Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-12 18:18

Leiderschap

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-12 18:18

Ik kom een hoop topics tegen en als ik me erdoorheen worstel, denk ik...
Volgens mij zijn dit mensen die een totaal andere invulling geven aan leiderschap.

Volgens de statistieken heb je meen ik 4 leidersoorten maar ik ben wel nieuwsgierig naar wat voor leider jij bent.
Wat houdt leiderschap voor je in?
Hoe ziet het eruit?
Ga je uit van talenten?
Zorg je goed voor het emotionele, fysieke en geestelijke welzin van je paard?
Hoe ga je om met de spiegels die jou worden voorgehouden?
Hoe zie je een paard?
Hoe ziet jouw band met je paard eruit?

Ik wil dit topic kaderen in "wie ben jij als leider"
Even los van welke stroming je aanhangt.

**Geplaatst**: 07-10-12 18:30

Geplaatst: 07-10-12 18:30

Goed leiderschap houdt in naar je paard luisteren, letten op de kleine veranderingen in gedrag,
stevig in je schoenen staan, consequent zijn, grenzen durven stellen, geduld hebben,
het paard paard laten zijn, niet proberen om hem aan jou aan te passen maar jezelf aan je paard .
Je paard is zoals er gezegd wordt de spiegel van de ziel. Ben jij een goede leider dan zijn jij en je paard een goed team samen,
ongeacht het karakter, ras of geslacht van het paard.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-12 18:38

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-12 18:38

Wat versta je onder stevig in je schoenen staan, consequent zijn, grenzen stellen?
Heel algemene begrippen die je op heel verschillende manieren kunt uitvoeren.

Hoe ervaar jij dat ze spiegel van je ziel zijn?
Wat doet dat met je?

Ik ben overigens aan het zoeken naar mijn antwoorden, ik voel nog vanalles maar weet nog niet hoe het precies onder woorden te brengen.

**Geplaatst**: 07-10-12 18:45

Geplaatst: 07-10-12 18:45

TS ik vind je vraag niet erg concreet, zou je willen toelichten wat je bedoelt?

Om een aanzetje te geven: ik vind dat leiderschap inhoudt dat je paard ervoor kiest om zich bij je aan te sluiten. De tegenhanger is dominantie, waarbij je vindt dat je paard zich bij je moet aansluiten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-12 18:58

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-12 18:58

Wat vind je niet concreet?

En waar ik nieuwsgierig naar ben is hoe je invulling geeft aan je leiderschap.
Dus als je zegt: dat het paard voor mij kiest uit vrije wil.
Wordt ik nieuwsgierig hoe dat eruitziet.

Maar ook, is dat gegroeid, of zagen jullie elkaar en was het klaboem, raak.

Hoe doe je dat als je een paard hebt "waar je iets mee moet" maar het gaat niet vanzelf.

**Geplaatst**: 07-10-12 19:11

Geplaatst: 07-10-12 19:11

Wat ik niet concreet vind is wat je wil: wil je voorbeelden van hoe mensen in de praktijk werken, wil je informatie per karaktertype, wil je weten hoe je een probleem met je paard oplost, wil je weten wat de "foefjes" zijn (in dat laatste geval denk ik niet dat die er zijn) en wat wil je ermee bereiken? Wil je een betere leider worden voor je paard, bij voorbeeld? En waarom, waar loop je tegenaan?

Want je opent zo'n topic vast niet zomaar.

Om je vragen te beantwoorden: het was een combinatie van beiden. Mijn paard is nogal duidelijk in wie hij wel en niet leuk vindt en mij vond hij wel oké. En ik hem ook. Ik wist dat hij mijn paard was. En daarna heb ik eerst m'n best gedaan om de samenwerking zo veel mogelijk te saboteren :Y)

door te doen wat ik altijd geleerd had. En sinds een klein jaar ben ik 'm op een andere manier gaan benaderen en dat werkt heel prettig voor ons allebei moet ik zeggen.

Paard "waar je iets mee moet" kan ik me niks bij voorstellen. Ik moet niks met 'm. Hij ook niet met mij. Ik wíl met 'm, en ik vind 't prettig als hij meedoet met de activiteit die ik bedacht heb. En meestal wil hij dat wel. En soms ook niet en dan kan ik kiezen om 'm met rust te laten of om 'm te dwingen om mee te werken. In dat laatste geval ben ik geen leider meer.

Maar stel nou dat ik een les heb afgesproken. Dan moet ik m'n paard uit de wei halen, zadel erop, hoofdstel erin en dan moet ik er ook nog op gaan zitten. Dan heb je zomaar 4 handelingen die je "moet" doen met je paard.
Uit de wei halen: hij heeft natuurlijk meteen door dat er iemand aan komt, en ook dat ik het ben. Vaak staat hij met z'n gezicht in het gras. Ik kan dan verschillende dingen doen:
1- z'n hoofd omhoog trekken, halster omdoen, paard meenemen. Maar dan ben ik weer dominant bezig.
2- contact zoeken door naast 'm te gaan staan, hij kijkt dan vaak al gauw op en dan peil ik z'n stemming. Eventueel halster voor z'n gezicht houden, hij kan dan z'n hoofd in het halster steken of hij kan aangeven dat hij het halster niet nodig vindt. En dan loop ik naar de uitgang van de wei en loopt hij achter me aan. Zo lang er maar een verbinding is (die verbinding hoeft niet fysiek (halster + touw, of andere hulpmiddelen) te zijn, het gaat erom dat hij op mij let en zich als vrijwillliger opstelt om mee te doen aan wat ik van plan ben (de wei verlaten)
3- contact zoeken en 'm daarna voor me uit laten lopen richting het hek. Hier ben ik nog niet zo heel goed in, ben nog druk bezig met kijken hoe zijn paard-leider (groepsleider) dat doet. Dus meestal vraag ik 'm om achter me aan te lopen.

Welke van de laatste twee opties ik hanteer is afhankelijk van waar ik zin in heb en van waar ik denk dat hij het beste op zou reageren. En dan heb ik 'm dus alleen nog maar uit de wei gehaald. Maar wat ik ook doe met 'm: het gaat niet om een volgorde van handelingen. Het gaat om het opzetten van een verbinding met je paard, vanuit je gevoel, zodat hij het prettig vindt om met je mee te doen.

Althans zo zie ik het.

Laatst bijgewerkt door Koper op 07-10-12 19:17, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-10-12 19:15

Re: Leiderschap

Geplaatst: 07-10-12 19:15

@ Koper: waarom ben jij geen leider op het moment dat paardlief beslist om op dat moment niet met je mee te gaan?
Waarom ben jij geen leider als je op dat moment beslist om hem gewoon zijn zin te geven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-12 19:21

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-12 19:21

Door het omgaan met paarden start ik te voelen wat voor leider ik ben, wat goed voor mij voelt.
Door hun omvang en kracht moet ik gaan samenwerken en geregeld heb ik geen flauw idee hoe/wat.

Ik kom erachter dat ik heel wat manieren heb die ik eigenlijk geen prettige eigenschappen vind.
Als ik me voorstel dat ik paard was, zou ik mezelf een vervelende kwast vinden.
Door paardefluisteren en verder te kijken kom ik erachter wat voor leider ik wil zijn.

Ik wil me verbonden voelen in liefde, in samenzijn, zodat we de neuzen dezelfde kant opkrijgen.
Ik worstel er nog enorm mee, hoe dat stukje verbinding dat stukje samen ZIJN te voelen, soms is het er opeens, dat maakt me enorm blij.
Er is nog een stuk vertrouwen wat ik mis....hihi en dat voelen ze feilloos aan.

Ik moet opeens denken aan een logeerhond die ik had, een 70 kilo zware newfoundlander reu, die ik niet vertrouwde, niet alleen door zijn omvang maar vooral door zijn dominante en opvliegerige karakter.
Daar zit een onvoorspelbare voorspelbaarheid in.
Ik kon niet met hem ZIJN.
Mijn rol als leider werd gedegradeerd tot brandjesblusser.
Het grappige was, mijn hond heeft het in 5 weken klaargespeeld om vrienden met hem te worden. Die heeft daar enorm zijn best voor gedaan, ik ben supertrots op hem.
Zo een dominant leiderschap voelt voor mij als heel onveilig aan.

Als ik op die manier zou gaan werken zou ik mijn ego in werking moeten stellen en een paar muren om me heen moeten opbouwen, die heb ik niet.

Ik zoek naar gelijkwaardigheid, partnerschap, dus een samenvallen met mijn paard.
En ik ben bereid daar enorm hard voor te werken, te leren .
Ik ga ervanuit dat als mij iets niet lukt ik iets (nog) niet kan, inzicht mis,.

Ik realiseer me dat ik een doorkijkje heb naar mijn leiderschap en dat dit zal groeien naarmate ik meer met paarden heb gedaan.
Tenslotte ben ik pas sinds juni intensief met paarden bezig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-12 19:26

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-12 19:26

Koper, ik ben niet op zoek naar foefjes ofzo.
Ik ben nieuwsgierig naar hoe mensen zelf hun leiderschap zien, en dat zo inhoudelijk mogelijk neer te zetten.

Dit naar aanleiding van oeverloze discussies, die eigenlijk vn aantoonden dat ze heel verschillende soorten leiders zijn.
Nu inhoudelijk, gewoon kijken wat voor leider eenieder is.

Vandaar mijn vraag om zo inhoudelijk mogelijk aan te geven hoe je leiderschap ziet/voelt/ervaart. Er zijn vast nog veel meer vragen te bedenken bij de vragen.

**Geplaatst**: 07-10-12 19:47

Geplaatst: 07-10-12 19:47

NynckeL schreef:
Wat versta je onder stevig in je schoenen staan, consequent zijn, grenzen stellen?
Heel algemene begrippen die je op heel verschillende manieren kunt uitvoeren.

Hoe ervaar jij dat ze spiegel van je ziel zijn?
Wat doet dat met je?

Ik ben overigens aan het zoeken naar mijn antwoorden, ik voel nog vanalles maar weet nog niet hoe het precies onder woorden te brengen.

Klopt, maar is dat het ook niet? we zijn allemaal anders en kunnen niet allemaal hetzelfde doen. Als de lichaamstaal klopt en je geestelijke toestand klopt dan ben je een leider.

Hoe ik ervaar dat ze een spiegel van de ziel zijn. Als ik kijk naar anderen die bezig zijn met hun paarden, dan kan ik/je zien wat voor mensen het zijn. Is het paard heel druk en onrustig dan is de persoon onrustig, is het paard dominant dan zal de persoon onzeker zijn en niet weten hoe op de reacties in te springen. Je paard is van nature een perfect paard, door de ruiter/baas gaat het paard mankementen vertonen. doet hij vervelend met longeren dan doet de eigenaar het verkeerd, gaat het rijden niet goed dan doet de ruiter iets niet goed. Hoe jij bent en wat jij doet zie je terug in je paard. Ik ben rustig en stabiel rondom paarden (niet altijd nee), hierdoor worden zij ook rustig en krijg je dingen gedaan die anderen niet kunnen doordat zij te onrustig zijn.
Wat het met me doet? Het maakt mij intens gelukkig, dit maakt het verschil tussen ik(ik als persoon) doe dit of wij(mijn paard en ik) doen dit. Het samenspel dat je hierdoor krijgt. Doordat je paard aan jou zo duidelijk laat zien waar je gebreken zitten. Je kan het niet op je paard afschuiven, tuurlijk hij kan eens een pest humeur hebben, maar dat heb ik ook. Als je paard het niet doet zoals jij het wil, dan doe jij iets verkeerd.

Het kan een beetje onsamenhangend zijn geworden, maar dit is puur mijn eerste reactie, hoop dat je er iets mee kan (:

**Geplaatst**: 07-10-12 20:02

Geplaatst: 07-10-12 20:02

Welke 4 leidersoorten zijn er dan?

Ik denk dat ik mijn paard wel goed ken, ook hoe ze zich gedraagt in de groep en welke plaats ze daar heeft.
Over het algemeen kan ik aan haar zien, in wat voor stemming/bui ze is.
En daar probeer ik rekening mee te houden.
Is ze rustig en mak, dan ik ook heel relaxed alles doen.
Is ze wat drukker en koppiger, ben ik ook duidelijker dat ze echt moet blijven staan. (bijvoorbeeld)

Maar echt leiderschap, daar denk ik nooit zo over na.
Mijn paard is gehoorzaam en makkelijk in de omgang, maar volgens mij is dat ook haar karakter.
Het enige waar ik wel bewust mee bezig ben, is dat ik rustig met haar omga.
Niet schreeuwen of druk bewegen, onverwachte dingen.
Als ze iets doet wat van mij niet mag, is het genoeg als ik 'eeuuhhh' zeg.
Ik luister ook wel eens naar haar :')

Soms wil ze met poetsen bij de kuiwagen staan om hooi te eten en dat mag dan van mij.

Van de week toevallig wel een keer een zweepje gebruikt.
Ze bleef bij het erf een beetje dralen voor ze de weg op wilde stapppen.
De volgende dag nog iets meer.
Dag erna heb ik een zweepje meegenomen, en zodra ze ging dralen een tikje op de kont gegeven.

En dat heeft geholpen, vandaag liep ze gewoon weer als vanouds het erf af.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-10-12 20:49

Geplaatst door de TopicStarter : 07-10-12 20:49

Ja Annekelies, we zijn allemaal anders, daarom is het interesant om eens te lezen wat voor verschillen er zijn.
Misschien dat dat helpt in andere discussies om te bedenken: he, hij is een andere leider.

Mika de 4 leiderschapsstijlen zijn:
De autoritaire
De consulterende
De democratische
Laise-faire, wordt omschreven als laat maar waaien, maar de hedendaagse zelfsturende teams zijn daar uit voortgekomen.

Ja, ik ben zelf volop in ontwikkeling maar weet al dat het de bedoeling is uit te komen bij mijn stijl. Dat voelt als een heel intern proces, anderen kunnen me daar niet mee helpen, de enige die me daar bij kan helpen zijn de paarden en mijn docent die ziet wat ik doe en uitstraal door me vragen te stellen en te luisteren als/hoe ik dingen vertel.
Ik vind het trouwens bere-interesant!

En een vraagje over het zweepje: doet zij het omdat er bv iets afwezigs in jou is?
Ik merk aan mijn hond hoe het met mij is.
Als we samen wandelen en ik zit goed in mijn vel dan gaat het vanzelf, ben ik afwezig of verdrietig is hij ook verder weg, dus eigenlijk weerspiegelt hij mij.

**Geplaatst**: 07-10-12 22:49

Geplaatst: 07-10-12 22:49

Over het zweepje.
Ik denk dat het komt omdat zij nog nooit heeft 'gedraald'.
Dus toen ze dat van de week een keer deed, wachtte ik te lang af voordat ik ingreep.
Daarom denk ik dat ze de volgende dag, het gewoon nog een keer ging proberen om te kijken of het haar weer zou lukken.
Maar na het tikje op de kont, was het echt van: 'oh ik ga al, ik ga al' :')

Ze wist haast niet hoe snel ze moest gaan stappen. Komt ook omdat ik nooit een zweepje gebruik met rijden, dus ze schrok er wel van.

Maar die 4 vormen van leiderschap, is dat niet voor mensen hoe die leiding geven op het werk?
Of wordt ook gebruikt in de paardenwereld?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-10-12 06:47

Geplaatst door de TopicStarter : 08-10-12 06:47

Nou het zijn de hoofdstijlen van leiderschap door mensen.
Maakt niet zo uit of dat in werken met mensen of dieren is, er is een stijl die ze van nature zullen prefereren. Natuurlijk niet zo sec, je kunt van meerdere stijlen iets hebben.

Ik merk nu dat er ook veel aangeleerd gedrag bijzit.
Zo hoor ik de laatste tijd heel vaak de irritante stem van mijn zus in mij terug -O-

Ik denk dat werken met dieren je werkelijke stijl naar boven halen.
Maar als ik kijk hoe ik ben met mijn hond dat is heel anders dan dat ik nu werk met paarden dat laatste heeft te maken dat paarden zo groot zijn, ik vertrouw mijzelf nog niet helemaal met ze.

Ik ben een combinatie tussen consulterend en laisser faire.
En ik blus zonodig een brandje en treed op als het nodig is.....maar dat hele bepalende is niet mijn stijl. Daar wordt ik letterlijk ziek van als ik dat teveel moet doen ( is een tijd mijn werk geweest met verstandelijk gehandicapten....tot ik 3 jaar ziek werd )

hihi, er komt meer uit dan ik dacht.

Mika maar als zij nooit eerder heeft gedraald, dan zou je zeggen dat er iets is/was.
Of met jou of met haar .... ze gaat niet opeens dralen.
Ik persoonlijk vind een zweepje echt een zwaktebod, ik vind het vreselijk dat ik dat ding soms nodig heb.
Voor zover ik beeld heb bij wat je zegt, zou ik dus 10x achter elkaar van het erf op de weg zijn gestapt en weer terug, net zolang tot ze weer als vanouds zou gaan. Ik zou haar ook vertellen waarom ik het doe : om de schrik eruit te krijgen of om weer terug te gaan naar tempo.
( hihi dit denk ik omdat ik dat met ijn hond deed toen ie nog een puppekindje was....en nu ook ) Grappig maar inderdaad zou ik dat met een paard ook doen.
Maar eerst zou ik erachter willen komen waarom dit zo gebeurd.

**Geplaatst**: 08-10-12 11:35

Re: Leiderschap

Geplaatst: 08-10-12 11:35

Ik hou ook niet van een zweep, om daar maar eens flink mee te slaan.
Maar voor een keer een tikje op de kont, daar vind ik niet zoveel mis mee.
Het was meteen duidelijk, dat heb ik liever dan 10x achter elkaar het erf op en af stappen.
Ik denk dat je een paard dan pas echt dwars krijgt, omdat je het dan gaat opzoeken en het 'gevecht' aangaat.

Er was naar ik weet, ook helemaal niks aan de hand dat ze ging dralen.
Dat verschil, als ze gaat stilstaan voor iets engs, merk ik heel goed.
Dan is haar houding compleet anders.
Wat ik zelf dacht, is dat ik het toeliet dat ze ging stilstaan op het erf en te lang wachtte om haar weer te laten lopen. En mijn paard ontdekte dat ze dit gedrag wel kon gebruiken om niet van haar vriendjes weg te moeten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-10-12 12:05

Geplaatst door de TopicStarter : 08-10-12 12:05

Misschien is dat dan per dier al verschillend, dat 10x confronteren ( of zo vaak als nodig is )
Ik ben daar best wel een taaie in

By the way: staan er bij jullie ook steeds advertenties over leiderschap onderaan je post? Het wordt wel erg goed bijgehouden wat we doen

zou er zometeen een taart van de hema onder verschijnen

of een mooie galajurk van govers?

**Geplaatst**: 08-10-12 12:10

Geplaatst: 08-10-12 12:10

Was benieuwd wat hier sinds gisteren gepost is en 't is een leuke discussie zeg

Ik denk niet zo dat er die 4 soorten leiderschap zijn. Ik denk dat je je leiderschap moet aanpassen aan het moment, en dat je dus flexibel moet zijn. Mijn nekharen gaan absoluut overeind staan als mensen zeggen dat hun paard altijd moet doen wat ze zeggen. Dan ben je geen leider... dan ben je een dictator. Een paard sluit zich pas bij je aan als hij weet dat hij de ruimte krijgt om zichzelf te zijn. Het is ook je taak als leider om je paard de gelegenheid te geven en te motiveren om zich te ontplooien (en dan heb ik het over zijn persoonlijkheid, en niet over dat je persé een bepaald niveau met rijden moet bereiken)

Zo heb ik bij voorbeeld een paard dat het leuk vindt om de stoel die ik gebruik om op te stijgen om te gooien. Nou was ik laatst, zonder dat ik overigens van plan was om te rijden, met die stoel in de paddock en ik dacht: we kunnen wel even spelen. Maar hij wilde niet meedoen. In plaats daarvan liep hij naar de omheining en ging daar naar iets staan staren. Ik ging naast 'm staan en keek in de richting die hij ook op keek (ook een soort spelletje) Daarna liep ik weer naar de stoel, en hij liep mee. Maar hij wilde er nog niet mee spelen. Nou dan niet, ga ik wel met iemand anders spelen

en ik liep weg. En op dat moment hoorde ik 'm die stoel omgooien

Als je goed kijkt naar hoe paarden onderling doen zie je dat er niet één het steeds voor het zeggen heeft. In een groep zullen alle paarden initiatief nemen, bij voorbeeld door naar de waterbak te lopen of door iets te onderzoeken. Wel is het zo dat de leider van de groep/kudde vaker zo'n initiatief zal laten zien, en ook (bijna altijd) het laatste woord heeft.

En als laatste nog een praktijkvoorbeeld van vanochtend: mijn stalhouder ging de paarden van de paddock naar de wei brengen. Ze stappen dan allemaal braaf achter haar aan. Mijn paard liep achteraan, en ik liep naast hem. De andere paarden waren al een eindje vooruit. Mijn paard liep schuin achter mij, en lette goed op. Ik voelde dat hij eigenlijk best heel graag naar het gras wilde dus ik rende een paar pasjes. Toen draafde hij ineens met een gilletje langs mij en rende de wei in, waar hij nog een paar bokken gaf

Oftewel: zijn aandacht is bij mij, en hij doet wat ik vraag (netjes meelopen en ook nog eens de goede richting op) En wachtte tot ik voorstelde om harder te lopen voordat hij het op een draven zette. En ik op mijn beurt heb geluisterd naar wat hij aangaf: hij wilde naar het grasss

Het belangrijkste voor mij is dat jezelf en je paard een verbinding willen. Dus willen samenwerken. Dat bereik je met flexibel, zorgend leiderschap. Vanuit daar kun je dan dingen aan je paard gaan vragen. Als die verbinding er niet is zal een paard ook wat ze "lastig" noemen worden.

**Geplaatst**: 08-10-12 12:31

Re: Leiderschap

Geplaatst: 08-10-12 12:31

Je kan pas een goede leider zijn als je weet wat er van je verlangt word.
En je moet ook geloven in jezelf als leider. (in iedereen zit een leider verscholen)

Een goede leider is in mijn ogen iemand die juist weet te handelen in tijden van rust en van stress, door het geven van dagelijks vertrouwen, wederzijds respect, en discipline.
Dat houd in dat je regels handhaaft die jou en je paard naar een optimaal teamverband brengt, waarin jij weet wat je hebt aan je paard.....maar nog belangrijker dat je paard weet wat hij aan jou heeft!
Je paard moet er van op aan kunnen dat jij weet wat je moet doen als er paniek is, dat je hem nooit in gevaar zou brengen en hem altijd eerlijk disciplineert (dus niet handelt vanuit je eigen frustratie of angst) als dat in het dagelijks contact duidelijk naar voren word gebracht kun je heel veel aan een paard hebben, hij kent z'n plek en jij ook!

**Geplaatst**: 08-10-12 15:36

Geplaatst: 08-10-12 15:36

Dat is inderdaad de zorgkant van leiderschap. Je moet een soort veilig baken zijn voor je paard.

Vergelijk het met spelende kinderen: soms heb je van die kinderen die dan vinden dat de andere kindjes persé mee móéten spelen. De andere kindjes willen het voorgestelde spel niet spelen maar doen het wel omdat ze bang zijn voor de gevolgen (agressie van het dominante kind) als ze niet meespelen.
Als er dan ergens een leider op zou staan, bij voorbeeld een ouder, zou die kunnen voorstellen dat de kinderen wel samen gaan spelen maar dan een spelletje dat iedereen leuk vindt. Zo blijft het leuk voor iedereen en staan de neuzen dezelfde kant op. Dat is wat je naar mijn idee ook met je paard zou moeten doen: die "ouder" zijn voor je paard... én voor jezelf! Als je niet ook over jezelf die ouder kunt zijn loop je het risico te vervallen in dictatoriaal gedrag ten opzichte van je paard. Mijn uitgangspunt is: als je leert vragen ipv afdwingen word je genoodzaakt om na te denken over hoe je iets vraagt. En als je daar achter komt zul je steeds vaker een ja krijgen. Het is ook erg nuttig om te kijken naar hoe de groepsleider van je paard dingen aanpakt, en hoe je paard daarop reageert. Of, als je paard leider van een groepje is, kijken hoe hij de orde handhaaft. Dan weet je ook welke methodes hij gebruikt en kun jij die op jouw beurt in de omgang met hem weer inzetten.

Dus waar ik naar streef is orde bewaren, maar wel op zo'n manier dat iedereen (jezelf en het paard/de paarden waar je mee werkt) zich daar prettig bij voelen en zich durven uiten. Ik heb bij voorbeeld een paard dat niet zomaar bot z'n hoofd wegdraait wanneer hij z'n halster niet om wil. In plaats daarvan knabbelt hij op het bakstuk. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad wat dat betekende: hij wilde het halster liever niet om maar wilde er ook geen punt van maken omdat ik kennelijk verder best oké ben

Nou, ook best. Als hij zonder halster net zo keurig mee loopt als met hoeft 'ie 'm van mij niet om. Paard blij, ik blij

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-10-12 18:20

Geplaatst door de TopicStarter : 08-10-12 18:20

Boompje1985 schreef:
Je kan pas een goede leider zijn als je weet wat er van je verlangt word.
En je moet ook geloven in jezelf als leider. (in iedereen zit een leider verscholen)

Een goede leider is in mijn ogen iemand die juist weet te handelen in tijden van rust en van stress, door het geven van dagelijks vertrouwen, wederzijds respect, en discipline.
Dat houd in dat je regels handhaaft die jou en je paard naar een optimaal teamverband brengt, waarin jij weet wat je hebt aan je paard.....maar nog belangrijker dat je paard weet wat hij aan jou heeft!
Je paard moet er van op aan kunnen dat jij weet wat je moet doen als er paniek is, dat je hem nooit in gevaar zou brengen en hem altijd eerlijk disciplineert (dus niet handelt vanuit je eigen frustratie of angst) als dat in het dagelijks contact duidelijk naar voren word gebracht kun je heel veel aan een paard hebben, hij kent z'n plek en jij ook!

En hoe doe jij dat?

**Geplaatst**: 08-10-12 19:12

Re: Leiderschap

Geplaatst: 08-10-12 19:12

Het is ook vertrouwen geven in je paard.
Bijvoorbeeld mijn merrie is nu 10 jaar en ik heb haar 2 jaar.
Wij rijden veel buiten maar dat was ze eigenlijk nooit gewend.
In het begin vond ze het allemaal reuze spannend en werd soms ook erg druk.
Maar ze mocht van mij overal naar kijken en ook wel eens stilstaan om een poosje te gaan kijken.
Zoals naar koeien, die vond ze eerst eng maar ik ben wel eens een kwartier bij de koeien gaan kijken met haar. En nu geeft ze er eigenlijk niks meer om.
En ik probeer te zorgen dat ik de voorkant vrij laat, dat ze de ruimte heeft, om zich heen te kunnen kijken.
Soms merk ik dat ik teveel de teugels als rem gebruik, want dan gaat ze stuiteren. :')

Dus ze laat wel merken als ik iets doe wat voor haar niet fijn is.
Het leiderschap vind ik wat paarden betreft, dat je beseft dat je met een levend wezen met gevoel te maken hebt, en niet met een soort van robot waar je op kan rijden.
De mens bepaalt wel wat er gebeurt maar houdt wel goed in de gaten hoe het paard erop reageert.
Met mijn eigen paard heb ik nu een bepaalde band waarbij we weten wat we aan elkaar hebben.
Net zoals ik voel dat zij af en toe gaat proberen of ze ergens speling heeft, net zoals dat dralen.
Maar zodra ze merkt dat het niet zal lukken, geeft ze zich ook weer over.
Met een vreemd paard heb ik dat niet, dat is weer heel anders.

Het lijkt nu net een verhaal alsof het altijd allemaal goed gaat, maar dat is ook niet zo.

Het is een soort proces waarin je steeds meer leert, als het goed is.

**Geplaatst**: 08-10-12 19:28

Geplaatst: 08-10-12 19:28

Koper schreef:
Was benieuwd wat hier sinds gisteren gepost is en 't is een leuke discussie zeg

Ik denk niet zo dat er die 4 soorten leiderschap zijn. Ik denk dat je je leiderschap moet aanpassen aan het moment, en dat je dus flexibel moet zijn. Mijn nekharen gaan absoluut overeind staan als mensen zeggen dat hun paard altijd moet doen wat ze zeggen. Dan ben je geen leider... dan ben je een dictator. Een paard sluit zich pas bij je aan als hij weet dat hij de ruimte krijgt om zichzelf te zijn. Het is ook je taak als leider om je paard de gelegenheid te geven en te motiveren om zich te ontplooien (en dan heb ik het over zijn persoonlijkheid, en niet over dat je persé een bepaald niveau met rijden moet bereiken)

Zo heb ik bij voorbeeld een paard dat het leuk vindt om de stoel die ik gebruik om op te stijgen om te gooien. Nou was ik laatst, zonder dat ik overigens van plan was om te rijden, met die stoel in de paddock en ik dacht: we kunnen wel even spelen. Maar hij wilde niet meedoen. In plaats daarvan liep hij naar de omheining en ging daar naar iets staan staren. Ik ging naast 'm staan en keek in de richting die hij ook op keek (ook een soort spelletje) Daarna liep ik weer naar de stoel, en hij liep mee. Maar hij wilde er nog niet mee spelen. Nou dan niet, ga ik wel met iemand anders spelen en ik liep weg. En op dat moment hoorde ik 'm die stoel omgooien

Als je goed kijkt naar hoe paarden onderling doen zie je dat er niet één het steeds voor het zeggen heeft. In een groep zullen alle paarden initiatief nemen, bij voorbeeld door naar de waterbak te lopen of door iets te onderzoeken. Wel is het zo dat de leider van de groep/kudde vaker zo'n initiatief zal laten zien, en ook (bijna altijd) het laatste woord heeft.

En als laatste nog een praktijkvoorbeeld van vanochtend: mijn stalhouder ging de paarden van de paddock naar de wei brengen. Ze stappen dan allemaal braaf achter haar aan. Mijn paard liep achteraan, en ik liep naast hem. De andere paarden waren al een eindje vooruit. Mijn paard liep schuin achter mij, en lette goed op. Ik voelde dat hij eigenlijk best heel graag naar het gras wilde dus ik rende een paar pasjes. Toen draafde hij ineens met een gilletje langs mij en rende de wei in, waar hij nog een paar bokken gaf
Oftewel: zijn aandacht is bij mij, en hij doet wat ik vraag (netjes meelopen en ook nog eens de goede richting op) En wachtte tot ik voorstelde om harder te lopen voordat hij het op een draven zette. En ik op mijn beurt heb geluisterd naar wat hij aangaf: hij wilde naar het grasss

Het belangrijkste voor mij is dat jezelf en je paard een verbinding willen. Dus willen samenwerken. Dat bereik je met flexibel, zorgend leiderschap. Vanuit daar kun je dan dingen aan je paard gaan vragen. Als die verbinding er niet is zal een paard ook wat ze "lastig" noemen worden.

Ik zou het niet beter kunnen verwoorden, ben het met je eens

Ik vind het fijn als mijn paard graag bij me wilt zijn en graag wilt meewerken, dat hij enthousiast is als we samen iets gaan doen. Neemt niet weg dat ik wel consequent ben, maar ook flexibel in bepaalde zaken.

**Geplaatst**: 09-10-12 15:50

Geplaatst: 09-10-12 15:50

Ja, ik denk dat 't vooral de kunst is om de balans te zoeken tussen consequentie en flexibiliteit. Met consequentie bedoel ik dat je aangeeft wat er onder jouw leiderschap wel en niet kan. Met flexibiliteit bedoel ik dat je de persoonlijkheid van je paard niet domineert. Ik verwacht niet van mijn paard dat hij klakkeloos en willoos doet wat ik zeg. Ik ben juist blij dat ik een kritisch en intelligent paard heb, en ik verwacht van hem dat hij aangeeft wat hij ergens van vindt, en wat hij van mij vindt. En dat hij zelf ook af en toe met ideeën komt (laten we rennen :):)

, of: kroelennn :+:

) Als hij dat niet zou doen zou ik mij ook niet verder kunnen ontwikkelen als leider. Leiderschap is naar mijn idee niet een statisch iets, het is iets dat je continue finetunet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-12 17:36

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 17:36

Ik geniet enorm van de openheid

**Geplaatst**: 09-10-12 19:53

Re: Leiderschap

Geplaatst: 09-10-12 19:53

@Koper: opnieuw met je eens

Ik geniet vooral van de interactie. Het is zelfs zo erg dat ik de (erg leuke en erg brave!) ijslander van een vriendin een beetje 'doods' vindt, terwijl het lieve beest gewoon heel netjes is opgevoed en niet veel eigen initiatief toont

Ik ben gewend van mijn paard dat hij grapjes uithaalt en mij ook af en toe uitdaagt, maar tegelijkertijd luistert hij wel als het moet. Ik kan de paarden per drie van wei wisselen of te paard in de stad gaan wandelen, open staan voor je paard zijn karakter en grapjes hoeft niet samen te gaan met over je heen laten lopen.

Nomineer dit bericht ×