Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Toothless schreef:Wat doe je meestal met haar als je haar de wei uit haalt? Sommige paarden associeren 'uit de wei halen' met 'werken' wat ze niet leuk vinden. Misschien een idee om een keer gewoon haar te pakken en alleen een poetsbeurt oid te geven of vrijheidsdressuren zolang ze het leuk vind
QuintaenJojo schreef:Knap irritant als je merrie haar droomprins heeft gevonden! Heb het zelf ook een keer aan de hand gehad en was toen een kwestie van heeeeele lange adem en toen won uiteindelijk de nieuwsgierigheid. Boekje lezen bij het hek met zak chips (maakt lekker knisperig geluid), met emmer voer rammelen en rustig afwachten en niets ondernemen. En als je haar hebt, de eerste keren alleen voeren buiten het hek en terug zetten. Maar nogmaals, het is een geduldkwestie, kan de eerste keer maar zo een uur duren voor ze überhaupt komen kijken bij je.
QuintaenJojo schreef:Knap irritant als je merrie haar droomprins heeft gevonden! Heb het zelf ook een keer aan de hand gehad en was toen een kwestie van heeeeele lange adem en toen won uiteindelijk de nieuwsgierigheid. Boekje lezen bij het hek met zak chips (maakt lekker knisperig geluid), met emmer voer rammelen en rustig afwachten en niets ondernemen. En als je haar hebt, de eerste keren alleen voeren buiten het hek en terug zetten. Maar nogmaals, het is een geduldkwestie, kan de eerste keer maar zo een uur duren voor ze überhaupt komen kijken bij je.
Haar gepakt, gepoetst en weer terug gezet. Volgende dag niks meer aan de hand 
ShirleyT schreef:is lastig idd, mijn verzorgmerrie heeft ook een tijd gehad dat ze zich absoluut niet wou laten vangen. ben gewoon net zo lang achter haar aan gaan lopen en zorgen dat ze geen kans meer kreeg om te grazen tot ze het opgaf en zich laat vangen, toen was ze dr na een weekje of twee ofzo wel weer klaar mee. heb na de eerste keer wel het halster een tijdje omgelaten in de wei, maakt t toch iets makkelijker. die andere paarden zijn wat lastiger te fixen, misschien werkt t om ze steeds weer weg te jagen maar bij echte knuffelkonten werkt dat niet nee
Anoniem schreef:Wat shirley zegt deed ik inderdaad ook, ze mag niet meer eten. Ik had dan al wel het geluk dat ze in een volte van 10-15 meter om mij heen bleef lopen, maar daardoor kom ik elke keer als ze een hap gras wou nemen haar weer "opjagen". Na 15 minuten was ze het zatHaar gepakt, gepoetst en weer terug gezet. Volgende dag niks meer aan de hand
Gaat jou paard ook weer eten of blijft ze wegrennen/lopen?
), en ze weten heel snel dat jij hen niet moet hebben, maar jouw paard. Verleg jouw focus dan ook naar jouw paard, zonder echt te staren uiteraard, maar hou je gedachten bij jouw paard. En dan dus, stap voor stap...
) is dat ze even rust krijgt. En JIJ beslist wanneer het genoeg is, niet zij. Dus JIJ stapt eerst bij haar weg en dan weet zij dat het goed is. anjali schreef:Wat vervelend voor je. Rammelen met een bak brokjes zal niet gaan omdat er nog een stel andere paarden bijstaan denk ik. Dan komen ze allemaal tegelijk! Misschien een snoepje in je zak,als ze dat eenmaal weet zal ze wel komen? Worden ze ook in de wei gevoerd? Als ze anders gewend zijn na het "werken"gevoerd te worden komen ze meestal ook wel.
tess_84 schreef:Het in beweging houden zoals je zelf al zegt, is inderdaad belangrijk. Daarbij is het echter wellicht nóg belangrijker om op het juiste moment stil te staan of zelfs een stap achteruit te doen. Dus je stapt op haar toe, en als ze aandacht voor jou heeft, blijf je staan. Verslapt de aandacht (lees: gaat ze eten, kijkt ze weg, draait ze haar oren weg, ...) dan stap je weer rustig op haar toe. Dit kan gerust stapje voor stapje gaan, tot ze haar aandacht weer bij jou heeft. Dat kan gaan van een oor in jouw richting draaien, tot helemaal in jouw richting draaien en blijven staan. Elk "contact" dat ze met jou maakt, belonen. Belonen is hier: kort rust geven. Probeer haar ook niet meteen te grijpen eens ze binnen handbereik is, maar steek je hand uit, laat haar eraan ruiken, en trek je hand dan weer weg en zet een stapje terug. Aandacht verslapt weer, terug stapje vooruit, hetzelfde doen, eventueel aai over de neus, weer stapje terug. En dat zo lang en met zoveel geduld tot je haar zonder opjagen kan pakken.
Deze techniek heb ik gebruikt bij één van onze Shetlanders die heel erg bang was en zich dus ook niet liet vangen. Het heeft in het begin echt wel lang geduurd en ik kon hem ook niet na de eerste sessie pakken! Maar nu kan ik, mits een paar "tussenstapjes" gewoon zijn halster aandoen, ook als hij bij de andere paarden staat.
In verband met de paarden die er nog bij staan, jaag die op een subtiele manier weg (als subtiel niet werkt, moet je natuurlijk wel een beetje als een gek staan met je armen zwaaien of plots een grote stap in hun richting doen), en ze weten heel snel dat jij hen niet moet hebben, maar jouw paard. Verleg jouw focus dan ook naar jouw paard, zonder echt te staren uiteraard, maar hou je gedachten bij jouw paard. En dan dus, stap voor stap...
Als beloning, als je haar eenmaal hebt, kan je natuurlijk ook wat wortelstukjes of koekjes geven, maar de beloning tijdens het oefenen (want dat is het gewoon) is dat ze even rust krijgt. En JIJ beslist wanneer het genoeg is, niet zij. Dus JIJ stapt eerst bij haar weg en dan weet zij dat het goed is.
Succes, en hou je ons op de hoogte?