Het gaat om een bijna 23 jarige ijslander. Hij is al 13 jaar mijn maatje door dik en dun. Ik kan met hem lezen en schrijven en hij is echt mijn alles.
Echter, sinds een aantal jaar slijten zijn tanden ontzettend hard, zo hard dat hij haast geen kiezen en voortanden meer heeft. Nu kwam ik van de week in de wei en zag ik plekken op zijn gezicht. Dezelfde plekken als die hij in de zomer krijgt wanneer hij veel op dieet staat en naast hooi te weinig binnen krijgt (hij kreeg dan altijd PAVO koeken). Dit was echt een plens koud water in mijn gezicht, dat betekend dus dat ondanks dat hij de hele dag op het gras staat en hooi bijgevoerd krijgt, hij niks van het gras opneemt en misschien zelfs wel geen gras meer kan eten. Ik zie hem nl. amper nog grazen.
Daarnaast is het een moeilijk karaktertje, hij is vreselijk dominant, op een positieve manier, hij is echt de leider van de boel en doet dit op een eerlijke rechtvaardige manier. Hij is echter met rijden een draak, ik vermoed dat hij vroeger met rentelgang races en ponykampen gewoon verknalt is in die zin. Ik krijg het voor elkaar veilig met hem buiten te rijden (ik ken inmiddels ieder spiertje en de gedachtegang die daarmee samen gaat), maar een ander durf ik er niet op te zetten, dat zou grote ongelukken geven.
Nu heb ik dus een paar opties:
1) ik doe hem weg als rijpaard alleen voor de bak (daar is hij wel goed te rijden), maar daar vindt hij niks aan en wie wil er nou een 23 jarige ijslander hebben die bijna niet meer zelf kan eten en dus 3-4x per dag zacht voedsel moet krijgen?
2) ik doe hem weg als weidemaatje, op zich een goed idee, maar wie zegt dat er dan niet toch mee buiten gereden gaat worden? En ook hier weer, wie wil er een weidemaatje dat 3-4x per dag zacht voedsel bijgevoerd moet krijgen?
3) een spuitje of de slager, hij is mentaal nog helemaal fit en jong, in zn koppie is hij er dus echt nog niet aan toe, maar ik betwijfel of zijn lichaam het zo nog lang uithoudt.
Of hij dan nog plezier in het leven houdt als hij als een ouwe banketstaaf alleen nog maar door een rietje kan eten betwijfel ik, het is namelijk een enorme vreetzak.
Wat is nou wijsheid? Wat moet ik nou doen? Ik heb al contact gehad met van der Veen (om me te informeren) en die doet het natuurlijk met liefde, ik mag er daarna zelfs nog van alles mee. Ik weet dat mijn dierenarts mijn beoordeling ook wel vertrouwd, maar is dat wel de juiste weg?
Ik heb overal twijfels bij

de koe op je bord was misschien ook gezond.
, voor die mensen is het hun werk om oudere paarden te verzorgen en dan ook desnoods 4x per dag te voeren.