Geplaatst In de B hoeft je paard echt nog niet nagevelijk te lopen, als je maar netjes je figuren rijd maakt het niet uit hoe het paard verder loopt. Ik begin nu wel te snappen waar we dat 'lage' niveau aan te danken hebben die op wedstrijden vooral in de B / L1 goed zichtbaar is. Zelf kom ik niet zo heel veel meer op wedstrijd, soms kom ik er nog wel eens en dan schrik ik echt van het niveau eigenlijk. En dan ook nog winst rijden.
Naar mijn inziens is de B echt je basis, daar staat ie toch voor? Nu ik mijn eigen echt goed door wil rijden zijn we wel degelijk bezig met dat ie fijn over de rug loopt, goed aan het been is, stelling en buiging, gehoorzaamheid en netheid van je figuren volgt vanzelf dan dat is nog maar een peule schilletje. Mijn jonkie wil zich er ook nog wel eens uittrekken als er ineens wat voorbij schiet of te zien is, als die even gespannen raakt, maar dat is hetgeen wat ze bedoelen met dat mag nog in de B daar word je niet direct op afgestraft. Imo mits het daarna ook weer snel gecorrigeerd word en het fijngaande ontspannen paardje weer terug te zien is. Die enkele passen dat ze even het hoofd eruit gooien, word je niet direct op afgestraft lijkt me (als het maar niet 1001x in de proef gebeurd -> onrustige aanleuning).
Maar wat ik zo zie en hoor om me heen maakt het helemaal niet uit? Ik zie paarden de baan door sjokken dat ik me echt afvraag of de ruiter nog gaat rijden of dat het bij mee liften blijft? Waar is het niveau gebleven? Hoe kijk je als jury er tegen aan? Tja het begint al bij de instructrice, maar als iemand met een paard die de gehele proef nog net niet in slaap valt of bijna continu tegen sterren kijken aanzit gewoon winst rijd vraag ik me af of de jury's hier ook niet wat in kunnen betekenen?
Hoe word hier eigenlijk vanuit het oogpunt van de instructrice tegen aan gekeken? En vanuit de jury? En jij als ruiter dan?
Zelf heb ik de mijne nu net ongeveer een jaar ohz, we hebben het heel erg lekker rustig aan gedaan maar zijn wel direct begonnen met de basis. Ga dit jaar een paar oefen dressuur wedstrijdjes mee pakken om hem wat km's te laten maken op vreemd terrein en ons doel is om dan volgend jaar officieel te starten. Wel wil ik en verwacht ik hem tegen die tijd wel echt goed voor elkaar te hebben, althans de basis. Offcourse is er dan nog genoeg aan te sleutelen, maar zolang het goed voor het been, gehoorzaamheid, ontspanning en aanleuning niet voldoende voor elkaar is gaan wij niet op concours. Toch zie ik soms als ik meega schrijven toch zat ruiters voorbij komen dat je denkt wat doen die hier in de ring? Of die te vergelijken zijn met de manegepaarden op de FNRS wedstrijden waar ik ook nog wel eens ga kijken.
Ik vind het best zorg wekkend eigenlijk...
Mocht de discussie ontstaan, hou het dan netjes tegen elkaar en respecteer elkaars mening. We zijn niet allemaal Anky (en ik al helemaal niet!) we maken allemaal zat fouten en zo is elke ruiter en elk paard en elke combinatie uiteraard uniek. Ik wil niemand tegen het hoofd stoten of een hoek in duwen absoluut niet, maar wees niet bang om te reageren als jij gezegend bent met zo'n fijn paard die keurig doet wat je vraagt maar als je eerlijk en kritisch kijkt naar je eigen proefjes je inderdaad veel meer mag gaan rijden. Ik zou graag dan horen hoe jij er dan tegen aan kijkt? Wat zegt je instructrice? Wat krijg je te horen van jury's? Wil je het zelf veranderen of vind je het wel goed zo want het gaat toch goed (bijvoorbeeld)?
Een hoop vragen voor iedereen, ben erg benieuwd naar de reacties!
En toen ik met paardrijden begon dacht ik dat ik met drie jaar al lang geen beginner meer zou zijn. 
