Over het algemeen zie je wel dat paarden van dezelfde maat en gelijkwaardig temperament vaak naar elkaar trekken, bij rasgenoten heb je dat natuurlijk sneller.
Gaat niet altijd op natuurlijk, mijn Arabier ging vaak niet samen met andere Arabieren. Bij de vorige eigenaar vocht hij met zijn rasgenoot tot bloedens aan toe, bij mij heeft hij veel draden vermoord omdat er in de aangrenzende wei een rasgenootje stond waar hij perse naar moest maaien en gillen. Hij staat ondertussen al jaren met een Welshje wat prima gaat, ook met haar veulen en in de groep is hij nu ook rustiger. Of hij naar andere Arabieren nu ook normaal kan doen weet ik niet, want die lopen er niet meer in de buurt. Moet ik gelijk zeggen dat hij vooral in zijn jongere dagen niet heel sociaal begaafd was.
Ik merk wel het verschil in temperament heel goed. Die van mij (Arabier en 2 Welshjes) zijn wat meer heethoofden en dan staan er in het weideseizoen twee koelbloederige types bij (licht trekpaard type en oude New Forest) en dan blijf je toch wel twee groepen zien. Het lichte trekpaard stond er eerst standaard bij, toen er tijdelijk een tinker bij kwam trokken die twee ook gelijk naar elkaar. Toen mijn merrie bij de hengst was en de Arabier en trekpaard samen stonden waren die twee echt een duo, maar je merkt dat zodra er 'betere' opties zijn dat ze toch voorkeur hebben voor ander gezelschap.