Dit was bijna 10 jaar terug maar heb er last van op het moment dat ik deze te veel belast, of als het koud is buiten. Gelukkig is het wel verbeterd. In het begin had ik ook snel last met paarden/paardrijden (mijn paard heel licht in de hand dus vooral met alles erom heen) en bijvoorbeeld het uitlaten van een iets trekkerige hond. Nu alleen nog met wat zwaardere belastingen en sporten die ik allemaal toch niet beoefen.

Later ben ik van een paard afgevallen, buiten bewustzijn geraakt en in het ziekenhuis opgenomen met een zware hersenschudding/hersenkneuzing (ik weet eigenlijk niet precies wat de artsen gezegd hebben, ik was 2 dagen in het ziekenhuis en het grootste deel van die tijd niet wakker en herinner me bijna niks meer). Ik denk dat ik hier achteraf meer en langer last van gehad heb dan erkend (zowel door mijzelf als door artsen). Vanaf deze periode werd ik gevoelig voor prikkels, moeite met concentratie, en dat soort dingen. In die periode liep ik ook bij een psycholoog dus de artsen konden er geen zinvol uitsluitsel over geven of dat dan door de hersenschudding kwam, of door psychische stress. Ook al was het een mogelijkheid, het zou niet meer verduidelijking geven om verder neurologisch onderzoek te doen. Zelf denk ik dat de twee zaken (psychische dingen en de hersenschudding) elkaar in de hand geholpen hebben en tezamen die jaren niet makkelijker hebben gemaakt. Ik heb geregeld nog last van extreme prikkelgevoeligheid en hoofdpijn wat ik zeker niet in deze mate herken van voor de val. Dit beperkt me verder niet met paardrijden (beetje rust en buitenlucht doet alleen maar goed).

Wat ik zeker heb overgehouden aan deze incidenten (met name de trap) en wat kleinere incidenten (waaronder nog een trap) was flinke onzekerheid in de omgang met paarden. Ik durfde niet zo veel meer. Dit vertrouwen in paarden is voor het grootste deel wel weer terug maar merk absoluut aan mijzelf dat ik een stuk voorzichtiger ben. Maar dat is misschien alleen maar goed :Y)

Laatst bijgewerkt door daarisdekaas op 27-04-19 08:42, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-04-19 08:31

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 27-04-19 08:31

Van onze Britta gevallen plat op mijn rug en nu nog steeds bij lang staan en zitten last van mijn rug.Ik noem het mijn Britta spier.

**Geplaatst**: 27-04-19 08:50

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 27-04-19 08:50

Hier enkele jaren geleden erg zware hersenschudding gehad waar ik nog bijna dagelijks last van heb. Maar daar doe ik gewoon mee door haha.
Verder pols en elleboog gebroken maar daar heb ik geen last meer van.

**Geplaatst**: 27-04-19 09:34

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 27-04-19 09:34

Oef opluchting, ik dacht dat ik de enige was die regelmatig wat voor heeft en - zoals mijn nietpaardlievende omgeving absoluut niet snapt - toch fijn verder rij van het moment dat ik kan.

Ik ben pas als volwassene beginnen rijden samen met dochter (was meisjesdroom

) en na 6 weken les, van een schrikkend paard in rengalop bij u bocht in een boogje afgegooid: gebroken pols, hematoom in bekken, na revalidatie er gewoon terug opgekropen.
Daarna nog: door noodstop voorover over hals eraf: beknelde zenuw in ruggenmerg met uitstraling naar mijn voet, daarna met paard en al in volle galop neergaan en 2 minuten geplet zitten tussen paard en binnenbakwand: gebroken en geplette knie, na drie maand terug verder gereden, na te hoge bok met boogje op mijn hoofd beland en 1/2u geheugenverlies en syndroom van tietse op mijn borstbeen en een blauwe rug, mijn andere knie met taekwondo gebroken maar dat telt niet echt mee. Het laatste is 5 weken geleden: pink gebroken met touwincident, chance dat ik zo voorzichtig ben met touwen en paarden anders was ik mijn pink gewoon kwijt geweest.

Borstbeen blijft pijnlijk, met de knie links kan ik niet meer opstijgen dus ik heb mijn paardje geleerd dat ik rechts opstap, pols en rechterknie doen pijn bij weersveranderingen, pink ziet er nog altijd beetje scheef uit.

Ik weet wel dat ik een beetje een pechvogel ben, mijn ongelukken waren echt telkens een echt pech hebben, dus ik ben in die zin voorzichtig dat ik het niet ga zoeken en echt rekening hou met mijn eigen rijvaardigheden en op welk paard ik stap en dat wat kan misgaan waarschijnlijk ook wel mis loopt

. Dus niet bang, wel extra voorzichtig

, wat spijtig genoeg door sommigen als hetzelfde wordt aanzien.

**Geplaatst**: 27-04-19 09:55

Geplaatst: 27-04-19 09:55

heb in totaal 4 keer een wat zwaardere blessure gehad (gelijk ook de enige blessures gelukkig) door omgang met paarden.
2 keer ernaast;
keer een trap gehad van een paard wat niet wilde laden en die zich ineens omdraaide en achteruit trapte, waar helaas ik stond en geen kant meer op kon, want links van me was de mestbult waar een grote houten plaat tegen aanstond en te hoog voor mij was om overheen te springen (was nog maar 12/13 toen), achter me was de stalmuur en de eigenaresse van het paard had zich rechts van mij gepositioneert. Enige wat ik kon doen was de trap incasseren. Kreeg een trap in mn ribben van het ene been en het andere been kwam tegen mijn opgeheven arm aan. Met die laatste heb ik zo'n mazzel gehad; had ik mn arm niet opgeheven gehad dan had ik dat been vol in mn gezicht gekregen. Die trap in mn ribben sloeg ook gelijk alle lucht uit mn longen en heb echt 20 sec lang gedacht dat ik doodging, want ik kreeg geen lucht meer binnen gedurende 20 sec....tenminste; het zal ong zo lang hebben geduurd dat ik naar lucht liep te happen, het voelde als veel langer.

2de keer stond ik er ook naast. Ander paard overigens. Daar was ik de knotten eruit aan het halen en had het paard los in de box staan. Ik stond rechts van hem de vlechten eruit te halen. Paard schrikt ineens van iets wat vanuit links komt en neemt een sprong naar rechts...waar ik stond en landde bovenop mn voet...met ijzers. Daar heb ik ook weken last van gehad en voet is dik een week paars geweest.

3de keer was wel onder het zadel. Had clubles gehad bij de rijvereniging en zou weer richting stal rijden. We gingen altijd erop zittend de binnenbak uit en de rijhal uit, dus zo ook deze keer. Paard wat ik reed kende de procedure dus niks aan de hand toch? Ja foute inschatting van mij; dit was de eerste keer dat ze door de deur moest terwijl het buiten al donker was en ze vond het eng om ineens dat zwarte gat in te moeten. Middenin de deuropening wijkt ze helemaal naar links uit en zo ver dat ik vast kwam te zitten met mn been tussen deurpost en paard. Paard besloot uiteindelijk toch naar buiten te gaan, dus daar ging mn been. Helaas had ooit de deur andersom erin gezeten en zat de oude scharnier nog in de deurpost. Mijn knie is met het naar buiten gaan met grof geweld langs die scharnier gesleurd en toen we buiten waren was ik zo misselijk van de pijn, maar kon niet afstappen, want had totaal geen gevoel meer in dat onderbeen, dus met een half lamme poot paard naar huis gestapt. Was gelukkig maar 300 meter en had iemand anders mee op de fiets die het paard voor me vasthield.
Hoewel ik niet eens zo heel lang last heb gehad van die knie is dit wel de blessure geweest waar ik nog wel eens last van heb.
Steken met vorst en regen en nu 25 jaar later kraakt die knie ook behoorlijk. Hoewel dat laatste gelukkig wel weer een stuk minder is geworden sinds ik glucosamine met msm slik 2 maal daags. Maar die steken blijven, hoewel ook die gelukkig minder zijn geworden.

De laatste is vrij recent; feb vorig jaar. Onderuit gegaan in het bos met paard en al waarbij ik heel handig bovenop die ene boomwortel viel en een rib brak...gelukkig geen volledige breuk en is ondertussen ook allang helemaal hersteld. Hier gelukkig ook nooit meer last van gehad.

Dus ik heb nog heel veel geluk gehad vergeleken met sommigen hier. Alleen de knieblessure waar ik af en toe wat last van heb, maar niet in zo'n mate dat ik daardoor minder kan gelukkig.

Verder vaak zat gevallen, maar gelukkig altijd lachend op kunnen staan zonder een centje pijn (gelijk maar ff afkloppen, want je zult zien...een volgende keer....)

edit; o wacht...diezelfde knie, die heb ik nog ff een tweede keer geblesseerd gehad met hetzelfde paard en niet eens zoveel later dan die eerste keer. Was zo'n 3 weken later, weer met de clubles. Stonden hindernissen in de bak en was aan het galloperen...ik sukkel die ik ben rijd mn volte te scherp aan en tik net met mn linkerknie tegen de staander van een hindernis aan. Heel fijn; die staander was van metaal en knalde precies op zo'n randje (vierkante staander). Knie was net hersteld van de vorige keer en heeft me even goed laten weten hoe die over mn stommiteit dacht. Heb met een lijkbleek hoofd paard aan de instructeur gegeven om even naar de wc te strompelen om wat koud water in mn gezicht te plensen...daarna ook gewoon weer opgestapt. Die tweede klap kon wel eens de reden zijn waarom ik nu wel eens last van die knie heb; 2 keer in 3 weken tijd was teveel voor mn knie
Achteraf moet ik ook erg lachen met wat voor kop de instructeur mn paard aannam; met grote ogen en verschrikt gezicht keek die me aan en was zo stomverbaasd over de snelheid waarmee ik de teugels in zn hand drukte om zo snel als mn ene been dat kon naar de wc te strompelen, dat die geen woord kon uitbrengen _O-

Laatst bijgewerkt door xxCYNNxx op 27-04-19 10:17, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 27-04-19 10:16

Geplaatst: 27-04-19 10:16

Mijn kleine teen is 2 keer gebroken geweest doordat er een paard op is gaan staan. Ook het bovenste kootje van mijn duim gebroken door het verkeerd vasthouden van een longeertouw. Verder gekneusde ribben gehad en na een val in een hek een hersenschudding. Gelukkig bleef het meestal bij blauwe plekken en kneuzingen!

**Geplaatst**: 27-04-19 10:57

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 27-04-19 10:57

Wat een vreselijke verhalen!Ik begon net mijn moed weer een beetje terug te krijgen na een gebroken knie vorig jaar ,maar nu gaat de durf weer weg!

**Geplaatst**: 27-04-19 11:08

Re: Ruiter blessures

Geplaatst: 27-04-19 11:08

Een trap tegen mn linker elleboog van mn verzorgpaard (met ijzers!) gelukkig een arts in opleiding als bijrijd vriendin dus die heeft het gelijk onderzocht en gekoeld. Met koud weer geeft het nog wel eens een stijf gevoel in mn elleboog.
In 2010 ben ik van een groot paard af gelanceerd boven een sprong. Dus paard was blij dattie mocht springen, landt en springt volle kracht omhoog en bokt. Ik belandde precies op mijn stuit waardoor ik deze hoogstwaarschijnlijk heb gebroken. Als ik verkeerd zit vandaag de dag, heb ik er direct last van.
In maart dit jaar ben ik van mijn eigen paard afgevallen tijdens onze eerste echte bosrit. Ik had hem niet onder controle en viel op mijn heup toen hij ineens linksaf sloeg en mijn lichaam revhtdoor ging. Had een zwarte heup. Nogsteeds als ik met mijn hand op mijn heup sla is het gevoelig.

**Geplaatst**: 27-04-19 11:16

Geplaatst: 27-04-19 11:16

anjali schreef:
Wat een vreselijke verhalen!Ik begon net mijn moed weer een beetje terug te krijgen na een gebroken knie vorig jaar ,maar nu gaat de durf weer weg!

wel nee joh, niet nodig. Je moet maar zo denken; meestal is er niks aan de hand met een val.

Mijn blessures gaan van toen ik 12 was tot 44......goed, daar zit een periode tussen waarin ik niet reed, maar van alle jaren dat ik rijd heb ik maar een paar keer een blessure opgelopen, waarvan een aantal puur door mijn eigen fout was veroorzaakt.

Gewoon rustig aan weer beginnen met een betrouwbaar paard en je hebt zo je moed weer terug. Desnoods begin je eerst met wat rondjes stappen met iemand ernaast.

Nomineer dit bericht ×