Ik heb een probleempje. En ik weet dat er al topics zijn over angst maar kon mezelf niet vinden in de verhalen dus probeer het zelf eventjes
Toen ik 6 was ben ik begonnen met rijden en lessen volgen bij een manege. Rond Mn 10e was er een nieuw paard op de manege en jeeeh wat was ik blij dat ik als eerste van de les erop mocht. De bak lag vlak langs een weg, er kwam een motor langs die net optrok bij de bak... en het gebeurde: een harde val op mijn hoofd en rug. Een kwartier buiten bewustzijn. Ik werd wakker in het ziekenhuis waar werd verteld dat 2 rugwervels gekneusd waren. BOEM. 6 weken niet uit mijn bed. Nou ben ik zodra ik mocht weer op het paard gestapt en huppel nu met 15 jaar nog steeds rond op de manege.
Alleen... ik heb de laatste tijd steeds vaker gehad dat ik bijvoorbeeld een hele les alleen maar stap en huil. Ik voel me dan erg slecht ven binnen, maar weiger eigenlijk altijd van mijn paard af te komen en wil meestal de hele les uitzitten. Ik heb namelijk het idee dat als ik zou afstappen dat ik dan toegeef aan mijn angst.
Ik heb sinds mijn val altijd wat meer oplettender paard gereden, maar de laatste tijd is alles eng en vervelend.
Heeft iemand misschien tips ofzo??
Ik heb een coaching geprobeerd maar heeft eigenlijk averechts gewerkt.
Alvast bedankt
. Misschien zou je dus opzoek kunnen gaan naar een instructrice voor bijv. Privéles of een kleine groeples. Wat trouwens vaak ook helpt is dat je een tijdje op 1 vast paard rijd, zodat je dat paard vertrouwd, en je niet elke keer weer moeten wennen aan een nieuw paard waar je die les op rijdt.