Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
(waarschijnlijk ergens pijn gehad). In de hindernis, naast de hindernis, voor de hindernis, achter de hindernis, op de hindernis. Geen plek te bedenken waar ik niet gelegen heb
Oh! Zelfs een keer met paard en al omgedonderd op de omheining (ook erg leuk, paal van de omheining brak, mijn been niet
). Met de andere fjord er een keer op buitenrit afgedonderd. Resultaat: cap kapot (lees: dwars door). Geloof het of niet, maar ik reed daarna nog steeds tuigloze buitenritten 
Toen ging ik uitstappen náást de stal (soort oprit). En op een gegeven moment nam ik ook een stukje van de weg mee. Steeds wat verder totdat ik gewoon met hem door 't bos ging. Vorige week hebben we in de (privé)les balkjes gegaloppeerd. Guess what?! Ik vond het mega leuk
En mensen die je stimuleren hielp mij ook heel erg. Eigenaresse van bijrijdpaard zei ook: gewoon doen. Mijn instructrice zegt al niet eens meer wat, die doet het ook gewoon. Legt balken neer en ga je gang maar. Gewoon doen
Dat is hoe je over je angsten heen komt. Je moet er dóórheen.
)
Het komt vast allemaal goed hoor, vooral fijn dat ik niet de enige ben in de wereld.
. Na een paar flinke vallen is het niet gek dat je wat angstiger bent. Je word ouder en ziet wat meer de gevaren overal van in nu. Heukeltje schreef:Zo herkenbaar, ik ga ook dingen uit weg. Draai in mijn hoofd allemaal filmpjes af wat er allemaal wel niet kan gebeuren. Alleen is het bij mij van kwaad tot erger gegaan. Eerst gingen we alleen dit uit de weg en nu dit en dat. Kan het ook niet echt doorbreken bij mezelf en paard word daar juist alleen maar onzeker van hoewel je dingen uit de weg gaat om 'voor ons gevoel' de zekerheid te creeeren hebben dat er niets kan gebeuren. Erg lastig!
denice schreef:Ik ben geen bang trillerig rietje hoor, niet de boel verder opblazen dan nodig, maar wel doe doemscenario's in m'n hoofd. Ik heb al wat mensen ingeschakeld die meegaan met wandelen, bij het beleren zal ik er veel bij zijn en na het beleren krijg ik de eerste weken begeleiding. Na een aantal succeservaringen zal het zeker goedkomen. Mijn andere idee was om nu alvast op het ultrabrave paard te rijden van mijn buurvrouw, daardoor zal ook het vertrouwen buiten groeien..