Geplaatst Gegroet medebokkers,
Laat ik eerst even mijn paard voorstellen.
-Pepper
-13 jaar
-Mengelmoes
-Merrie
-Eigenwijs, houd van grapjes, rillerig, maar toch wel aanhankelijk, stiekem.
Me:
-Sharon aka Sjaak
-17 jaar
-Vrouw
Goed, ik ben vorig jaar zomer een paar keer lelijk van Pepper afgestuiterd tijdens het buiten rijden. Dit was eind Juli. Pepper staat op een pensionstal aan een drukke weg met veel vrachtwagen en ander verkeer, heel de dag door herrie. Je moet langs deze weg om in het natuurgebied te komen om daar te kunnen rijden. Dit ging prima, we stapten rustig de weg over en eenmaal op het zandpad was het in één keer raak:
Pepper draaide om, begon laag te steigeren en peerde hem er toen vandoor. Het ging allemaal zo snel, dat voordat ik met mijn ogen knipperde, ik de grond al had gekust en half aan mijn paard hing om haar tegen te houden, want oei, aan de andere kant, waar we net vandaan kwamen, lag die drukke weg, en daar wilden we toch niet terecht komen...
Ik was het spuugzat, ik was in de maand Juli er buiten al twee keer afgevallen, en dat is me eigenlijk verder nooit gebeurd. Pepper stopte gelukkig vlot, want ja, er hangt toch wel wat kiloos aan de teugels en dat merkte ze. Never nooit dat ik haar had losgelaten, dan waren de gevolgen niet te overzien.
Ik over de zeik mn beste vriendin gebeld en tegen haar gezegd dat ze tegen me moest blijven praten om me rustig te houden, zodat ik nog enigszins normaal terug naar huis kon lopen. Ik ben er niet meer opgegaan, fout nummer 1, maar dat durfde ik op dat moment gewoon echt niet meer. Ik naar huis gelopen, pony had niets en de rest van de zomer (Die was daarna ook snel afgelopen
)niet meer naar buiten geweest.Nu is het toch meestal wel lekker weer en verlang ik er ook naar om met lekker weer een rondje buiten te stappen, logisch toch? Maar ik ben zó bang geworden dat ik eigenlijk twee stemmetjes in mijn hoofd heb:
De ene zegt:
Ah joh sjaak geef jezelf een schop onder je reet, je bent zeventien, je bent nu nog jong, neem iemand mee, en goaaaaaaaaaaan met die banaan!
De ander zegt:
O sjaak doe dat toch niet, Pepper is al een druk en onwennig beestje, dalijk val je er weer af en dan? Dat is gewoon de onzekerheid van mij natuurlijk.
Nu is mijn vraag, hoe zijn jullie van jullie angsten afgekomen? Hoe kan ik dit het beste opbouwen? (Oefenen op terrein gaat prima, dat is het probleem ook niet.)
Respect als jullie dit gelezen hebben en wees een beetje lief voor ons ajb.
