Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Sky_As schreef:loulou schreef:volgens mij geeft staand juist meer risico.
want??? Het is wel fijn als het onderbouwd wordt.
ik dacht me te herinneren dat mijn DA zei dat staand meer risico was en dat het eigenlijk alleen wordt gedaan door castrateurs (schrijf je dat zo?) omdat die niet volledig mogen verdoven. maar de reden heb ik niet onthouden. Citaat:De castratie onder praktijkomstandigheden
Wanneer de eigenaar kiest voor een castratie onder praktijkomstandigheden, bestaan er daarvoor twee methoden.
De half-bedekte methode
Er wordt een snede gemaakt in de huid van het scrotum en het onderhuidse bindweefsel en in de direct daaronder gelegen uitstulping van het buikvlies, de tunica vaginalis. Deze snede is zo groot dat de gehele testikel gemakkelijk naar buiten gehaald kan worden. Dan wordt de huid met het onderhuidse bindweefsel losgemaakt van de tunica vaginalis en naar boven weggeduwd. De zaadstreng met daaromheen de tunica vaginalis wordt met een speciale kneustang eerst gekneusd en daarna afgebonden met een stevige ligatuur. De testikel wordt verwijderd door de zaadstreng met de tunica vaginalis door te knippen onder de ligatuur. De andere testikel wordt op dezelfde manier verwijderd. De wonden in het scrotum worden niet gehecht maar open gelaten, zodat wondvocht dat na de operatie wordt geproduceerd goed kan afvloeien. Ze groeien na verloop van tijd vanzelf dicht.
Omdat de zaadstreng samen met de daaromheen gelegen tunica vaginalis is afgebonden, bestaat er geen open verbinding meer tussen de buikholte en het scrotum. Ter hoogte van het lieskanaal zit de uitbreiding van de buikholte nu dicht.
Om de half-bedekte methode goed uit te kunnen voeren wordt deze het liefst uitgevoerd aan het liggende dier onder narcose. Het zicht op het operatieveld is dan goed en er kan vlot doorgewerkt worden. Omdat er ook veel schoner gewerkt kan worden is de kans op besmetting met bacteriën klein. Als zich tijdens de operatie onverwachts toch een complicatie voordoet, kan deze efficiënt en professioneel worden opgelost.
Een nadeel van het liggend castreren vormt de algehele narcose. Het paard wordt immers in slaap gebracht en zal daarna ook weer moeten ontwaken en opstaan. Dit vraagt tijd en professionele zorg.
De onbedekte methode
Ook nu wordt via een snede in het scrotum de testikel volledig naar buiten gehaald. Vervolgens wordt alleen de zaadstreng gekneusd en afgebonden. De zaadstreng is daarbij dan dus niet omgeven door de tunica vaginalis; vandaar de naam onbedekte castratie. De zaadstreng wordt daarna doorgeknipt of doorgesneden, zodat de testikel verwijderd kan worden. Ook nu worden de wonden in het scrotum open gelaten.
De onbedekte methode is minder bewerkelijk en gaat daardoor sneller dan de half-bedekte methode. Nog makkelijker gaat het wanneer de zaadstreng niet afgebonden maar alleen gedurende enkele minuten wordt gekneusd, hetgeen in sommige gevallen ook gedaan wordt. Men loopt dan echter de kans dat er een (na)bloeding uit de zaadstrengstomp optreedt. Om een dergelijke (na)bloeding te voorkomen is het veel veiliger om de zaadstreng na het kneuzen ook goed af te binden.
De onbedekte methode is dus eenvoudiger en wordt daarom vaak gebruikt wanneer de hengst staande en onder plaatselijke verdoving gecastreerd wordt. Castreurs doen het vaak op deze manier.
Wanneer een hengst staande gecastreerd wordt, zijn er geen risico's van het neerleggen en weer moeten opstaan van het dier, en evenmin bestaat er een narcoserisico. Het zal ook duidelijk zijn dat het goedkoper is om een hengst staande met een plaatselijke verdoving te laten castreren dan liggend onder narcose.
Echter let op! Na een onbedekte castratie ontstaat er tijdelijk (een aantal dagen) een open verbinding tussen de buikholte en de buitenwereld, omdat het lieskanaal dan nog open is. Het afbinden van de zaadstreng met een ligatuur verandert aan deze situatie niets. Er kunnen door het open lieskanaal bacteriën in de buikholte komen, waardoor een gevaarlijke buikvliesontsteking kan ontstaan. Maar het is ook mogelijk dat darmen via het lieskanaal en de nog open wond in het scrotum naar buiten komen. Wanneer in dat geval niet heel snel deskundig wordt ingegrepen, is dit fataal voor het dier. Het uittreden van darmen is de meest gevreesde complicatie na een onbedekte castratie. De kans dat het gebeurt bedraagt ongeveer 0.8%. Als een eigenaar besluit zijn hengst onbedekt te laten castreren, b.v. omdat dat goedkoper is, moet hij zich wel realiseren dat hij daarbij bewust een risico neemt.
Conclusie
Wanneer de voor- en nadelen van de half-bedekte en onbedekte methode alsmede ook van het staand en liggend castreren tegen elkaar worden afgewogen, moet geconcludeerd worden dat voor de castratie van een hengst onder praktijk-omstandigheden de half-bedekte methode, waarbij de zaadstreng en de tunica vaginalis tesamen met een ligatuur worden afgebonden en die wordt uitgevoerd aan het liggende dier onder narcose, de veiligste methode is.